🚀 go-pugleaf

Pan Tomasz Minkiewicz napisał:

>> A poza tym można sobie wysokość struta obliczyć biorąc najwyższy
>> fragment wzoru, żeby się nie męczyć ze zgadywaniem wysokości, na
>> przykład:
>> 
>> \newlength{\strutheight}
>> \settoheight{\strutheight}{\mbox{$\displaystyle\int\limits_1^2$}}
>> \def\Vh{\vrule width0pt height\strutheight depth0pt}
>> \begin{equation}
>> x = \overbrace{\Vh\int\limits_1^2 2x^2}^{A} + 
>>     \overbrace{\Vh 3(x-1)(x-2)}^{B}
>> \end{equation}
>
> O! o! o! O to chodziło! Właśnie to ustalanie wysokości było mi
> potrzebne, ale na wszelki wypadek nie pytałem, bo nie byłem pewien,
> czy potrafię wykorzystać i liczyłem na gotowca.
>
> Idę spróbować to wszystko (razem z przedefiniowaniem overbrace'a) owinąć
> w jedną komendę i mieć na przyszłość. Jakbym się długo nie pokazywał,
> to nie ma powodu do niepokoju. ;)

Panamichałowy pomysł najłatwiej będzie zrealizować, jeśli \overbrace
przedefiniuje się dwa razy w jednym makrze. Pierwszy raz w celach
pomiarowych -- usuwając w ogóle klamry i opisy nad nimi. Będzie to
wtedy definicja trywialna \def\overbrace#1{#1}. W owijającej komendzie
parametrem będzie mógł być wtedy cały wzór.


Gdyby zwyciężyła koncepcja umieszczenia wszystkich klamer na jednym
poziomie, wystarczy przy drugim przedefiniowywaniu przenieść \vss
z miejsca na miejsce:

\def\overbrace#1{\mathop{\vbox to \Oh{%
    \m@th\ialign{##\crcr\noalign{\kern3\p@}
    \downbracefill\crcr\noalign{\vss\kern3\p@\nointerlineskip}
    $\hfil\displaystyle{#1}\hfil$\crcr}}}\limits}

-- 
Jarek