🚀 go-pugleaf

Witam,

napisałem prosty programik:

let rec f a =
  if a == 1 then
    1
  else
    1 + f (a - 1)
in
  f 100000

Skompiluję do bajtkodu:
$ ocamlc -g test.ml -o test
$ ./test
Fatal error: exception Stack_overflow

To samo jest w debuggerze, więc jak rekurencja jest za głęboka,
debugowanie odpada.

Jeśli wywołam f 10000000, stos przepełnia mi się w kodzie natywnym.
$ ocamlopt test.ml
$ ./a.out
Fatal error: exception Stack_overflow

Oczywiście można zapisać rekurencję w postaci ogonowej i pewnie
wtedy stos nie będzie używany, ale co robić w większych programach?
Nie zawsze chcę/potrafię zapisać rekurencję ogonową, nie zawsze
łatwo jest mi przewidzieć głębokość stosu. A funkcji rekurencyjnych
używa się w językach funkcyjnych często-gęsto.
Można oczywiście zapisać taką funkcję imperatywnie w Ocamlu,
ale nie o to chodzi (chodzi o to, że wiadomo o co chodzi).

W Ocamlu jest to problem (i w innych językach funkcyjnych pewnie też),
w językach imperatywnych problemu nie ma (jest w mniejszej skali,
bo w nich się nie używa rekurencji do wszystkiego).
Wydaje mi się, że skoro programowanie funkcyjne jest takie dobre i piękne,
funkcje rekurencyjne są lepsze od lamerskich pętli,
a Ocaml jest pięknym językiem i ma najlepszy kompilator,
to powinien poradzić sobie z przepełnieniem stosu przynajmniej
w swoim kompilatorze bajtkodowym.

-- 
Arek Paterek