🚀 go-pugleaf

> http://rainbow.mimuw.edu.pl/~ap181283/src/studia/8mrjp/
> 
> Jestem ciekaw Waszego zdania na temat tego języka.
Rewolucji twój język nie robi, ale poczekaj na mój.

WoJciech

WoJciech <wodud@gazeta.pl> wrote:
>> http://rainbow.mimuw.edu.pl/~ap181283/src/studia/8mrjp/
>> 
>> Jestem ciekaw Waszego zdania na temat tego języka.
> Rewolucji twój język nie robi, ale poczekaj na mój.

Ile jeszcze każesz nam na niego czekać, Wojtku?!

-- 
Arek Paterek

Arek Paterek <a.paterek.nospam@students.mimuw.edu.pl> napisał(a): 

> napisałem na zaliczenie jednego przedmiotu kompilator języka programowania
> jujuML. Język jest próbą przerobienia OCamla na wersję ułatwiającą
> programowanie w stylu imperatywnym.

Jakie konkretnie ułatwienia w stosunku do OCamla tam wprowadziłeś? Na stronie
projektu dokumentacja jest raczej skąpa... Ja konkretnie to nie programowałem
w OCamlu, ale wydaje mi się że ten język nie stawia przeszkód względem stylu
imperatywnego.

pozdrawiam,

Marcin Stefaniak 


-- 
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/

Marcin Stefaniak <matmis@wytnij.gazeta.pl> wrote:
>> napisałem na zaliczenie jednego przedmiotu kompilator języka programowania
>> jujuML. Język jest próbą przerobienia OCamla na wersję ułatwiającą
>> programowanie w stylu imperatywnym.
> 
> Jakie konkretnie ułatwienia w stosunku do OCamla tam wprowadziłeś? Na stronie
> projektu dokumentacja jest raczej skąpa... Ja konkretnie to nie programowałem
> w OCamlu, ale wydaje mi się że ten język nie stawia przeszkód względem stylu
> imperatywnego.

Cześć,

chodzi głównie o ułatwienia składniowe, np. deklaracje w miejscu przypisania.
Żeby napisać w OCamlu prosty program w stylu imperatywnym, trzeba często
korzystać z konstrukcji tego typu:
let z = 5 in (
  let x = ref 0;
  let y = ref 0;
  x := !z;
  y := !x + 3;
)

W moim języku wystarczy:
z = 5
x = z
y = x + 3

-- 
Arek Paterek

Arek Paterek wrote:
> chodzi głównie o ułatwienia składniowe, np. deklaracje w miejscu przypisania.
> Żeby napisać w OCamlu prosty program w stylu imperatywnym, trzeba często
> korzystać z konstrukcji tego typu:
> let z = 5 in (
>   let x = ref 0;
>   let y = ref 0;
>   x := !z;
>   y := !x + 3;
> )
>
> W moim języku wystarczy:
> z = 5
> x = z
> y = x + 3

W ocamlu mogłeś po prostu napisać:

  let z = 5 in
  let x = z in
  let y = x + 3 in

Domyślam się, że przykład jest zbyt prosty - nie potrzebuje
programowania imperatywnego.

BTW. co będzie zawierał y po tych instrukcjach?

  x = 0
  y = x
  x = x + 1

Pozdrawiam,
Tomek

-- 
.signature: Too many levels of symbolic links

Tomasz Zielonka <tomasz.zielonka@gmail.com> wrote:
> W ocamlu mogłeś po prostu napisać:
> 
>  let z = 5 in
>  let x = z in
>  let y = x + 3 in
> 
> Domyślam się, że przykład jest zbyt prosty - nie potrzebuje
> programowania imperatywnego.

Tak. Chciałem zademonstrować, jak wygląda kawałek kodu napisany
w OCamlu w stylu imperatywnym. Składnia OCamla niezbyt sprzyja
takiemu stylowi programowania. To najlepiej widać, jeśli
przetłumaczy się mechanicznie kawałek kodu z C++ na OCamla.

Sporo programuję w C++ i brakuje mi wielu rzeczy w tym języku.
Najbardziej denerwująca jest konieczność pisania nazw typów przy
deklaracji zmiennych. W g++ można sobie radzić, używając __typeof(),
ale np. dla MS VC++ nie znam sposobu na uniknięcie niepotrzebnej
pisaniny.

A w OCamlu jest tyle fajnych mechanizmów: wnioskowanie typów,
polimorfizm funkcji... tylko ta niewygodna składnia...

