🚀 go-pugleaf

Użytkownik "1634Racine" <mnjfmr@j.cbqebml> napisał w wiadomości 
news:5b1bf1e8$0$619$65785112@news.neostrada.pl...
> tutaj:
> https://blog.fotolia.com/pl/2016/02/19/cmyk-czy-rgb-w-ktorym-zestawie-kolorow-lepiej-drukowac/
> - zdecydowana rada:   druk powinien być z pliku zapisanego w RGB (czyli: 
> nie CMYK).
>
> dlaczego mam w uszach dogmat --> druk tylko z CMYK?
> czy chodzi o technike druku?   owszem - radza tylko RGB, ale (i juz o tym 
> nie pisza) CMYK jednak nadal aktualny, ale pod pewnymi warunkami 
> (offset?). W tym max krotkim art. slabo opisano szczegoly, to wlasciwie 
> szkic szkicu wyjasnien, dlaczego RGB.


Oczywiście że autor tego artykułu ma rację.
Dlaczego?
1. Konwersja RGB -> CMYK jest z reguły nieodwracalna.
2. Przestrzeń CMYK jest zależna od sprzętu (RGB zresztą też), ale skupmy się 
na CMYK.
Co to znaczy, że jest zależna od sprzętu? - tzn. dokładnie tyle, że 
konwertując RGB na CMYK powinniśmy wiedzieć (znać) profil docelowy 
urządzenia drukującego.
Czyli - jeśli drukarnia ma dwie maszyny M1 i M2. I maszyny te są w miarę 
nowe (nie sprzed stu lat), to powinniśmy dostać z drukarni profile do tych 
maszyn (z dodatkowym opisem np. do jakiego papieru jest jaki profil).
I teraz - jeśli jesteśmy pewni, że będzie drukowane na maszynie M1 na takim 
papierze, jak mamy profil - to ten konkretny profil podłączamy do programu 
przed konwersją (tak, żeby konwersja poszła tym profilem).
Jeśli teraz pójdzie to drukarni, a maszyna M1 jest zatkana i są wolne moce 
na maszynie M2 - to właśnie to jest ten moment, w którym staje się jasne co 
oznacza "przestrzeń zależna pod sprzętu".
Co może zrobić drukarnia:
1. Puszcza materiał przygotowany pod M1 na maszynie M2. Może nawet nie 
będziemy o tym wiedzieć. I jakoś to wyjdzie, ale nie o to przecież chodzi.
2. Może próbować skonwertować materiał z powrotem do RGB i ponownie ma 
CMYK - ale już profilem M2. Ale - Konwersja RGB -> CMYK jest w większości 
wypadków nieodwracalna, więc będą straty.
3. Może zadzwonić do nas i powiedzieć - przepraszamy, M1 jest zajęta, 
prosimy o ponownie rozbarwienie na M2. A my - co w tej sytuacji możemy 
zrobić?
Jeśli konwersji dokonaliśmy na początku pracy, a potem nanieśliśmy retusz, 
itd. - to cofamy się na początek pracy, bierzemy materiał wyjściowy, 
konwertujemy na M2 i cały retusz nanosimy ponownie.

Gdybyśmy pracowali cały czas w RGB i oddali materiał w RGB, to drukarnia w 
momencie decyzji na czym drukujemy zrobi konwersję odpowiednim profilem i 
już.
Oczywiście mówimy to o nowoczesnych, skomputeryzowanych drukarniach, które 
wiedzą co to jest profil, mają skalibrowane maszyny, itd.

Skąd wobec tego mit i powszechna opinia, że należy konwertować i pracować w 
CMYK?
To proste - padł tu w wątku przykład ze "ślicznym" i żywym zielonym #00FF00.
Otóż, jeśli nasze stanowisko do pracy będzie prawidłowo skonfigurowane - to 
nigdy tego "ślicznego" zielonego nie zobaczymy. Jeśli go widzimy - tzn. że z 
naszym stanowiskiem jest coś nie tak.

Nasz program, którego używamy powinien umożliwiać podpięcie profili: 
wejściowego (czyli odpowiadającego przestrzeni RGB aparatu czy skanera), 
profilu odpowiadającego maszynie, na której będzie drukowanie i profilu 
monitora.

Zestawienie tych trzech profili oraz skalibrowanie monitora (i oczywiście 
włączenie funkcji symulacji kolorów :-) ) spowoduje, że zielony #00FF00 nie 
będzie już taki "śliczny". Będzie dokładnie taki, jak ma być.
I teraz - pracujemy na RGB, ale widzimy jak będzie w CMYK-u. To tak jakby 
program po każdym ruchu pędzelka po naszym obrazie dokonywał konwersji i 
pokazywał co będzie.
Jakbyśmy założyli specjalne okulary i przez nie oglądali co będzie na 
maszynie M1. Teraz możemy zmienić okulary i popatrzeć jakby to było na 
maszynie M2 (bo cały czas mamy oryginalne dane wejściowe), które oglądamy 
różnymi profilami.
Jeśli teraz dokonamy konwersji - to tak jakbyśmy sfotografowali swoją pracę 
przez jakieś konkretne okulary.
I jeśli teraz je zmienimy - to nie oglądamy już danych wejściowych, tylko 
jakieś przetworzone.

Pod tym artykułem - ktoś tam napisał komentarz, że dostali pomarańczowy 
gradient i z nim walczyli - no jeśli grafik pracował w RGB i nie włączył 
korekcji na ekranie (zapomniał? nie wiedział? nie umiał?) - to zrobił 
jarzeniowy pomarańcz i pokazał go klientowi.
Klient zaakceptował, a w drukarni rzecz jasna nie chciało wyjść.
Gdyby jednak grafik włączył symulację na ekranie, to klient nie zobaczyłby w 
życiu tego pomarańczowego.
Problem nie leży w RGB, ale w świadomym korzystaniu z narzędzi.


Pozdrawiam
Stefan Nawrocki
https://kombi.3n.com.pl