🚀 go-pugleaf

On 07 Mar 2011 14:48:07 GMT, Andrzej Rosa wrote:

> On 2011-03-07, Wojciech Bancer <proteus@post.pl> wrote:
>> On 2011-03-07, Andrzej Rosa <bakters@yahoo.com> wrote:
>>
>> [...]
>>
>>> Dotknąłeś pędzel w paincie i podnosisz palec.  Jaki stan i w ogóle stan
>>> czego masz w tej sytuacji?  
>>
>> Kliknąłeś przyciskiem pędzel w paincie i puściłeś. Czym to się różni?
> 
> Kursor zachowuje stan.  Żeby użyć pędzla, muszę go przesunąć na rysunek.
> W przypadku interfejsu dotykowego niczego nie przesuwam, więc gubię
> stan.
> 
>>> Użytkownik _z kontekstu_ oczekuje, że jak dotknie palcem obszaru na
>>> rysunku to będzie malował dotkniętym _wcześniej_ pędzlem.
>>
>> No to aplikacja na podstawie wybranego wcześniej narzędzie w momencie
>> (roboczo nazwijmy) ontouch na aktywnym polu (które obsługuje), będzie 
>> wykonywała akcję przypisaną do wybranego narzędzia.
>>
>> W czym problem?
> 
> Nie rozumiem.  Na przykładzie.  Dotknąłem pędzla, aplikacja zapamiętała
> to dotknięcie, dotykam rysunku i rysuję.  Wszystko pięknie.  Ale gdy
> dotykam poza rysunkiem a aplikacja nadal rysuje jest wtopa.  
> 
> I dalej w tym samym stylu.  Załóżmy aplikację pełnoekranową, żeby nie
> było komplikacji.  Dotknąłem pędzla, aplikacja zapamiętała że ma być
> pędzel, po czym dotykam menu.  Aplikacja powinna dać mi się przeklikać
> przez menu a mimo to nadal pamiętać, że wyimaginowany kursor ma
> przylepiony do niego pędzel.  Nie powinna zapomnieć wybranego narzędzia
> zanim użytkownik z niego osobiście nie zrezygnuje.

To dokładnie tak jak z myszką. Sam sobie musisz zapamiętać, które narzędzie
zostało wybrane.


>>> Nie oczekuje, że jak dotknie obszaru poza rysunkiem to też będzie 
>>> malował.
>>
>> No i jaki w tym problem?
>> Programowanie zdarzeniowe nie polega na robieniu pętli wyjątków tylko
>> na obsłudze konkretnego zdarzenia w konkretnych warunkach. W pozostałych
>> przypadkach obsługa jest domyślna, przez system.
> 
> Problem w tym, że w przypadku interfejsu dotykowego warunki nie są
> konkretne.  Decyduje kontekst, który nie jest konkretem, bo istnieje
> głównie w umyśle użytkownika.
> 
> Na przykład.  Użytkownik klika w menu, system otwiera menu, użytkownik
> klnie.  Dlaczego?  Bo on przecież "dotknął i przeciągnął" a nie "dotknął
> menu".  "Komputery są gupie!" 

Skoro dotknął i przeciągnął, to nie "po prostu dotknął". Proste. To tak
jakbyś narzekał, że nie wiesz co zrobić z dwuklikiem na elemencie menu. Bo
przecież użytkownik nie kliknknął, tylko dwukliknął i klnie. Olaboga,
musisz o tym pomyśleć.


>>> Programista musi _przewidzieć_ oczekiwania użytkownika i je odgadnąć.
>>
>> Po co? Programista ma obsłużyć akcje, które potrzebuje. 
>> Nic mniej, nic więcej.
> 
> No i obsłużył proste dotknięcie w sytuacji gdy powinien się domyślić, że
> powinien obsłużyć gest. 

Albo obsłuży dwuklik w sytuacji, gdy powinien się domyślić, że to powinien
być zwykły klik. Albo nie klik, tylko przytrzymanie klawisza i
przeciągnięcie myszką. Albo może jednocześnie prawy i lewy przycisk?
Kółeczko? Trzeci przycisk? Przeciągnięcie z trzecim przyciskiem?
Przeciągnięcie z prawym?


> Albo jak w poprzednim wypadku, obsłużył
> malowanie w sytuacji gdy powinien obsłużyć proste dotknięcie.

Malowałbyś po menu? Współczuję.


>>> Nie ma kursora o jednoznacznie określonym stanie.
>>
>> Ale przecież w normalnych aplikacjach to Ci nie jest potrzebne. Po xuj
>> Ci pozycja kursora myszki jak nic nie wciskasz?
> 
> Jednoznacznie określa kontekst.

Nie.


>  Jak kursor jest nad rysunkiem,
> pracujemy w paincie.

Jak bazgrasz palcem po obszarze malowania, to malujesz.


>  Jak kursor jest poza rysunkiem, obsługujemy zwykłe
> kliknięcia.

Jak dotykasz poza obszarem malowania, to nie malujesz. Trudne?


>Jak kursor jest poza aplikacją, obsługujemy generyczne
> zachowanie myszy w systemie.

Nie ma czegoś takiego. Zawsze jest jakaś "aplikacja", czy to shell czy
program użytkowy. Kursor jest zawsze nad jakąś aplikacją. Podobnie - dotyka
się zawsze na obszarze jakiejś aplikacji.

 
> W przypadku interfejsu dotykowego kontekst trzeba zgadnąć.

To dokładnie tak samo jak z myszą.


>> Przecież w programach
>> tego nie śledzisz, bo Ci nie jest to potrzebne. Reagujesz na onclick,
>> albo na onbuttondown albo onbuttonup i dopiero wtedy odczytujesz 
>> współrzędne (bo wtedy zazwyczaj Ci potrzebne). Na gładzikach masz to 
>> samo, tylko musisz prowadzić kursor, bo gładzik sam w sobie nie przekazuje 
>> prawidłowo pozycji XY względem ekranu.
> 
> Jak kursor w ogóle jest, sytuacja się upraszcza.

Nie.


-- 
Michał Gancarski