🚀 go-pugleaf

>Nie na poziomie programu ? Hmm..
>
>class aaa
>{
>    int a;
>    int b;
>};
>
>class bbb
>{
>    int a;
>    int b;
>    int & c;
>};
>
>#include <stdio.h>
>
>int main ()
>{
>    printf("%d %d", sizeof(aaa), sizeof(bbb));
>}
>
>Jakie beda wyniki ?.


Dosc naciagane. Clasa 'bbb' kompiluje sie, ale nie mozna utworzyc obiektu
tej klasy.
Jedyna mozliwosc to dopisanie konstruktora, a konstruktor nie
skompiluje sie jesli nie bedzie inicjalizowac skladowej 'c'.
Zainicjalizowanie skladowej bedacej referencja jest mozliwe
tylko poprzez inicjalizator  - tzn.

bbb() : c(cos_tam) { }.

Raz zainicjalizowana skladowa 'c' zawsze bedzie referencja do obiektu
uzytego podczas jej inicjalizacji. Tak samo jest w przypadku parametrow
funkcji:

void function(int &value)

jak i w przypadku prostego zadeklarowania lokalnej/globalnej zmiennej
referencyjnej:

int a;
int &value = a;

W kazdym z tych przypadkow zmienna referencyjna zachowuje sie tak samo:
1. Mozna ja zainicjalizowac tylko raz.
2. Po zainicjalizowaniu 'reprezentuje ona' obiekt, ktory byl parametrem
inicjalizacji,
tzn. wszelkie odwolania do niej beda mialy taki sam skutek jak odowlania do
obiektu 'oryginalnego'.
3. To czy zmienna referencyjna ma swoja 'fizyczna' reprezentacje w postaci
wskaznika
lub czegokolwiek innego nie ma znaczenia, choc nietrudno sie domyslic, ze
np.

int a;
int &value = a;

moze zostanie calkowicie zoptymalizowane przez kompilator; ze wprzypadku
funcji

void function(int &value)

zmienna referencyjna bedzie zaimplementowana niejawnie jako adres
(wskaznik).

Podobnie bedzie w przypadku skladowej referencyjnej.

Wszystko jest bardzo konsekwentne.

Pozdrawiam,
Andrzej