🚀 go-pugleaf

14 Jan 1998 21:29:18 GMT, Tomasz Kłoczko <kloczek@rudy.mif.pg.gda.pl>
napisał(a):

>Na marginesie. Przerabianie programów pod wielojęzykowość jest o wiele
>prostrze i mniej zasobożerne pod U*nixy (linux) niż pod win*. 

Czyżby ????????????????????

>Sam się o tym
>zacząłem przekonywać od kiedy zacząłem przerabiać MC pod gettexta. Pod win*
>trzeba grzebać w zintegrowanych z binariami zasobach lub podmieniać dll-e, a
>tutajk wystarczy paręnaście linijek dodatkowego kody i plik z komunikatami
>i/ewentalnie+ obecność odpowiedniego locale. To samo jest z programami
>korzystającymi z Xlib. Do tego żeby Szkapa zaczęła gadać po polsku
>wystarczy wrzucić sobie w katalog domowy plik tekstowy o rozmiarach od 240
>do 300 parę KB (w zależności od wersji) i poprostu ją wystartować.

O boziu, zaczyna się ta sama dyskusja.

Plik tekstowy ma sekwencyjną naturę. Jedynym rozsądnym sposobem
skorzystania z niego jest przeczytanie całości od początku do końca.
Toteż programy tak robią i wszystko ładują do pamięci. Całe te
240..300KB wylądowało więc w pamięci. Gdyby nawet program usiłował
pominąć jakieś rzadko używane fragmenty to w perspektywie miałby
przeglądanie całego pliku lub zorganizowanie tego tak jak poniżej, ale
"na piechotę".


Teraz opiszę jak to wygląda w Windows. Zamiast plików tekstowych są
binarne. Cechą plików binarnych jest możliwość skakania po nich.
Wymaga to oczywiście pewnej organizacji jednak pozwala na
skonstruowanie czegoś takiego jak windowsowe zasoby. Zasoby to różnego
rodzaju dane czy to ciągi, czy np. bitmapy, które są połączone z
plikiem wykonywalnym, lecz nie są wczytywane do pamięci wraz z
uruchomieniem programu. Dopiero jawne odwołanie się w kodzie programu
do zasobu powoduje, że znajdzie się on w pamięci fizycznej. Czyli
jeśli program wyświetla okienko z zapytaniem to tylko wtedy. Jako, że
wiadomo, gdzie (w exe,dll) mieści się oryginał, pamięć zajęta przez
niego nigdy nie zostanie wymieciona do pliku wymiany tylko co najwyżej
zwolniona. Z tego też powodu plików używanych w systemie windows nie
da się modyfikować, kiedy są "uruchomione". W taki to właśnie sposób
da się oszczędzić ogromne ilości pamięci i nigdy całe 300KB nie
znajduje się w pamięci tylko jakiś skromny procent. Niektóre z języków
programowania robią jeszcze lepszą robotę. Np. w Delphi
resourcestringi są integralną częścią języka. Odwołuje się do nich jak
do zwykłych łańcuchów tekstowych. Nie dość tego Delphi próbuje
odnaleźć właściwy moduł językowy na podstawie locale i lokalizacja
polega na podłożeniu modułu (już tylko zasoby, bez kodu) dla danej
wersji językowej. 


Jak widać Linux "może się schować" ze swoimi pliczkami tekstowymi.
ZAWSZE będzie zżerał więcej zasobów (rozumianych ogólnie).

A cały ten wywód dowodzi tylko jak bardzo ograniczona jest wiedza
linuxiarzy na temat nowoczesnych technik w szczególności tych
zastosowanych w windows.


http://www.cto.us.edu.pl/~trzcionk/