🚀 go-pugleaf

Użytkownik bogdan.p <bezadresu@bez.pl> w wiadomości do grup dyskusyjnych
napisał:3E22CF85.10122149@bez.pl...
<ciach>

> > Eeeeeeeeeee.... Nie rozumiem kliku spraw. Po pierwsze - gdzie tu
erotyzm,
> > gdzie tu przemyślenie?
>
> Są namiastki, mogłeś na nich budować, byłoby ciekawiej, wg mnie.
>
A możesz mi wskazać? Bo ja za cholerę tam erotyzmu nie widzę. Chyba, że
erotyczne jest to, jak ona pije herbatę. Więc gdzie są te momenty, czy
namiastki, jak wolisz:)

> > Żadnej tajemnicy tu nie ma, jest za to jeden znanych od najdawniejszych
> > czasów zabieg służący zainteresowaniu czytelnika, czyli dawanie mu
zagadek.
> > Po przeczytaniu tego fragmentu autor chciał jedynie, by czytelnik szukał
> > wyjaśnienia, (czytając tekst off cozz) co też stało się z ta parą, że
> > najpierw ona kocha jego oczy, a potem chce je zapomnieć:)
>
> Zagadka = tajemnica, czyż nie?

Nie.
Zadanie do wykonania;)

> Ja odczułem tę zagadkę, jako a albo b :
> a)niedociąłość autora, tzn. nieumiejętność zauważenia ważnych dla tekstu
> rzeczy, tymsamym nie przedstawienia ich
> b)wymądrzanie się autora = "wiem coś, ciekaw jestem czy zgadniecie",
> tymsamym nie przedstawienia ważnych dla tekstu rzeczy

:)
Nie jest to ani nieumiejętność, ani wymądrzanie. Po prostu pisanie ze
świadomością tego, co się chce u czytelnika wyciągnąć.

> Teraz wydaje mi się jakoby właściwą była wersja b)
> A to oznacza, że tekst jest czymś w rodzaju testu na inteligencję.
> Zastanawiałeś się nad tym? I nad tym, czy czytelnik życzy sobie być
> przez Ciebie sprawdzanym? I czy to jest to, o co chodzi Tobie?

A po co ludzie czytają, np. kryminały? Żeby czuć się gorsi od autora, bo już
na początku nie wiedzą, kto zabił? Co więcej - nie wiedzą nawet kogo zabito.
Nie wiedzą gdzie. O takich zagadkach rozmawiamy:)
O o chodzi:)
Nie o to, że sprawdzam inteligencję czytelnika, bo przy odpowiedniej
interpretacji tych słów, za każdym razem gdy ktokolwiek pisze cokolwiek,
tegoż czytelnika sprawdza testem na inteligencję.:)

> > >Między tutaj przedstawionymi wycinkami są zbyt
> > > duże odległości, i co ja mam z nimi począć? wymyślić sobie resztę?
> >
> > Gdzież tu długie przerwy?
> > 1. scena - piją herbatę
> > 2.scena - kochają się
> > 3.scena - jedzą obiad
> > Codzienność pary ludzi, którzy z sobą żyją.:)\
>
> Właśnie o przerwy między scenami chodzi. Wprowadzasz element
> "oczy" - właściwie całkiem normalna rzecz. Jednak w tekście
> (dalsze sceny) okazują się one, czymś szczególnym, czego nie
> zamierzasz wyjaśniać, przypomina mi to zły horror, no cóż,
> tak to odebrałem. Tani tryk, oczy, które stają się czerwone.

Własnie o to chodzi, żeby nie wyjaśniać do końca. Pisałem o Huberacie. O
brak przesady w wyjaśnianiu chodzi. Oczy nie są ważne, są środkiem, żeby
uwieść kobietę, niczym więcej. Potem ją przerażają:)
I to wszystko.
A poza tym, jak już jesteśmy przy horrorach - kto jest lepszy: opisujący
wszystko co do macki Lovecraft czy raczej budujący nastrój King?

> Aż dreszcze - powinny - może by też przeszły, gdyby czegoś
> takiego nie było w co drugim horrorze z lat 80-tych.
> Oczy jako symbol np. związku tych ludzi - OK - tylko
> dlaczego i po co. Efekt przewyższa subtelny symbol -
> ktory przez to nie działa.

