🚀 go-pugleaf

Marcin Swiatek wrote:
>Gdybym mial, na przyklad, opracowac "framework" C++, wyposazony w
>"smieciarke", pewnie chcialbym cos zrobic ze wskaznikami do wlasnych
>obiektow. Pewnie jednym z pierwszych pomyslow byloby zastapienie ich
>jakimis "obiekcikami", ktorych celem byloby wprowadzenie dodatkowego
>elementu posredniczacego, ktory ... itd.


Zgadzam sie w zupelnosci. Dodam tylko od siebie ze przynajmniej
w moim przypadku chec rezygnacji z wskaznikow na rzecz referencji
w C++ jest az nazbyt trywialna i podyktowana wlasciwie trzema rzeczami

1. Zabezpieczeniem sie przez wykorzystywaniem wszedzie gdzie
    popodnie arytmetyki na wskaznikach. I to o dziwo czeste wlasnie
    u poczatkujacych programistow (szpan taki czy co ?).

    Ja czesto spotykam cos w rodzaju (bo "podobno" bardziej optymalnie):

    Klasa zm [ilosc];

    int i = ilosc;
    Klasa * pzm = zm;

    while (  i-- )
        (pzm++)->metoda(...);

    zamiast najnormalniejszego w swiecie:

    Klasa zm [ilosc];

    for ( int i = 0; i < ilosc; ++i )
        zm[i].metoda(...);

2. Chec ujednolicenia zapisow poprzez unikniecie koszmaru mieszania
    operatorow -> i .
    Prywatnie analiza i pamietanie konstukcji typu
    aaa->bbb.ccc->.ddd->eee.fff.ggg->
    i ciagle z tym pomylki zeraja mi mnostwo czasu
    (ze o nerwach i czytelnosci juz nie wspomne).

3. chec korzystania z konstrukcji np. typu:
    /neistety (w ogolnosci) nie do zrealizowania w C++/.

    Klasa & ref;
    ...
   ref = (cos tam) ?  obiekt1 : obiekt2;
   ...
   ref.metoda1();
   ref.metoda2();
   itp..

zamiast:

   Klasa * ptr;
    ...
   ptr = (cos tam) ?  &obiekt1 : &obiekt2;
   ...
   ptr->metoda1();
   ptr->metoda2();
   itp..

No bo i po coz wykonywac adresowanie ?
Po co ono tu potrzebne ?.

Pozdrawiam
--
Adam Karpierz
Poszukuje stalej pracy, moje dane:
http://www.adares.alpha.pl/cv.htm