🚀 go-pugleaf

  Bardzo dziękuję za wyjaśnienie. Nie spodziewałem się, że już tak we  
wczesnym okresie wprowadzono to `ą'. (Jednakże, zupełnie się w tym nie  
orientuję, więc być może, jest to raczej późny okres :-) .)
   
  Pozdrawiam
  Andrzej Pietruszczak


Cytowanie Andrzej Tomaszewski <tomaszewski@cobrpp.com.pl>:

> Litera „ą” pojawiła się w praktyce drukarzy krakowskich XVI wieku:  
> Wietora (Żywot Pana Jezu Krysta), Januszowskiego (drukarz  
> Kochanowskiego), Wirzbięty (drukarz Reya) i królewieckich Seklucjana  
> (ortografia Murzynowskiego) itp.
> Trzeba jednak przyznać, że nawet w ich drukach pojawiały się  
> dwa-trzy inne znaki diakrytyczne litery „a”. „O” rogatego już nie  
> używano.
> Andrzej T.
>
>> Wiadomość napisana przez Andrzej Pietruszczak <pietrusz@umk.pl> w  
>> dniu 12.01.2021, o godz. 16:01:
>>
>> Szanowny Panie, Szanowni Państwo,
>>
>> bardzo dziękuję, że mogłem przeczytać o rogatym `o'. Zawsze mnie  
>> dziwiło dlaczego samogłoskę oznaczaną przez `ą' właśnie tak się  
>> oznacza. Teraz widzę, że jednak w staropolszczyźnie zgłoska ta była  
>> oznaczana przez coś opartego na literze `o'. Czy wiadomo kiedy  
>> pojawiło się oznaczenie tej (bądź bardzo podobnej) zgłoski przez `ą'?
>>
>> Pozdrawiam
>> Andrzej Pietruszczak
>>
>> Cytowanie Arthur Reutenauer <arthur.reutenauer@normalesup.org>:
>>
>>> On Tue, Jan 12, 2021 at 01:16:00PM +0100, Adam Kolany wrote:
>>>
>>>> If that sign is to denote something between "ą" and "ę", I find it more
>>>> sensible to use "œ with ogonek" rather ?
>>>
>>> Chodzi o średniowieczną literę „o rogate”, która była ani ą, ani ę,
>>> ani nieco między nimi, ale jak nazwa mówi o z „rogami” (małymi pionowymi
>>> kreskami) powyżej i poniżej. Wymowa była nieco jak [ɔ̃], to znaczy prawie
>>> jak ą dzisiaj.
>>>
>>>         Pozdrawiam,
>>>                 Arthur
>>
>> prof. Andrzej Pietruszczak
>> Katedra LogikiUniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
>
>