🚀 go-pugleaf

Pan Maciej Pilichowski pisze prace, ktora w sensie kodu texa troche mu
sie rozrosla i chcialby ja podzielic na rozdzialy, w ten sposob, aby
kazdy rozdzial wyladowal w osobnym pliku:

>   Clue problemu jest w tym, jak zrobic to tak, aby kazdy plik byl 
> autonomiczny? Tj. jesli dam builda i view calosci, to zobacze calosc,
> ale chcialbym tez moc zbuildowac osobno rozdzial i obejrzec tylko go. 
>
>   Rozwiazanie trywialne -- z N rozdzialow wygenerowac N plikow z zawartoscia 
> rozdzialow oraz N plikow "naglowkowych" (preambula, definicje + input danego 
> rozdzialu). Chodzi mi jednak o nie generowanie tych dodatkowych plikow -- 
> aby rozdzial to byl naprawde 1 plik. Jakies trickowe sprawdzenie, czy jestem 
> w srodku dokumentu (plik wlaczony z zewnatrz) czy nie (buildowac calosc 
> rozdzialu razem z preambula), tylko jak to zrobic?

W TeXu (w plainie), czy w LaTeXu? Bo to różnica. To trickowe rozwiązanie
może polegać na przedefiniowaniu polecenia "\input". Każdy rozdział
zaczyna się od "\input format", po czym następuje jego treść. Plik
"format.tex" zawierający ustawienia i makra, przedefiniowuje na końcu
"\input" mniej więcej tak "\def\input #1 {}", a chwilę wcześniej podstawia
\let\Input\input. Dalej oczywiście "\endinput" i po kolei wywołania
"\Input" dla kolejnych rozdziałów. Tak to wygląda w plainie. W LaTeXu
też pewnie można podobnie.

-- 
Jarek

Jarosław Sokołowski pisze:
> Pan Maciej Pilichowski pisze prace, ktora w sensie kodu texa troche mu
> sie rozrosla i chcialby ja podzielic na rozdzialy, w ten sposob, aby
> kazdy rozdzial wyladowal w osobnym pliku:
> 
ooo! a jak to robisz? (zakładam, że automatycznie? ale....?)

sorry za NTG+OT ale spodobało mi się!

-- 
pozdrowienia

http://free.of.pl/e/ekonometria

Zapraszam na moja strone

On Thu, 14 Jan 2010 21:02:26 +0000 (UTC), Jarosław Sokołowski
<jaros@lasek.waw.pl> wrote:

>W TeXu (w plainie), czy w LaTeXu? Bo to różnica. 

Przepraszam, mozna powiedziec, ze jestem weekend-user. To latex.

>To trickowe rozwi±zanie
>może polegać na przedefiniowaniu polecenia "\input". Każdy rozdział
>zaczyna się od "\input format", po czym następuje jego tre¶ć. Plik
>"format.tex" zawieraj±cy ustawienia i makra, przedefiniowuje na końcu
>"\input" mniej więcej tak "\def\input #1 {}", a chwilę wcze¶niej podstawia
>\let\Input\input. Dalej oczywi¶cie "\endinput" i po kolei wywołania
>"\Input" dla kolejnych rozdziałów. Tak to wygl±da w plainie. 

Chociaz rozumiem tylko troche ;-) nie widze zroznicowania miedzy
preambula a trescia rozdzialu. Tresc rozdzialu powinna byc czytana
zawsze, natomiast preambula (i inne rzeczy z "naglowka") powinny byc
martwe jesli rozdzial jest buildowany jako cala praca, a aktywizowac
sie, jesli builduje indywidualny rozdzial.

milego dnia, hej

On Fri, 15 Jan 2010 07:50:35 +0100, Pawel Baranowski
<baranowski_USUNTO_@list.pl> wrote:

>> Pan Maciej Pilichowski pisze prace, ktora w sensie kodu texa troche mu
>> sie rozrosla i chcialby ja podzielic na rozdzialy, w ten sposob, aby
>> kazdy rozdzial wyladowal w osobnym pliku:
>> 
>ooo! a jak to robisz? (zakładam, że automatycznie? ale....?)

Hmm, nie wiem, czy po bozemu, po prostu tworze kolejny plik, np.
wstep.tex, pisze tam wstep, a w glownej pracy -- praca.tex, wpisuje
\input{wstep}.