> BTW. co będzie zawierał y po tych instrukcjach?
> 
>  x = 0
>  y = x
>  x = x + 1

y == 0

-- 
Arek Paterek

Arek Paterek wrote:
> Tak. Chciałem zademonstrować, jak wygląda kawałek kodu napisany
> w OCamlu w stylu imperatywnym. Składnia OCamla niezbyt sprzyja
> takiemu stylowi programowania. To najlepiej widać, jeśli
> przetłumaczy się mechanicznie kawałek kodu z C++ na OCamla.

Mechaniczne tłumaczenie kodu z C++ na OCamla nie jest najlepszym
pomysłem.

> A w OCamlu jest tyle fajnych mechanizmów: wnioskowanie typów,
> polimorfizm funkcji... tylko ta niewygodna składnia...

Próbowałeś Haskella? Składnia dla programowania imperatywnego też nie
jest cukierkowa, ale znacznie rzadziej potrzebujesz programować
imperatywnie.

Pozdrawiam,
Tomek

-- 
.signature: Too many levels of symbolic links

Tomasz Zielonka <tomasz.zielonka@gmail.com> wrote:
>> Tak. Chciałem zademonstrować, jak wygląda kawałek kodu napisany
>> w OCamlu w stylu imperatywnym. Składnia OCamla niezbyt sprzyja
>> takiemu stylowi programowania. To najlepiej widać, jeśli
>> przetłumaczy się mechanicznie kawałek kodu z C++ na OCamla.
> 
> Mechaniczne tłumaczenie kodu z C++ na OCamla nie jest najlepszym
> pomysłem.
> 
>> A w OCamlu jest tyle fajnych mechanizmów: wnioskowanie typów,
>> polimorfizm funkcji... tylko ta niewygodna składnia...
> 
> Próbowałeś Haskella? Składnia dla programowania imperatywnego też nie
> jest cukierkowa, ale znacznie rzadziej potrzebujesz programować
> imperatywnie.

Ale ja lubię programowanie imperatywne :)
Funkcyjne jest za trudne. Za dużo trzeba kombinować.

Haskella nie znam, na pewno kiedyś spróbuję, kiedy znajdę czas...

-- 
Arek Paterek

Arek Paterek wrote:
> Ale ja lubię programowanie imperatywne :)
> Funkcyjne jest za trudne. Za dużo trzeba kombinować.

Bo ja wiem... mnie częściej głowa boli od programowania imperatywnego :)

Tak przy okazji, OCaml jest trochę dziwny jako język funkcyjny. Jak na
mój gust biblioteki standardowe wykorzystują imperatywność zbyt często.
Przecież nawet w takim Pythonie, który raczej nie jest językiem
funkcyjnym, typ napisowy nie posiada operacji modyfikujących.

Takie języki jak OCaml mogą powodować błędne przekonanie o umiejętności
programowania funkcyjnego / deklaratywnego. Spójrz np. na stronę
  http://tygrysek.wpk.p.lodz.pl/sknauk/prj.pl
Jest tam ogłoszenie o zamieszczeniu zestawu przykładów w języku Scheme
zapisanych deklaratywnie. Same przykłady znajdują się w "Worek" /
"Projekty" / "Wojciech Polak" / "Scheme". 

Jak popatrzę na te programy, to już nie wiem co oznacza deklaratywność,
np. czym to się różni od typowego programu w C++? W każdym przykładzie
używane są mechanizmy imperatywne (set!, set-car!).  Może chodzi o
użycie wbudowanego typu listy i dużą liczbę nawiasów? :)

Pozdrawiam,
Tomek

-- 
.signature: Too many levels of symbolic links

Arek Paterek <a.paterek.nospam@students.mimuw.edu.pl> napisał(a): 

> A w OCamlu jest tyle fajnych mechanizmów: wnioskowanie typów,
> polimorfizm funkcji... tylko ta niewygodna składnia...

Skoro o językach i składni mowa, co sądzicie o Nemerle? Z dokumentacji wygląda
ładnie, ale osobiście go nie używałem, więc nie wypowiem się. 

Zresztą, od składni bardziej dla mnie liczy się wygoda IDE, więc pewnie jak
bym chciał rozwijać własny język programowania to na zasadzie ewolucji już
istniejącego języka z IDE. Ale może pojawi się jakiś dobry plugin eclipsowy do
jakiegoś miłego języka i nie będzie to mi opłacalne. Czy do jakiegoś
nowoczesnego języka funkcyjnego możecie polecić jakieś dobre IDE (takie jak
Eclipse/JDT powiedzmy)?

Marcin Stefaniak

-- 
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/