🚀 go-pugleaf

W dniu 13.06.2018 o 15:37, Stefan Nawrocki pisze:
>> W tym max krotkim art. slabo opisano szczegoly, to wlasciwie 
>> szkic szkicu wyjasnien, dlaczego RGB.
> Oczywiście że autor tego artykułu ma rację.
> Dlaczego?


[ciach]
wszystko prawda, ale to tak ładnie wygląda w teorii. praktyka jest 
brzydka i nie chce się dopasować, mimo naszych wysiłków.

> Gdybyśmy pracowali cały czas w RGB i oddali materiał w RGB, to drukarnia w 
> momencie decyzji na czym drukujemy zrobi konwersję odpowiednim profilem i 
> już.
> Oczywiście mówimy to o nowoczesnych, skomputeryzowanych drukarniach, które 
> wiedzą co to jest profil, mają skalibrowane maszyny, itd.
no, to mamy pierwsze sedno...
ilu z nas ma klientów, których stać na druk w, cytuję "nowoczesnych, 
skomputeryzowanych drukarniach, które wiedzą co to jest profil, mają 
skalibrowane maszyny, itd."?
ilu z takimi regularnie współpracuje?
ilu ma regularnie klientów, którzy widzą sens druku w takiej drukarni, a 
nie w pierwszej z brzegu, byle taniej?

> 
> Skąd wobec tego mit i powszechna opinia, że należy konwertować i pracować w 
> CMYK?
> To proste - padł tu w wątku przykład ze "ślicznym" i żywym zielonym #00FF00.
> Otóż, jeśli nasze stanowisko do pracy będzie prawidłowo skonfigurowane - to 
> nigdy tego "ślicznego" zielonego nie zobaczymy. Jeśli go widzimy - tzn. że z 
> naszym stanowiskiem jest coś nie takale wcześniej ten śliczny zielony kolor widział u siebie 
dyrektor/menedżer/inne zombie, na projekcie zrobionym przez znajomego, 
albo po prostu na zdjęciu roślinności z Hiszpanii i życzy sobie takiego 
- a ja muszę mu przez telefon tłumaczyć, że tego nie da się wydrukować, 
a jego monitor nie pokaże mu niczego, co wydrukować się da.
albo autor przychodzi z projektem okładki do swojej książki. zrobił ją 
dzielnie w Wordzie - temu jeszcze można na miejscu pokazać, jakie są 
możliwości.
bo to przecież nie jest tak, że ja sobie te cholerne kolory spoza cmyk-a 
wymyślam w ramach masochizmu...
więc to nie mit, tylko skrzecząca codzienność

> Pod tym artykułem - ktoś tam napisał komentarz, że dostali pomarańczowy 
to ja :)
to jeszcze była prosta sytuacja - mogliśmy potem kreatywnemu powiedzieć 
w najgorszych słowach, co o nim myślimy.
ale takie perełki przysyłali nam też duzi klienci korpo - ich działy 
promocji nie widziały powodów, żeby ograniczać swoje wizje jakimiś 
fanaberiami w postaci profili, zwłaszcza, że sami też byli naciskani 
przez swoich szefów, że ma być łał, górą szlaczek i w ogóle walić po 
oczach; w tej sytuacji dochodzili do wniosku, że lepiej dla nich będzie, 
jeśli wszystkiemu będzie winna głupia agencja.
z szefową obsługiwanej przez nas dużej galerii mieliśmy awantury przy 
każdym zleceniu, ponieważ drukowała prewkowe jpg-i wstępnych projektów 
na swojej plujce i następnie dzwoniła z piekielnymi bluzgami i 
informacjami, jakie kary zapłacimy, jeśli to pójdzie do gazety. nasz 
szef produkcji miał już szczegółową ściągawkę od nas, co ma tej miłej 
pani mówić, żeby się uspokoiła.
to jest nasza codzienność

> Problem nie leży w RGB, ale w świadomym korzystaniu z narzędzi.
problem leży w tym, że to wszystko się sprawdza tylko w jednej sytuacji 
- idealnej. w życiu w większości nie mamy klientów wystarczająco 
bogatych lub chętnych do wydawania pieniędzy, żeby pozwolili sobie na 
współpracę z superdrukarnią (także cyfrową), próby dobicia się profile 
barwne w drukarniach będących w zasięgu lub zamierzonym budżecie klienta 
(szczególnie kiedy ten każdy wydatek na coś innego niż nowa fura i 
ekstra zegarek uważa za lewacką fanaberię - wiem, to margines... ale 
wciąż dość szeroki), to śmiech, albo narażanie się na propozycje: "niech 
pan przyśle pdf-a x-1/x-3 zrobionego na Fogrę, będzie  dobrze" w wersji 
rozszerzonej lub "niech pan przyśle pdf-a" w standardowej. raz w życiu 
mi się udało... najzabawniejsze, że to była jakaś gazeta jednorazowa, na 
papierze niemal toaletowym. współpraca z drukarnią wzorowa, bez 
proszenia przesłane profile i szczegółowa dokumentacja, i to oni w 
pierwszym zdaniu rozmowy podali mi namiary na pliki...

podsumowując - wpływ na trzymanie się cmyk-a ma wiele czynników. są w 
tym, praktyka, przyzwyczajenia, własne bezpieczeństwo (kontrola), 
możliwości, wiedza i potrzeby klientów. i pewnie jeszcze kilka rzeczy. 
ja bym chętnie porobił super rzeczy dla super klientów w super drukarni. 
ale tak ma pewnie niewielka część z nas.
a może to ja mam tak pod górkę.

ok, wyżaliłem się ;-)
	marcin

-- 
nie wiem, a chciałbym wiedzieć, w informacji też nie wiedzą,
dokąd zmierza świat. nie wiem, a chciałbym wiedzieć.
                     klaus mittfoch "siedzi"