Problem w tym, ze przy takim podejsciu nie moge buildowac odrebnie
rozdzialow.

milego dnia, hej

Maciej Pilichowski pisze:
> On Fri, 15 Jan 2010 07:50:35 +0100, Pawel Baranowski
> <baranowski_USUNTO_@list.pl> wrote:
> 
>>> Pan Maciej Pilichowski pisze prace, ktora w sensie kodu texa troche mu
>>> sie rozrosla i chcialby ja podzielic na rozdzialy, w ten sposob, aby
>>> kazdy rozdzial wyladowal w osobnym pliku:
>>>
>> ooo! a jak to robisz? (zakładam, że automatycznie? ale....?)
> 
> Hmm, nie wiem, czy po bozemu, po prostu tworze kolejny plik, np.
> wstep.tex, pisze tam wstep, a w glownej pracy -- praca.tex, wpisuje
> \input{wstep}.
> 
Hmmm, dzięki, ale nie do końca mi o to chodziło. Chodziło o ustawienie 
czytnika newsów, tak żeby robił taki nagłówek wprowadzający. Podejrzewam, 
że automatycznie ale problemów jest tyle (choćby gramatyka)...

-- 
pozdrowienia

http://free.of.pl/e/ekonometria

Zapraszam na moja strone

Jeżeli robisz to pod linuksem to według mnie najlepiej załatwić do
skryptem bashowym.

On Fri, 15 Jan 2010, Maciej Pilichowski wrote:

> On Fri, 15 Jan 2010 07:50:35 +0100, Pawel Baranowski
> <baranowski_USUNTO_@list.pl> wrote:
>
>>> Pan Maciej Pilichowski pisze prace, ktora w sensie kodu texa troche mu
>>> sie rozrosla i chcialby ja podzielic na rozdzialy, w ten sposob, aby
>>> kazdy rozdzial wyladowal w osobnym pliku:
>>>
>> ooo! a jak to robisz? (zakładam, że automatycznie? ale....?)
>
> Hmm, nie wiem, czy po bozemu, po prostu tworze kolejny plik, np.
> wstep.tex, pisze tam wstep, a w glownej pracy -- praca.tex, wpisuje
> \input{wstep}.
>
> Problem w tym, ze przy takim podejsciu nie moge buildowac odrebnie
> rozdzialow.
>

Mozesz na poczatku takiego malego pliku porownywac nazwe \jobname z 
nazwa tego glownego pliku ktory inputuje inne. Jezeli jest inna, to 
oznacza, ze budujemy "odrebnie" rozdzial i trzeba wtedy wlaczyc to co 
jest potrzebne do autonomicznej budowy rozdzialu.

PW

On 14 Sty, 21:12, Maciej Pilichowski <ba...@SKASUJTOpoczta.FM> wrote:

> Pisze prace, ktora w sensie kodu texa troche mi sie rozrosla i chcialbym
> ja podzielic na rozdzialy, w ten sposob, aby kazdy rozdzial wyladowal w
> osobnym pliku.
>
> Clue problemu jest w tym, jak zrobic to tak, aby kazdy plik byl
> autonomiczny? Tj. jesli dam builda i view calosci, to zobacze calosc, ale
> chcialbym tez moc zbuildowac osobno rozdzial i obejrzec tylko go.

Rozwiązanie zaproponowane przez Pana Jarka, jest jak zwykle
pobudzające
do myślenia.

Autonomiczność rozdziałów można też zrealizować nieco inaczej:

W pliku głównym umieszczamy deklarację klasy i wszystkie polecenia
obowiązujące w całej pracy (użyte pakiety, własne definicje, rozmiary
papieru, i ta dalej).

Umieszczamy tam też polecenie \includeonly{} zawierające listę plików
(rozdziałów), które mają być przetwarzane.

Same rozdziały włączamy za pomocą polecenia \include{} (a nie input).

Modyfikujemy zatem tylko plik główny wskazując rozdziały, które chcemy
przetwarzać i zawsze przetwarzamy plik główny.

Oczywiście, jak ktoś się uprze polecenie \includeonly można podać
w linii polecenia :-)
Wojtek

Pan Maciej Pilichowski napisał:

>> W TeXu (w plainie), czy w LaTeXu? Bo to różnica. 
>
> Przepraszam, mozna powiedziec, ze jestem weekend-user. To latex.

