🚀 go-pugleaf

On 2012-12-23, Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> wrote:
> Witam, czy da się w szybki i wygodny sposób w perlu jakoś określić tablice w ten sposób, aby podać jej maksymalną wielkość, a w momencie gdy dodaje do niej element i jest pełna to żeby nastąpiło przesunięcie elementów w prawo, skasowanie ostatniego i zwolnienie miejsca dla pierwszego (dodanego).

Znak zapytania kończy pytanie.

To, co ty chcesz, przypomina kolejkę FIFO. Nie widziałem jeszcze języka
ogólnego przeznaczenia, który ma to wbudowane (chyba że w bibliotece
standardowej). Użyj CPAN albo stwórz sobie własny moduł na podstawie
Tie::Array.

-- 
Secunia non olet.
Stanislaw Klekot

Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> pisze:
> Witam, czy da się w szybki i wygodny sposób w perlu jakoś określić
> tablice w ten sposób, aby podać jej maksymalną wielkość, a w momencie
> gdy dodaje do niej element i jest pełna to żeby nastąpiło przesunięcie
> elementów w prawo, skasowanie ostatniego i zwolnienie miejsca dla
> pierwszego (dodanego).

Popatrz na "perldoc -f tie" fragment TIEARRAY.
Można zdefiniować klasę/pakiet "udające" tablice.

To powyżej nie jest specjalnie pomocne dla "średnio zaawansowanych" 
ale powinno dostarczyć słów kluczowych do szukania bardziej
"łopatologicznych" wersji.

W dniu niedziela, 23 grudnia 2012 21:30:16 UTC+1 użytkownik Stachu 'Dozzie' K. napisał:
> On 2012-12-23, Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> wrote:
> 
> > Witam, czy da się w szybki i wygodny sposób w perlu jakoś określić tablice w ten sposób, aby podać jej maksymalną wielkość, a w momencie gdy dodaje do niej element i jest pełna to żeby nastąpiło przesunięcie elementów w prawo, skasowanie ostatniego i zwolnienie miejsca dla pierwszego (dodanego).
> 
> 
> 
> Znak zapytania kończy pytanie.
> 
> 
> 
> To, co ty chcesz, przypomina kolejkę FIFO. Nie widziałem jeszcze języka
> 
> ogólnego przeznaczenia, który ma to wbudowane (chyba że w bibliotece
> 
> standardowej). Użyj CPAN albo stwórz sobie własny moduł na podstawie
> 
> Tie::Array.
> 
> 
> 
> -- 
> 
> Secunia non olet.
> 
> Stanislaw Klekot

Nie, FIFO spełnia zupełnie inną rolę, nie chce, aby pierwszy element na wejściu stawał się pierwszym na wyjściu bo to by nie miało sensu. Problem rozwiązałem w zupełnie inny i szybki sposób korzystając z zakresów, dodaje element na początku, tworzy mi się tablica 101 elementowa, a potem sam robie z niej 100 elementową [0..99].

Pozdrawiam.

On 2012-12-23, Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> wrote:
> W dniu niedziela, 23 grudnia 2012 21:30:16 UTC+1 użytkownik Stachu 'Dozzie' K. napisał:
>> On 2012-12-23, Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> wrote:
>> 
>> > Witam, czy da się w szybki i wygodny sposób w perlu jakoś określić tablice w ten sposób, aby podać jej maksymalną wielkość, a w momencie gdy dodaje do niej element i jest pełna to żeby nastąpiło przesunięcie elementów w prawo, skasowanie ostatniego i zwolnienie miejsca dla pierwszego (dodanego).
>> 
>> 
>> 
>> Znak zapytania kończy pytanie.
>> 
>> 
>> 
>> To, co ty chcesz, przypomina kolejkę FIFO. Nie widziałem jeszcze języka
>> 
>> ogólnego przeznaczenia, który ma to wbudowane (chyba że w bibliotece
>> 
>> standardowej). Użyj CPAN albo stwórz sobie własny moduł na podstawie
>> 
>> Tie::Array.

> Nie, FIFO spełnia zupełnie inną rolę, nie chce, aby pierwszy element
> na wejściu stawał się pierwszym na wyjściu bo to by nie miało sensu.
> Problem rozwiązałem w zupełnie inny i szybki sposób korzystając
> z zakresów, dodaje element na początku, tworzy mi się tablica 101
> elementowa, a potem sam robie z niej 100 elementową [0..99].

A teraz opisz, w jaki sposób się różni twoje rozwiązanie od FIFO.

I wyjaśnij, czemu uważasz przepisywanie za każdym razem wszystkich stu
elementów (i to dwukrotnie!) za szybkie.

