🚀 go-pugleaf

W dniu 27-01-2018 o 22:49, Borys Pogoreło pisze:

> Wojtek próbuje Ci wytłumaczyć, że to ma krytyczne znaczenie podczas
> testów, gdzie często nie masz dostępu do połączenia z bazą. Albo z
> takiego połączenia byłoby więcej problemów, niż pożytku.
> 
> Owszem, jeden singleton jeszcze da się jakoś obejść. Ale ten wzorzec
> często kusi.

Ja to wszystko doskonale rozumiem. Chodzi mi o zupełnie coś innego.
Przeczytaj moją ostatnią wypowiedź udzieloną Wojtkowi. Wyjaśnię o jaki 
tok rozumowania mi chodzi. Za pomocą singletonów niektórzy piszą całą 
aplikację. Tego nawet nie biorę pod uwagę.

Chodzi mi o to, że nie da się w zasadzie tak napisać aplikacji aby nie 
miała jednego, nadrzędnego singletona. Cała aplikacja bazuje na modelu 
DI ale jej "kernel" _zawsze_ musi być zainicjowany globalnie. A jeśli 
jest zainicjowany globalnie to staje się singletonem.

Pojęcie singletona dotyczy tylko nadrzędnego obiektu dla wszystkich. 
Cała reszta może nie spełniać definicji singletonów.

Może to abstrakcyjnie zilustruję. Niech oprogramowanie DI przypomina 
książkę. Są w niej rozdziały, w rozdziałach zdania, w zdaniach wyrazy. 
Widać hierarchię. Każdy z wyrazów, rozdziałów ma dostęp do książki, 
której część stanowi. Książka pozwala na współzależność rozdziałów.

A od czego zależy sama książka? Od niczego! Stanowi samoistny byt. 
Singleton! :-) Uruchamiamy na serwerze 10 aplikacji lub 10 instancji tej 
samej aplikacji - mamy 10 singletonów.

Czy robię jakiś błąd myślowy?

-- 
Pozdrawiam,
Marek