No to świetnie się składa, dzisiaj piątek, może jutro moja pisanina
na coś się przyda.

> Chociaz rozumiem tylko troche ;-) nie widze zroznicowania miedzy
> preambula a trescia rozdzialu. Tresc rozdzialu powinna byc czytana
> zawsze, natomiast preambula (i inne rzeczy z "naglowka") powinny byc
> martwe jesli rozdzial jest buildowany jako cala praca, a aktywizowac
> sie, jesli builduje indywidualny rozdzial.

No to może jeszcze raz, ograniczając triki do minimu. Ja sprawę
stawiam (jak zwykle) na głowie. Plik główny z preambułą i wczytywaniem
kolejnych rozdziałów z osobnych plików, to rzecz powszednia. Ale da się
też odwrotnie -- do pliku z treścią można wczytywać z zewnętrznego pliku
preambułę. Kompletny (sprawdzony) przepis wygląda tak:

1. W pliku głównym scalającym wszystkie rozdziały używamy poleceń
\include, a nie \input. Dodajemy do niego dwie puste definicje
"\def\enddoc{} \def\input#1{}".

2. Tworzymy kopię tego pliku pod nazwą "pre.tex", usuwamy puste definicje,
ucinamy po "\begin{document}" i dopisujemy "\let\enddoc\enddocument".

3. Na początku każdego pliku rozdziału dodajemy "\input{pre}", a na
końcu "\enddoc". Pliki rozdziałów oczywiście zawierają samą treść,
bez preambuły.

Teraz można procesować zarówno główny plik z preambułą jak i poszczególne
rozdziały. Uzyskuje się przy tym odrębne pliki DVI o adekwatnych nazwach.

Zazwyczaj do częściowego procesowania używa się mechanizmu "\includeonly",
ale powyższe rozwiązanie może być dla kogoś z jakichś powodów lepsze.
To rzecz gustu, a z tym się nie dyskutuje.

-- 
Jarek

On Fri, 15 Jan 2010 00:28:08 -0800 (PST), Wojtek Myszka
<wojciech.myszka@gmail.com> wrote:

>W pliku głównym umieszczamy deklarację klasy i wszystkie polecenia
>obowi±zuj±ce w całej pracy (użyte pakiety, własne definicje, rozmiary
>papieru, i ta dalej).
>
>Umieszczamy tam też polecenie \includeonly{} zawieraj±ce listę plików
>(rozdziałów), które maj± być przetwarzane.
>
>Same rozdziały wł±czamy za pomoc± polecenia \include{} (a nie input).

Dziekuje, jedno pytanie na wszelki wypadek -- jak dobrze rozumiem,
nalezy wtedy dzialac tak, ze jesli chce obejrzec rozdzial nr 1 (i
tylko ten) to mam zakomentowac wszystkie includy rozdzialow nie-1 i
zbuildowac plik calosciowy?

milego dnia, hej

On Fri, 15 Jan 2010 13:18:00 +0000 (UTC), Jarosław Sokołowski
<jaros@lasek.waw.pl> wrote:

>> Przepraszam, mozna powiedziec, ze jestem weekend-user. To latex.
>
>No to ¶wietnie się składa, dzisiaj pi±tek, może jutro moja pisanina
>na co¶ się przyda.

:-)))

>Teraz można procesować zarówno główny plik z preambuł± jak i poszczególne
>rozdziały. Uzyskuje się przy tym odrębne pliki DVI o adekwatnych nazwach.

Piekne dzieki, nawet kojarze co jest grane (ale sam niestety bym tego
nie wymyslil). Dzis wieczorkiem wyprobuje w praktyce.

Jeszcze raz dziekuje.

milego dnia, hej

Pan Maciej Pilichowski napisał:

>> Umieszczamy tam też polecenie \includeonly{} zawieraj?ce listę plików
>> (rozdziałów), które maj? być przetwarzane.
>>
>> Same rozdziały wł?czamy za pomoc? polecenia \include{} (a nie input).
>
> Dziekuje, jedno pytanie na wszelki wypadek -- jak dobrze rozumiem,
> nalezy wtedy dzialac tak, ze jesli chce obejrzec rozdzial nr 1 (i
> tylko ten) to mam zakomentowac wszystkie includy rozdzialow nie-1 i
> zbuildowac plik calosciowy?

