🚀 go-pugleaf

Użytkownik "DeDe" <papouszek@poczta.fm> napisał w wiadomości 
news:op.u6xmxgndaq9vro@jgrabowskixp.komputerswiat.local...

>Ucz się ucz:) Jedyna rada, jakiej moge udzielić to - nie pisz o życiu, 
>które widzisz naokoło siebie. Spróbuj przejść nad tym do porządku 
>dziennego; im dalej Twoi bohaterowie będą od Ciebie, tym lepiej.

Znów się zgodzę. :)
Dopiero niedawno zaczęłam to kapować, na razie mgliście i dużo jeszcze 
przede mną.
Żeby móc w pełni otworzyć się na pomysły i możliwości, trzeba nauczyć się 
nie widzieć głównie siebie i wszystkiego przez swój pryzmat.
W przypadku artystycznych dusz bywa to dodatkowo utrudnione ich wrodzonym 
egotyzmem. ;)
Dlatego to jest tak bardzo zależne od psychiki.Własna psychika bywa 
największym wrogiem i ograniczeniem.
Dodam, że dla mnie liczy się też cierpliwość
i poczucie humoru co do siebie samej w tym wszystkim. :)

> Ale tak, mnie też jest czasem szkoda, i dlatego sobie nie odpuszczę.
> Pomimo mnóstwa innych życiowych zajęć itd.

> Och, boję się, że w końcu nic konkretnego nie napiszesz. Tak, jak ja. 
> Chociaż jestem zawodowcem od pisania, marnuję czas na brednie, żeby 
> zarobić pieniądze. I tak to przecieka przez palce. To, co ludzie chcą 
> czytać nie jest tym, co ja chcę pisać. A żyć trzeba...

Cóż, zarabiać też trzeba.
Doba ma 24 godziny, pewnych rzeczy się nie pogodzi. Wiem o tym dobrze. Ale 
marzenia przecież zawsze możemy mieć.
I trochę czasu na przyjemności. :)
A co chciałbyś pisać? Zawodowiec od pisania, co to znaczy?
Ja nigdy nie myślałam, żeby zarabiać pisaniem. Nigdy.
Zawodowo zajmuję się czymś innym.

> Póki co widzę dla  Ciebie przyszłość w kobiecej prasie, gdzie Twoje 
> opowiadanka byłyby  ozdobą. Ale za to płacą kiepsko i rozgłosu się nie 
> zdobędzie... Nie  pozwól, żeby to co masz, rozpuściło się w szambie 
> codzienności:)

Miło mi to słyszeć. To dla mnie komplement. Nigdy nie miałam takich planów.
Póki co muszę dokończyć to, co zaczęłam. Przy moim tempie to jeszcze ze dwa 
lata... ;)
Jeśli tego nie skończę, nie pójdę dalej. Strasznie dużo czasu i energii to 
pożera.
Żarłoczna bestia. Ciągle chce więcej i więcej...  ;)
A proza życia wzywa. I jest nie mniej ciekawa.

ostryga.