🚀 go-pugleaf

    wyobraźmy sobie, że wśród użytkowników komputerów osobistych popula-
rność  zyskały  różne  architektury maszyn (w skrócie: różne komputery),
ale  nie  znikomo różna —jak jest teraz, lecz absolutnie różne. załóżmy
na  przykład, że  ludzie  mają i będą mieli w użytkowaniu stare typy ma-
szyn, które  różnią  się  przynajmniej  tym, że mają mało pamięci ‘ram’,
i ci  użytkownicy  chcą  być ‚nowocześni’— używać nowego oprogramowania.
jakkolwiek— nowe  jest pisane jednostronnie— na nowe maszyny, na szybkie
maszyny i mające sporo pamięci ‘ram’. stare komputery się… ;-) nie psu-
ją… e… tak, nie  mają wbudowanego przez producentów, ukrytego wyłącznika
wywołujacego  awarię, by  zmusić  tych  użytkowników do wymiany sprzętu.
;-) (patent, patent! to ja napisałem. ;-D )
    a teraz— programy napisane nawet w tzw. ‛przenośnych’ technologiach,
mimo  że  dałyby  się  skompilować  na  stare  maszyny, to  się  na nich
·nie· wykonają  z powodu niezgodności oczekiwań oprogramowania z dostęp-
nymi  na  sprzęcie. i nie  pomoże  tu  symulacja  środowiska, w którym
jest dużo pamięci, bo jedynym rozwiązaniem jest napisanie programu, któ-
ry ·nie  ma· tych  wygórowanych wymagań i spełnia mniej wygórowane cele,
lub  robi to —oczywiście (co się pomija, bo taniej)— optymalniej, ekono-
miczniej dla użytkownika.
    i jak to pogodzić? ‚spór’ chyba już trwa zbyt długo ;-) i chyba wa-
rto  to pogodzić. wiadomo— jedną z metod jest pisanie wersji oprogramo-
wania, które  są  na różne platformy sprzętowe, lecz czym to miałoby się
różnić  od  pisania wielu programów. i zaznaczam: architektury docelowy
są  drastycznie  różne, niezgodne  pod  względem  dostępnego  sprzętu,
a nie  tylko  algorytmy  sprzętowe  są niezgodne (np. takie jak ‘big-en-
dian’, ‘little-endian’). mówię  o niezgodności  maszyn, która  nie może
być  uzgodniona przez odwzorowanie matematyczne (np. projektowe odwróce-
nie kolejności bajtów w liczbie).
    jakie  są  inne rozwiązania? w zasadzie— jakie są w ogóle rozwiąza-
nia, ponieważ  ja nie znajduję niczego poza pustym słowem „przenośność”,
którego skuteczność opiera się jedynie na tym, że nikt nie stosuje real-
nie  niezgodnej maszyny, lecz odpowiednio niezgodnej, czyli konwertowal-
nej. dlaczego  mam mieć najnowszą kartę graficzną, by móc zagrać w naj-
nowsze ‚wypasione’ szachy, jeśli na starym komputerze wystarczy mi nary-
sowanie planszy w trybie tekstowym lub choćby podawanie ruchów tekstowo,
ponieważ zyskiem gry w szachy na komputerze w tym wypadku jest gra z in-
ną  osobą  na  krańcu  świata  bez konieczności oczekiwania na odpowiedź
o ruchu przez ‘e‐mail’? ale jeśli mam nowiuteńki sprzęt prosto z fabry-
ki, to  chcę  go  użyć  do zobaczenia pięknej wizualizacji związanej też
z opcjami konfiguracyjnymi drugiego gracza o jego bierkach.
    i jak ugryźć ;-) przenośność?
-- 
―oh yea, i got it!
―oh, stupid!
D. Icke