Nie, ten mechanizm wymyśłono właśnie po to, by nie trzeba było robić
takich kombinacji. Polecenia \include{} umieszcza się tam gdzie są
potrzebne i więcej się ich nie rusza. A na okoliczność przetwarzania
częściowego dodaje się na początku polecenie \includeonly{}, które
w klamrach ma podaną listę plików oddzieloną przecinkami. *Tylko te*
pliki będą dołączone, pozostałe zostana zignorowane.

-- 
Jarek

Jarosław Sokołowski wrote:

> 1. W pliku głównym scalającym wszystkie rozdziały używamy poleceń
> \include, a nie \input. Dodajemy do niego dwie puste definicje
> "\def\enddoc{} \def\input#1{}".

Zmodyfikowalem sobie to dodatkowo wlaczajac do tego pliku pre.tex tez, zeby 
preambula i inne rozbiegowe rzeczy trzymac w jednym miejscu.

> Zazwyczaj do częściowego procesowania używa się mechanizmu "\includeonly",
> ale powyższe rozwiązanie może być dla kogoś z jakichś powodów lepsze.

Mi sie wydaje, ze jest lepsze do moich potrzeb, bo rozdzial X builduje z 
poziomu tego wlasnie rozdzialu. A z includeonly pisalbym tresc w rozdziale 
X, ale musialbym sie przelaczyc do drugiego pliku (calosciowego) 
dodajac/zmieniajac odpowiednio includeonly. I to przy kazdym buildzie.

Jeszcze raz bardzo dziekuje za pomoc!

milego wieczoru/weekendu zycze :-)

Dnia 2010-01-15, pią o godzinie 22:14 +0100, Maciej Pilichowski pisze:
[...]
> Mi sie wydaje, ze jest lepsze do moich potrzeb, bo rozdzial X builduje
> z 
> poziomu tego wlasnie rozdzialu. [...]

To może być istotny argument. Rozwiązanie z include(only) ma jeszcze
taką zaletę, że dzięki wczytywaniu wszystkich plików aux zachowuje
numerację rozdziałów i stron. Czasami może to być wygodne.

Wojtek
-- 
---(___C'>

Pan Wojciech Myszka napisał:

>> Mi sie wydaje, ze jest lepsze do moich potrzeb, bo rozdzial X
>> builduje z poziomu tego wlasnie rozdzialu. [...]
>
> To może być istotny argument. Rozwiązanie z include(only) ma jeszcze
> taką zaletę, że dzięki wczytywaniu wszystkich plików aux zachowuje
> numerację rozdziałów i stron. Czasami może to być wygodne.

Czasem nawet nie tylko wygorne, ale i niezbędne do poprawnego składu.
Jeśli w odwołaniach numery dwucyfrowe zostaną zastąpione jednocyfrowymi,
to akapity moga połamać się inaczej. Chociaż przy wstępnej redakcji
nie ma to zwykle wiekliego znaczenia. Z drugiej strony, można metodę
osobnego procesowania rozdziałów udoskonalać, czytać cały aux, albo
odwrotnie -- składać go z kawałków. Świat jest różnorodny.

-- 
Jarek

Pan Wojciech Myszka napisał:

>> Mi sie wydaje, ze jest lepsze do moich potrzeb, bo rozdzial X
>> builduje z poziomu tego wlasnie rozdzialu. [...]
>
> To może być istotny argument. Rozwiązanie z include(only) ma jeszcze
> taką zaletę, że dzięki wczytywaniu wszystkich plików aux zachowuje
> numerację rozdziałów i stron. Czasami może to być wygodne.

Czasem nawet nie tylko wygodne, ale i niezbędne do poprawnego składu.
Jeśli w odwołaniach numery dwucyfrowe zostaną zastąpione jednocyfrowymi,
to akapity moga połamać się inaczej. Chociaż przy wstępnej redakcji
nie ma to zwykle wiekliego znaczenia. Z drugiej strony, można metodę
osobnego procesowania rozdziałów udoskonalać, czytać cały aux, albo
odwrotnie -- składać go z kawałków. Świat jest różnorodny.

-- 
Jarek