🚀 go-pugleaf

Może to co powiem jest nie popularne w dzisiejszych czasach, ale mimo wszystko...
Jeśli chcesz synowi "otworzyć oczy" na to "jak komputer działa", to jedyna sensowna opcja to Asembler. Po tym C++, którego bez Asemblera zrozumieć nie można, bo trzeba kojarzyć co to jest adres w pamięci (czyli tzw. wskaźnik w C++). Jak te 2 języki opanuje, to każdy inny też zakuma (z wyjątkami takimi jak ADA).
A jeśli chodzi by zrobić byle co i byle jak i byle gdzie, to w zasadzie nie ma znaczenia jaki język skryptowy wybierzesz, bo to i tak nie da pojęcia jak działa komputer.

Tak, przy okazji: naukę można oprzeć o "wyświetlaniu czegoś na ekranie" - i nie ma w tym nic złego. Jednak dobrze jest tą naukę zaplanować i uzgodnić jej cele, zakres i terminy realizacji. A gdy to zostanie sformułowane to starać się zachęcać dziecko do możliwie pełnej realizacji planu (np. rocznego na początek).   Jest tak, gdyż dzieci mają duży potencjał, jednak łatwo się zniechęcają, dlatego warto wiedzieć co powinny robić i zachęcać je do wysiłku realizacji kompleksowego planu. W przypadku programowania ma to ogromnie pozytywny charakter, w mojej rodzinie jest przykładowo wiolonczelistka (co jest bez sensu) ale właśnie rodzina ją inspiruje do dalszego wysiłku w naukę gry na tym instrumencie - z programowaniem jest podobnie, pierwsze brzdąknięcia dają dużo radości, ale mistrzostwo wymaga więcej pracy i wysiłku, dlatego ważne jest zaangażowanie rodzica by umiejętnie wspierał i zachęcał do dalszej nauki.

Co do podręcznika, to na początek polecałbym coś o Asemblerze x86/x64 - im cieńszy tym lepszy (najlepszy znany mi podręcznik to "Asembler nie tylko dla orłów" Grzegorza Michałka - ale chyba od dawna nie ma jej w sprzedaży).
Co do C++ to wszystkie są cegłami, ale najlepsze są podręczniki Jerzego Grębosza (najnowsza to "Opus Magnum").
Na etapie nauki Asemblera i C++ można rysować coś na ekranie i mieć z tego radochę. Po za tym tworzone są "normalne" programy binarne, a nie skrypty wymagające interpretera (lub co gorsza wirtualnej maszyny).
Po jako takim opanowaniu C++ warto przerobić podstawowe algorytmy. Tu bezkonkurencyjna jest książeczka "Zaprzyjaźnij się z algorytmami" Jacka Tomasiewicza. Jest bardzo dobrze przemyślana. W każdym rozdziale jest krótkie wprowadzenie do zagadnienia, ćwiczenie i 3 zadania o rosnącym stopniu trudności. Programy będące rozwiązaniami zadań można sprawdzić (przetestować) w internetowym serwisie https://main2.edu.pl/ . Na koniec każdego rozdziału są wskazówki/wyjaśnienia niezbędne do prawidłowego zakodowania rozwiązania.

Jest to inna droga rozwoju zdolności programowania, ale myślę, że poważniejsza. I taka powinna ona być, gdyż dla chwilowego kaprysu nie ma znaczenia, czy to będzie Python, czy PHP, czy JS, czy Java, czy C#... bo to i tak na nic.

Oczywiście jeśli "zatrzymałeś się na Spectrum" to będzie Ci trudno "dźwignąć" swoją wiedzę do Asemblera i C++ (tak by wspierać swojego syna). Ale może razem byście się czegoś nauczyli...