🚀 go-pugleaf

Pan Maciej Pilichowski napisał:

>> W TeXu (w plainie), czy w LaTeXu? Bo to różnica. 
>
> Przepraszam, mozna powiedziec, ze jestem weekend-user. To latex.

No to świetnie się składa, dzisiaj piątek, może jutro moja pisanina
na coś się przyda.

> Chociaz rozumiem tylko troche ;-) nie widze zroznicowania miedzy
> preambula a trescia rozdzialu. Tresc rozdzialu powinna byc czytana
> zawsze, natomiast preambula (i inne rzeczy z "naglowka") powinny byc
> martwe jesli rozdzial jest buildowany jako cala praca, a aktywizowac
> sie, jesli builduje indywidualny rozdzial.

No to może jeszcze raz, ograniczając triki do minimu. Ja sprawę
stawiam (jak zwykle) na głowie. Plik główny z preambułą i wczytywaniem
kolejnych rozdziałów z osobnych plików, to rzecz powszednia. Ale da się
też odwrotnie -- do pliku z treścią można wczytywać z zewnętrznego pliku
preambułę. Kompletny (sprawdzony) przepis wygląda tak:

1. W pliku głównym scalającym wszystkie rozdziały używamy poleceń
\include, a nie \input. Dodajemy do niego dwie puste definicje
"\def\enddoc{} \def\input#1{}".

2. Tworzymy kopię tego pliku pod nazwą "pre.tex", usuwamy puste definicje,
ucinamy po "\begin{document}" i dopisujemy "\let\enddoc\enddocument".

3. Na początku każdego pliku rozdziału dodajemy "\input{pre}", a na
końcu "\enddoc". Pliki rozdziałów oczywiście zawierają samą treść,
bez preambuły.

Teraz można procesować zarówno główny plik z preambułą jak i poszczególne
rozdziały. Uzyskuje się przy tym odrębne pliki DVI o adekwatnych nazwach.

Zazwyczaj do częściowego procesowania używa się mechanizmu "\includeonly",
ale powyższe rozwiązanie może być dla kogoś z jakichś powodów lepsze.
To rzecz gustu, a z tym się nie dyskutuje.

-- 
Jarek