-- 
Secunia non olet.
Stanislaw Klekot

On 2012-12-23, Stachu 'Dozzie' K. <dozzie@go.eat.some.screws.spammer.invalid> wrote:
>> Nie, FIFO spełnia zupełnie inną rolę, nie chce, aby pierwszy element
>> na wejściu stawał się pierwszym na wyjściu bo to by nie miało sensu.
>> Problem rozwiązałem w zupełnie inny i szybki sposób korzystając
>> z zakresów, dodaje element na początku, tworzy mi się tablica 101
>> elementowa, a potem sam robie z niej 100 elementową [0..99].
>
> A teraz opisz, w jaki sposób się różni twoje rozwiązanie od FIFO.

AFAIR FIFO ma dwie operacje - dodawanie na koniec i pobieranie z
początku. Dostępu do dowolnego elementu w czasie stałym nie gwarantuje.
Co więcej autor nie mówi nic o wyjmowaniu elementów.

Taką implementację łatwo stworzyć - wystarczy trzymać indeks początku,
wstawiając element obniżać go o jeden i liczyć modulo wielkość
"kolejki", czyli w tym wypadku 100. 

-- 
Pozdrawiam
orcus

W dniu poniedziałek, 24 grudnia 2012 00:04:16 UTC+1 użytkownik Stachu 'Dozzie' K. napisał:
> On 2012-12-23, Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> wrote:
> 
> > W dniu niedziela, 23 grudnia 2012 21:30:16 UTC+1 użytkownik Stachu 'Dozzie' K. napisał:
> 
> >> On 2012-12-23, Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> wrote:
> 
> >> 
> 
> >> > Witam, czy da się w szybki i wygodny sposób w perlu jakoś określić tablice w ten sposób, aby podać jej maksymalną wielkość, a w momencie gdy dodaje do niej element i jest pełna to żeby nastąpiło przesunięcie elementów w prawo, skasowanie ostatniego i zwolnienie miejsca dla pierwszego (dodanego).
> 
> >> 
> 
> >> 
> 
> >> 
> 
> >> Znak zapytania kończy pytanie.
> 
> >> 
> 
> >> 
> 
> >> 
> 
> >> To, co ty chcesz, przypomina kolejkę FIFO. Nie widziałem jeszcze języka
> 
> >> 
> 
> >> ogólnego przeznaczenia, który ma to wbudowane (chyba że w bibliotece
> 
> >> 
> 
> >> standardowej). Użyj CPAN albo stwórz sobie własny moduł na podstawie
> 
> >> 
> 
> >> Tie::Array.
> 
> 
> 
> > Nie, FIFO spełnia zupełnie inną rolę, nie chce, aby pierwszy element
> 
> > na wejściu stawał się pierwszym na wyjściu bo to by nie miało sensu.
> 
> > Problem rozwiązałem w zupełnie inny i szybki sposób korzystając
> 
> > z zakresów, dodaje element na początku, tworzy mi się tablica 101
> 
> > elementowa, a potem sam robie z niej 100 elementową [0..99].
> 
> 
> 
> A teraz opisz, w jaki sposób się różni twoje rozwiązanie od FIFO.
> 
> 
> 
> I wyjaśnij, czemu uważasz przepisywanie za każdym razem wszystkich stu
> 
> elementów (i to dwukrotnie!) za szybkie.
> 
> 
> 
> -- 
> 
> Secunia non olet.
> 
> Stanislaw Klekot

Ty zakładasz, że ja chcę w pewien sposób kolejkować odczytywane elementy, a mi zależy na tablicy którą będę mógł odczytać w dowolny sposób, np. środkowy element w czasie rzeczywistym, zapytałem ogólnie, a nie do konkretnego zastosowania. Po drugie jakie jakie dwukrotne przepisywanie?! Matematyka się kłania...
Załóżmy, że mam tablice i wykonam takie operacje:
@array = (1..10);
@array = @array[0..3];

Gdzie tu dwukrotne przepisanie? Co więcej głowy sobie uciąć nie dam, że perl nie jest wyczulony na tego typu operacje i nie przepisze danych na zupełnie nowe adresy tylko po prostu skróci tablice zamiast całą przepisywać. Moja tablica będzie po prostu z czasem zapełniana elementami, a mi zależy na tym, żeby tych elementów nigdy nie było więcej niż 100, dodanie nowego elementu nie wiąże się z tym, że na pewno w tym samym czasie chce odczytać tablice...

On 2012-12-24, Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> wrote:
[...]
>> A teraz opisz, w jaki sposób się różni twoje rozwiązanie od FIFO.
>>
>> I wyjaśnij, czemu uważasz przepisywanie za każdym razem wszystkich stu
>> elementów (i to dwukrotnie!) za szybkie.

> Ty zakładasz, że ja chcę w pewien sposób kolejkować odczytywane elementy, a mi zależy na tablicy którą będę mógł odczytać w dowolny sposób, np. środkowy element w czasie rzeczywistym, zapytałem ogólnie, a nie do konkretnego zastosowania.

Bo wiesz, FIFO o stałym maksymalnym rozmiarze się nie da zrobić na
tablicy. Tylko cicho o tym, bo jak się mój kod o tym dowie, to
przestanie działać.