Tłumaczyłem. Oczy to nie żaden symbol, tylko... Środek:)
Zresztą w odpowiedzi do PoGo możesz przeczytać, jaka była geneza tekstu:)

> Co do perspektywy pająka - wyłączyłe ją całkowicie, żeby było
> łatwiej.
>
Tego zdania nie zrozumiałem. Wytłumaczysz?
<ciach>
>
> Nie znam książki - więc pozostawiam.

A szkoda.

> A co do wszystkiego na tacy. Tak. Ja lubię teksty w których do sedna
> sprawy dochodzę wygodną, choć może i krętą drogą. Nie lubię skakać przez
> rowy z wodą i wspinać się po stromych ścianach. Autor ma mi pokazać
> swoją myśl, powiedzieć coś nowego w taki sposób, ażebym zapamiętał,
> ażebym mógł weryfikować jego opowieść, dopasowywać do rzeczywistości.
> Lubię koncepty zamknięte, żetakpowiem. Nie lubię kryminałów, w których
> ostatnim zdaniem jest "a kto był mordercą, tego chyba nie dowiemy się
> nigdy"

Nie ma takich kryminałów. A jeśli są, to złe. Ja z kolei rzadko czego tak
nie znoszę, jak zakończeń zamkniętych, prostych, podsumowujących, z gatunku:
"I tak właśnie okazało się, że to X zabił, co mu udowodniono i zamknięto
go:)" Wolę coś, co powie i owszem, że to X jest mordercą, ale wie o tym np
detektyw i nie wiadomo, czy uda się za to wsadzić X-a:)

> > > Absolutnie nie wiem dlaczego mieszasz dwa różne tropy, a do tego
> > > jeszcze te nawiasy (ma to być sztuka z efektami?) trudno chodzi
> > > się w twoim tekście.
<ciach>
>
> Ależ, o to mi chodzi! Zauważ. Wyjaśniasz własny tekst czytelnikowi.
> Nie uważasz, że to jest dziwne? I tutaj wcale nie chodzi o jakiś
> szczegół, nie o pytanie (czy to albo owo można by inaczej).
> Ty, autor!, wyjaśniasz cały koncept tekstu, w komentarzu!
> Powiedz sam, że to Ciebie nie dziwi :)

Skoro czytelnik się broni przed rozumieniem tekstu:) muszę mu wyjaśnić. A
poważnie - mam taki test. Puszczam, zanim cokolwiek zrobię z tym co napiszę,
tekścik do ludzi po sieci i każdego proszę o streszczenie. Jeśli
przynajmniej w 3/4 zgadza się z tym, co ja chcę powiedzieć - znaczy, że jest
dobrze. Jeśli nie - wtedy myślę, gdzie tkwi błąd. A to streszczenie, które
podałem było jednym z tych które dostałem po rozesłaniu:)

> > Ja akurat nie mam takiego wrażenia. Może to po prostu literatura, która
Ci
> > nie siedzi. A przy okazji - takim wymyślaniem koła na nowo jest po
prawdzie
> > cała literatura od Arystotelesa, jakby się uprzeć:)
>
> To (ten rozwój) wiąże się bardziej z rozwojem człowieka, i z rozwojem
> perspektyw. Nie tylko literatura skorzystała z tego.
> Jednak zauważ, że te zmiany nie były wymuszane, były czymś naturalnym.

Na przykład barok:) Naturalne to piękno, niech to Pan Bóg kocha:)

> Dzisiaj mamy taką paletę możliwości, że prawie grzechem jest, jej nie
> wykorzystać, a w zamian tego na siłę szukać czegoś nowego.

Nie wydaje mi się, żebym czegokolwiek szukał na siłę;) Ale jak to mówią
starożytni Rosjanie... De gustibus etc....:)

> A wiesz, że mi się wydaje, że żyjemy w czasach, w których coś
> ciekawego do tej palety dojdzie? Ale na pewno nie koncept komplikowania
> całości, raczej całkiem inny kierunek.
>
Życzę wynalezienia tego:)

> > Hmmmmmmmmmm. Stare to i głupie. Chyba nie namówisz mnie jednak:)
>
> Nic na siłę. Ale może jednak? :)
>
Może jednak nie. Ale umieszczę coś zjadliwszego:)

> > Tym niemniej - dzięki za uwagi:)
>
> Zawsze do usług :)
>
Dzięki jeszcze raz. Miła rozmowa. Mam nadzieję, że to nie koniec? Chyba się
nie obraziłeś, jak niektórzy tutaj?:)

Pozdrawiam
Andre