🚀 go-pugleaf

On Fri, 6 May 2011 21:32:37 +0000 (UTC), 
Jarosław Sokołowski <jaros@lasek.waw.pl> wrote:

> Pan Aleksander napisał:
>>
>> Czyli w zasadzie albo wszystko trzymamy w pamięci albo algorytm
>> składania jest wieloprzebiegowy. Sam nie wiem co byłoby lepsze.
>
> Pewnie lepiej by było w pamięci, zwałaszcza że jest do tego algorytm,
> który można zaadaptować. Ale wieloprzebiegowością też można się
> podeprzeć -- daltego wysunąłem hipotezę, że może to dać niezłe
> rezultaty. Tylko czy komuś będzie się chciało ją sprawdzić?

Czy komuś będzie się chciało sprawdzić to jedno. A czy ,,chcący''
będzie umiał to zrobić (i to w skończonym czasie) to drugie. =:-)

[..]

>> No i duży problem z doborem mnożnika między jedną wartością kary
>> i drugą.
>
> Teraz kary poziome i pionowe funkcjonują niezależnie. Jak TeX nie
> umie złożyć akapitu mieszcząc się w limicie kary, robi "overfull",
> czyli wiersz wystający na margines, co jest rozpaczliwym wołaniem
> "człowieku, zrób coś z tym, bo ja lepiej nie potrafię". Pionowy
> rozkład jest bardziej tolerancyjny, a błędy mniej spektakularne.
> Zwykle powstaje pionowy "underfull", czyli dodanie gdzieś na stronie
> ekstraordynaryjnego światła o łączniej wysokości jednej czy dwóch
> interlinii. Myślę, że ta rozłączność mogłaby pozostać.
>

No właśnie niekoniecznie. Jeśli tekst ma dwie strony, ale na
drugiej jest tylko jedna linia z dwoma wyrazami, to można albo
przerzucić ostatnią linię z pierwszej strony, albo postarać się
składać ciaśniej -- może dwa wyrazy się zmieszczą, albo składać
tekst luźniej -- wtedy na drugą stronę wyjdzie więcej tekstu i
nie będzie to źle wyglądało. Zdaje się, że pierwszy wariant jest
obecnie realizowany i rzeczywiście nie wymaga interakcji.

Natomiast dwa ostatnie wymagałyby, aby kara za składanie stron
wpływała na karę za składanie akapitów, dając w efekcie
ciaśniejszy/luźniejszy skład tychże.

Składam się w ciasnym ukłonie

	max


-- 
adres w rot13
Nyrxfnaqre Znghfmnx r-znk@b2.cy