A ten "czas rzeczywisty", mój drogi, to się nazywa czasem stałym
("O(1)").

> Po drugie jakie jakie dwukrotne przepisywanie?! Matematyka się kłania...
> Załóżmy, że mam tablice i wykonam takie operacje:
> @array = (1..10);
> @array = @array[0..3];
>
> Gdzie tu dwukrotne przepisanie?

A jak dokładasz element na początku tablicy, jeszcze przed tym kodem, to
niby co się robi? Hyc, i system operacyjny alokuje miejsce przed
tablicą? W garbate aniołki może wierzysz?

> Co więcej głowy sobie uciąć nie dam, że perl nie jest wyczulony na tego typu operacje i nie przepisze danych na zupełnie nowe adresy tylko po prostu skróci tablice zamiast całą przepisywać.

Tego by się można spodziewać po pop(), a nie po przypisaniu z zakresem.
Nie za dużo ty wymagasz od optymalizatora, który ma być przede wszystkim
szybki, a nie dawać szybki kod?

> Moja tablica będzie po prostu z czasem zapełniana elementami, a mi
> zależy na tym, żeby tych elementów nigdy nie było więcej niż 100,
> dodanie nowego elementu nie wiąże się z tym, że na pewno w tym samym
> czasie chce odczytać tablice...

To po prostu ignoruj dopisanie wszystkiego, co próbuje wleźć do
zapełnionej tablicy. Chyba że znowu spieprzyłeś sprawę nieprecyzyjnie
opisując oczekiwany skutek.

-- 
Secunia non olet.
Stanislaw Klekot

W dniu poniedziałek, 24 grudnia 2012 01:39:48 UTC+1 użytkownik Stachu 'Dozzie' K. napisał:
> On 2012-12-24, Anonim Anonimowy <amkrankruleuen@gmail.com> wrote:
> 
> [...]
> 
> >> A teraz opisz, w jaki sposób się różni twoje rozwiązanie od FIFO.
> 
> >>
> 
> >> I wyjaśnij, czemu uważasz przepisywanie za każdym razem wszystkich stu
> 
> >> elementów (i to dwukrotnie!) za szybkie.
> 
> 
> 
> > Ty zakładasz, że ja chcę w pewien sposób kolejkować odczytywane elementy, a mi zależy na tablicy którą będę mógł odczytać w dowolny sposób, np. środkowy element w czasie rzeczywistym, zapytałem ogólnie, a nie do konkretnego zastosowania.
> 
> 
> 
> Bo wiesz, FIFO o stałym maksymalnym rozmiarze się nie da zrobić na
> 
> tablicy. Tylko cicho o tym, bo jak się mój kod o tym dowie, to
> 
> przestanie działać.
> 
> 
> 
> A ten "czas rzeczywisty", mój drogi, to się nazywa czasem stałym
> 
> ("O(1)").
> 
> 
> 
> > Po drugie jakie jakie dwukrotne przepisywanie?! Matematyka się kłania...
> 
> > Załóżmy, że mam tablice i wykonam takie operacje:
> 
> > @array = (1..10);
> 
> > @array = @array[0..3];
> 
> >
> 
> > Gdzie tu dwukrotne przepisanie?
> 
> 
> 
> A jak dokładasz element na początku tablicy, jeszcze przed tym kodem, to
> 
> niby co się robi? Hyc, i system operacyjny alokuje miejsce przed
> 
> tablicą? W garbate aniołki może wierzysz?
> 
> 
> 
> > Co więcej głowy sobie uciąć nie dam, że perl nie jest wyczulony na tego typu operacje i nie przepisze danych na zupełnie nowe adresy tylko po prostu skróci tablice zamiast całą przepisywać.
> 
> 
> 
> Tego by się można spodziewać po pop(), a nie po przypisaniu z zakresem.
> 
> Nie za dużo ty wymagasz od optymalizatora, który ma być przede wszystkim
> 
> szybki, a nie dawać szybki kod?
> 
> 
> 
> > Moja tablica będzie po prostu z czasem zapełniana elementami, a mi
> 
> > zależy na tym, żeby tych elementów nigdy nie było więcej niż 100,
> 
> > dodanie nowego elementu nie wiąże się z tym, że na pewno w tym samym
> 
> > czasie chce odczytać tablice...
> 
> 
> 
> To po prostu ignoruj dopisanie wszystkiego, co próbuje wleźć do
> 
> zapełnionej tablicy. Chyba że znowu spieprzyłeś sprawę nieprecyzyjnie
> 
> opisując oczekiwany skutek.
> 
> 
> 
> -- 
> 
> Secunia non olet.
> 
> Stanislaw Klekot

Moglibyśmy tak jeszcze do rana wymieniać się poglądami... Tak czy owak operacja na 100 elementach nie jest godna jakiejś optymalizacji bo w tym przypadku nawet się nie odczuje różnicy, a posłuży za to fakt, że kod jest krótki i nie trzeba ładować nowych modułów.

Pozdrawiam.