🚀 go-pugleaf

Seweryn Habdank-Wojewódzki wrote:
>>>>>A błąd wynika, z
>>>>>faktu, że statycznie Pan F. przekazuje tablicę obiektów foo,
>>>>
>>>>Nie.
>>>
>>>A tak. Proszę wróć do tego slajdu i zobacz co kolo robi.
>>
>>A nie. Przekazuje wskaźnik do funkcji której interfejs oznacza że oczekuje
>>na wskaźnik typu kompatybilnego.
> 
> 
> Szkoda, że kompilator to interpretuje jako rzutowanie, a szablon to rozumie.

Szablon dopasowuje się do statycznego typu zmiennej z miejsca konkretyzacji.

> Zresztą zastosowanie szablonu nie wpływa na poprawność kodu, bo kod sam
> generuje potrzebne funkcje, które i tak czy w wersji dynamicznej czy nie i
> tak wyglądałyby tak samo.

No właśnie nie.

> IMHO problem jest wydumany, bo rozwiązanie
> okazuje się być proste i skuteczne.

Jest tylko rozwiązaniem czego innego. Ten problem raczej lepiej rozwiązać tak:

void test (whatever_ptr<A> arr[])
{
  ...
}


> Nie. Przekazałem statycznie rozwinięty wskaźnik. 

I to jest źle, bo zmieniasz semantykę tego przekazania. I tylko odsuwasz 
problem. Kontrprzykłąd poniżej.

[...]
> To działa prosto i skutecznie. No chyba, że masz kontrprzykład -- a masz
> duże szanse na posiadanie takowego.

  A *arr = new B[10];
  test(arr);

  :)


>>>Pytanie kontrolne:
>>>
>>>Czemu w Javie, C#, C i C++ są "ichnie" GUI, a np. taki Python nie ma
>>>swojego? Jak jest taki wielki to niech ma.
>>
>>Python ma swoje. W standardowej dystrybucji.
> 
> 
> A jak się nazywa może mi powiesz, bo zazwyczaj to o czym słyszę to wszystko
> jest obce.

PyTk. Jest poniekąd obce, ale jest wbudowane. Taki paradoks.


> Czyżby ideał miał wady?

Ubogie. Normalnie używa się PyQt czy WxPythona.


>>>Bajka, ja przekazuję typ poprzez wskaźnik, tylko że umnie typ jest
>>>poprawnie identyfikowany. Popracuj z tym kodem to zobaczysz jak działa.
>>>Tablica może mieć zmienny rozmiar.
>>
>>Wtedy też jest do bani. Tracisz dynamiczny polimorfizm.
> 
> Co proszę. Pokaż co tracę? Taki kod pokaż co faktycznie coś się dzieje
> złego. Zresztą tam nie było polimorfizmu dynamicznego od samego początku.
> Tam Pan F. statycznie utworzył obiekty typu foo.

To jest przykład. Przekazania parametrów mają określoną semantykę, którą ty 
zmieniasz. Zresztą pokazałęm rozwiązanie poprawne, które w dodatku nie daje 
się tak łatwo oszukać jak zrobienie A* arr = new B[10];
Czemu takie coś przechodzi?!?? Nie ma prawa działać, ale przechodzi :)


[...]
pzdr
\SK