🚀 go-pugleaf

{ BP 7 }

Rozwiązanie 1:

Procedure MyProc(X:PChar);
begin
   ...
end;



...

MyProc('TAKI SOBIE STRING');


================================


Rozwiązanie 2:

Procedure MyProc(const X:String);
begin
   ...
end;



...

MyProc('TAKI SOBIE STRING');

===========================

Rozwiązanie 1 ma pewną wadę w stosunku do Rozwiązania 2. Jaką ? 
Odpowiedź poniżej (nie każę zgadywać, bo rzecz dość ciekawa).

.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

W Rozwiązaniu 1 string 'TAKI SOBIE STRING' trzymany jest w segmencie 
danych, w którym w BP każdy bajt jest na wagę złota (bo jest max 64K na 
całą app).


W Rozwiązaniu 2 string 'TAKI SOBIE STRING' trzymany jest w segmencie 
kodu. Co prawda każdy segment kodu jest też max 64K, ale aplikacja może 
zawierać wiele takich segmentów.


Umieszczanie w segmencie danych stringów zastępujących parametry PChar 
było konieczne dla prawidłowego działania programów z nakładkami. Dla 
kompatybilności jednak jest ono stosowane przez kompilator zarówno w 
nienakładkowanych programach trybu Real, jak i w trybie Protected.