🚀 go-pugleaf

Witam

Sektor van Skijlen wrote:

Trochę się już pogubiłem w wątku, ale ...

>> - Dostać się do prywatnych składników obiektu albo modułu.
> 
> Tego to chyba w żadnej refleksji nie można :)

Np. w Javie jest metoda setAccesible(Boolean) i ona pozwala w każdej klasie
ustawić dostępność prywatnej metody poprzez zapodanie true jako argument.

Krótko mówiąc prywatność w Javie jest taką samą kwestią jak w Py -- szacunek
kodera, a nie sprawa języka/kompilatora. W C i C++ tak nie jest, kompilator
(np. gcc, ale też inne) zarówno C jak i C++ pozwala module określić co jest
widziane na zewnątrz, a co nie. I do tego optymalizatory tak "kaszanią"
kod, że interfejs mający 3 metody posiada 9 funkcji o nazwach np. fun001.

I wracając do tytułu wątku, czy ta opcja J jest ciemną stroną refleksji, czy
jaśniejącą gwiazdą zaranną?
 
>> To, co można, wystarcza np. do tego, żeby interpreterowi Pythona
>> udostępnić funkcjonalność danego modułu Koguta (tudzież zbioru modułów)
>> bez konieczności listowania zawartości tego modułu. Obecnie trzeba
>> jednak statycznie zaimportować ten moduł, tzn. nie można znaleźć go
>> z poziomu Pythona znając dynamicznie jego nazwę.
> 
> No ale czy do tego nie potrzebowałeś czasem dorobić odpowiedniej
> przystawki do tego w Pythonie?

Oba języki są dynamiczne, więc można robić co się podoba. W szczególności w
Py można sobie wszystko napisać w locie, dodawać zmienne, whatever. Wydaje
mi się, że Kogut jest o wiele bardziej restrykcyjny. 

Interesuje mnie podobna dyskusja jak Koguta spiąć z JVM, tudzież z C#, oba
statyczne, oba mają VM, C# ma możliwość bindingsów typu C, Java, cóż
wszyscy kochają JNI :-).

Pozdrawiam. 

-- 
|\/\/|   Seweryn Habdank-Wojewódzki
 \/\/