🚀 go-pugleaf

Wojciech Mula <wojciech_mula@poczta.null.onet.pl.invalid> writes:

> W ML-u jest bardzo wygodny operator #i (a,b,...,n), w OCamlu nie ma,
> albo ja nie mogę znaleźć.

Nie ma. Zazwyczaj najwygodniej jest napisać wzorzec krotkowy w miejscu
gdzie ta wartość byłaby nazywana jakąś zmienną:
   let x, y = wyrażenie in
   ...

-- 
   __("<         Marcin Kowalczyk
   \__/       qrczak@knm.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/

Wojciech Mula <wojciech_mula@poczta.null.onet.pl.invalid> writes:

> W ML-u jest bardzo wygodny operator #i (a,b,...,n), w OCamlu nie ma,
> albo ja nie mogę znaleźć.

Nie ma. Zazwyczaj najwygodniej jest napisać wzorzec krotkowy w miejscu
gdzie ta wartość byłaby nazywana jakąś zmienną, np. (x, y) zamiast
parametru funkcji albo
   let x, y = wyrażenie in
   ...

-- 
   __("<         Marcin Kowalczyk
   \__/       qrczak@knm.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/

Marcin 'Qrczak' Kowalczyk wrote:
> Wojciech Mula <wojciech_mula@poczta.null.onet.pl.invalid> writes:
> 
>> W ML-u jest bardzo wygodny operator #i (a,b,...,n), w OCamlu nie ma,
>> albo ja nie mogę znaleźć.
> 
> Nie ma. Zazwyczaj najwygodniej jest napisać wzorzec krotkowy w miejscu
> gdzie ta wartość byłaby nazywana jakąś zmienną, np. (x, y) zamiast
> parametru funkcji albo
>    let x, y = wyrażenie in
>    ...

Dzięki za odpowiedź, te sposoby znałem jeszcze z ML-a. Myślałem, że są
jakieś inne, magiczne. :)

Przy okazji mam jeszcze kilka pytań:
1. Naprawdę nie ma funkcji valOf? Przegrepowałem całą dokumentację i nic.
2. Jak w OCamlu jest z efektywnością obsługi wyjątków? Przede wszystkim
   chodzi mi o to, czy mógłbym rzucać wyjątkami zamiast męczyć się
   z obsługą typu option.
3. Czy trzeba pisać np. let x=0 in let y=x+5 in..., tzn.
   "zakończyć" let'a, żeby utworzony w jego obrębie symbol (x) był
   widoczny dalej?
4. Zetknąłem się teraz z dziwacznością. Dokumentacja twierdzi, że float
   jest funkcją typu int -> float i w interaktywnym interpreterze działa
   jak należy. Natomiast gdy w mojej funkcji napisałem coś takiego
   v = float y, to pojawił się błąd, iż y jest typu int, a został
   użyty w wyrażeniu float. Gdy w miejscu float użyłem funkcji
   float_of_int (o dokładnie tym samym typie!) problem znikł.

w.

-- 
JID: wmula@chrome.pl | pomóż znaleźć lek na raka
http://www.mula.w.pl | http://www.find-a-drug.org

Wojciech Mula <wojciech_mula@poczta.null.onet.pl.invalid> writes:

> 1. Naprawdę nie ma funkcji valOf? Przegrepowałem całą dokumentację i nic.

Nie wiem, możliwe że nie ma.

> 2. Jak w OCamlu jest z efektywnością obsługi wyjątków? Przede wszystkim
>    chodzi mi o to, czy mógłbym rzucać wyjątkami zamiast męczyć się
>    z obsługą typu option.

Są efektywne. Koszt propagacji wyjątku zależy od liczby bloków try
między rzuceniem a złapaniem, a nie od liczby ramek stosu.

Zawsze można zmierzyć, żeby się upewnić.

> 3. Czy trzeba pisać np. let x=0 in let y=x+5 in..., tzn.
>    "zakończyć" let'a, żeby utworzony w jego obrębie symbol (x) był
>    widoczny dalej?

Jeśli ma być widoczny na toplevelu, to zamiast takiego leta trzeba
napisać toplevelowego leta, tzn. "let x = 0 let y = x + 5", bez "in".
To odpowiada val i fun w SML.

W interaktywnym interpreterze trzeba dodać ";;", żeby parser wiedział,
że to już koniec.

Kiedy następną definicją jest wyrażenie obliczane dla skutków
ubocznych, to też trzeba dodać ";;" przed nim. Albo napisać to
wyrażenie tak: "let () = ..." tudzież "let _ = ...".

> 4. Zetknąłem się teraz z dziwacznością. Dokumentacja twierdzi, że float
>    jest funkcją typu int -> float i w interaktywnym interpreterze działa
>    jak należy. Natomiast gdy w mojej funkcji napisałem coś takiego
>    v = float y, to pojawił się błąd, iż y jest typu int, a został
>    użyty w wyrażeniu float. Gdy w miejscu float użyłem funkcji
>    float_of_int (o dokładnie tym samym typie!) problem znikł.

Może przesłoniłeś wcześniej definicję float jakąś własną.

-- 
   __("<         Marcin Kowalczyk
   \__/       qrczak@knm.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/

Marcin 'Qrczak' Kowalczyk wrote:
> Jeśli ma być widoczny na toplevelu, to zamiast takiego leta trzeba
> napisać toplevelowego leta, tzn. "let x = 0 let y = x + 5", bez "in".
> To odpowiada val i fun w SML.
> 
> W interaktywnym interpreterze trzeba dodać ";;", żeby parser wiedział,
> że to już koniec.
> 
> Kiedy następną definicją jest wyrażenie obliczane dla skutków
> ubocznych, to też trzeba dodać ";;" przed nim. Albo napisać to
> wyrażenie tak: "let () = ..." tudzież "let _ = ...".

Ok, dzięki. Ale w funkcji to już nie działa, błąd składniowy ze
wskazaniem na drugie let:

let foo x = let a=100 let b=a+10 in x+a+b;;

Myślałem też, że "and" zadziała jak w SML-u, ale gdy wpisałem "and"
zamiast drugiego leta, został zgłoszony błąd "unbound value a".

> Może przesłoniłeś wcześniej definicję float jakąś własną.

Tak było, nieopatrznie otworzyłem moduł Random, który właśnie ma
funkcję float.

w.

-- 
JID: wmula@chrome.pl | pomóż znaleźć lek na raka
http://www.mula.w.pl | http://www.find-a-drug.org

Wojciech Mula <wojciech_mula@poczta.null.onet.pl.invalid> writes:

> Ok, dzięki. Ale w funkcji to już nie działa, błąd składniowy ze
> wskazaniem na drugie let:
>
> let foo x = let a=100 let b=a+10 in x+a+b;;

No bo to była składnia deklaracji, a nie wyrażenia.
W funkcji: let foo x = let a=100 in let b=a+10 in x+a+b;;

> Myślałem też, że "and" zadziała jak w SML-u, ale gdy wpisałem "and"
> zamiast drugiego leta, został zgłoszony błąd "unbound value a".

and bez let rec jest mało praktyczny, bo wtedy wszystkie prawe strony
są wyliczane w środowisku bez wprowadzanych właśnie zmiennych.
and ma sens przy let rec, przy typach itp.

-- 
   __("<         Marcin Kowalczyk
   \__/       qrczak@knm.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/