🚀 go-pugleaf

Hi,

Widzę że poziom grupy podnosi się, bo to druga z rzędu ciekawa produkcja.
Pomysł ciekawy i na czasie, bo hulający ostatnio po świecie duch odwetu
wkrótce sprawi, że mężczyźni zejdą do undergroundu. W dość zabawny sposób
ukazujesz również zawiłości kobiecej logiki, która rządzi się swoimi prawami
i nie zbyt wiele wspólnego z arystotelosowką zasadą wyłączenego środka.
Niemniej, należy to przyznać, jest skuteczna: Ba, w niewielkiej przestrzeni
pomiędzy kołdrą a prześcieradłem, pomiędzy nocą i rankiem, nie ma
skuteczniejszej.

Z uwag technicznych,

> Rozległo się pukanie i po chwili otworzyły się drzwi. Do gabinetu
> zajrzała pani Basia.
>  - Pani przewodnicząca... Przyszedł jakiś pan, z kancelarii prezydenta -
> podekscytowana oznajmiła scenicznym szeptem.
>  - Proszę go poprosić tu do nas - rzekła siląc się na spokój. Wstała
> powoli i spojrzała na obecne w jej gabinecie trzy działaczki
> Stowarzyszenia. Zabiegała o to od prawie roku. To miał być jej triumf.

Brak mi tu krótkiego, akapitu opisującego wnętrze. Kilka zdań, żeby poczuć
przestrzeń. Ich nadmiar potrafi zepsuć każdą lekturę; niedomiar sprawia, że
wszystko wydaje się papierowe i nieokreślone.


| Przypomniał sobie gdzie jest i lekkim uśmiechem
| próbował maskować swoje zmieszanie.

Nadużywanie zaimków dzierżawczych, swoje, jego itp. Przecież to oczywiste,
że próbuje zamaskować swoje zamiesznie. Tak brzmiałoby lepiej.

| Przypomniał sobie gdzie jest i lekkim uśmiechem
| próbował zamaskować zmieszanie.

Ostatnią rzeczą jest brak opisu postaci.
> Do gabinetu wszedł powoli niepozorny, szczupły mężczyzna.

To jest jedyny który znalazłem. Trochę tego mało. Mam nadzieję, że w
następnej produkcji będzie ich więcej, czego życzę i pozdrawiam serdecznie,

Tumor Mózgowicz
UWAGA: Aby odpisać mi bezpośrednio usuń pierwsze U z adresu e-mail.