🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Stachu 'Dozzie' K." <dozzie@dynamit.im.pwr.wroc.pl.nospam> 
napisał w wiadomości news:slrne1bumf.am6.dozzie@hans.zsh.bash.org.pl...
> On 13.03.2006, Rat Without Tail <ratwithouttail@gazeta.pl> wrote:
>> Odpowiedź do listu Wielce Szanownej Pani / Szanownego Pana ?Stachu
>> 'Dozzie' K.?.
>>
>>> Najwyraźniej to ty nie wiesz, o czym mówisz. Przetłumacz mi na kod
>>> assemblerowy takie coś:
>>>
>>> #v+
>>> #include <iostream>
>>> #include <string>
>>> #include <vector>
>>> using namespace std;
>>>
>>> int main(void)
>>> {
>>>   typedef int mytype;
>>>   typedef vector<mytype> myvec;
>>>   myvec v;
>>>   mytype l;
>>>   while (cin >> l)
>>>     v.push_back(l);
>>>
>>>   for (myvec::reverse_iterator i = v.rbegin(); i != v.rend(); ++i)
>>>     cout << *i << endl;
>>>
>>>   return 0;
>>> }
>>> #v-
>> Używając wskaźników do danych na stosie o przesunięciu zdefiniowanym
>> jako parametr makra.
>
> Tak? A jak zapewnisz automatyczne wykonanie destruktora? A co
> z polimorfizmem? A realokacja obszaru używanego do trzymania danych, gdy
> obecny zrobi się za mały? A przestrzenie nazw? Wszystko makrami zrobisz?
> Ile z tego będzie trzeba wstawiać ręcznie w każdym miejscu użycia?
Demonizujesz pewne pojęcia.
Automatycznego destruktora używał juz basic napisany w latach 70tych
relokacja obszaru też już była w tymże basicu - wszystkie zmienne miały
uchwyt z nazwą i wskazaniem na aktualnie zajmowany obszar.
Przestrzeń nazw w uproszczeniu to tylko dawna dyrektywa LIB
wskazująca na biblioteki. Poliformizm danych? Wszystkie mają
tą samą postać, różnią sie tylko interpretacją.

pzdr
AK