🚀 go-pugleaf

Użytkownik Tumor Mozgowicz <Utumor@polbox.com> w wiadomości do grup
dyskusyjnych napisał:avjau7$7ca$1@news.tpi.pl...
>Witam,
wszyscy chwalicie, to ja postanowiłem się czepić.
<ciach>
> Bije z tego klimat jaki lubię: poezja odnajdywana w codziennych rzeczach.

Ja poproszę o przykłady:)

> Również można natrafić na kilka ciekawych sformułowań, które nie rażą
> sztampą:
>
> > ludzie wałkują się spoceni w lóżkach snem sprawiedliwych.
> > Spadając w przepaść, albo latając nad miastem,
> > w zależnosci od tego  na co zasłużyli za dnia.

I to niby nie jest sztampa? Może troszkę mniejsza,  niż takie motywy róży i
kolców na drodze;) ale sztampa...
Tak po prawdzie - spadając w przepaść i latając nad miastem - jeszcze
mogłoby być niezłą metaforą, gdyby nie to - w zależności od tego, na co
zasłużyli. No sorry - ale dla mnie poezji tu nie ma;(

> Jest też w tym klimat wiejskiego bluesa: prymitywnej, powtarzalnej frazy,
> której wspaniale słucha się w gorące wieczory przy szklance wina i w
> towarzystwie dobrych kumpli. A gdzieś tam w tle odrobina nieprzeniknionej
> tajemnicy:

Zgodzę się z pierwszą częścią. Fraza jest. Owszem.
Ale tajemnica? Gdzie?

> > gwiazdy szepczą morsem, przez lekką mgłę,
> > a cienie i latarnie uliczne pokazują nigdy
> > nie widziane rzeczy.

Tu?
CO prowadzi chociaż do tej tajemnicy? Toż to noc normalna do bólu. Tak
conocna aż przykro...

> Ciekaw jest kto to, bo to dość wieloznaczne i mroczne. Ale może właśnie o
to
> o chodzi.
>
O co przepraszam?
Żeby nie było wiadomo o co chodzi?
Proponuję dadaizm:)

> > Wtedy zawsze płaczę ja, i zawsze smieje się on.
> (...)
> > Wtedy gramy w kości. Gramy w kości razem. On i ja.
> > Gramy o jedną duszę i o nastepne dziesieć moich lat.
>
Kolejna sztampa. To, że grasz z diabłem...
Była taka sztuka z Gajosem - tyle że tam naśmiewa się autor z tej sztampy i
dlatego to dobre:)

> Razi mnie to:
>
Cieszę się, ze coś. Wiesz, jak mnie rażą rzeczy, które Cię zachwycają. :)

> > Czerwone wino. Czerwone jak wczesnosierpniowe
> > truskawki. Czerwone jak usata Magdy M. Jak krew.

Czerwone jak krew. DOBRE porównanie;) Ile razy było?:)
<ciach>
Oczywiście - zaznaczam. Klimat jest. Pomysł jest. Tylko nie rozumiem tych
zachwytów. :)
I nie mam nic do autora, ba nawet go nie znam. Mogę tu wysłać swoje teksty,
które brzmiały podobnie...
Tylko już sięich wstydzę:)
Pozdrawiam
Andre