🚀 go-pugleaf

> Jeżeli jest to polilinia, to nie jest to takie trudne. Jeśli nie
> polilinia, to można połączyć poszczególne proste i łuki w polylinię.
Jeśli
> jednak jest ich bardzo dużo, może to być faktycznie kłopotliwe - w talim
> wypadku można napisać procedurę w lispie, która automatycznie połączy
> wszystko co na rysunku połączyć można, pod warunkiem, że końce entycji
się
> stykają. Kiedyś zacząłem pisać taką funkcję w lispie, ale coś nie
działało
> i zostawiłem to, bo nie było mi tak strasznie potrzebne, a nie miałem
> czasu się z tym bawić. Jeśli chcesz, mogę Ci przesłac tego lispa, może
uda
> Ci się go skończyć (albo zapodać w grupie, nie jst długi, to tylko macro
> wykorzystujące komendę pedit). Można też zrobić tak, by końce nie musiały
> się koniecznie stykać, ale to jest trochę trudniejsze. Ostatecznie, można
> też zrobić automatyczny offset, ale to trochę bardziej skomplikowane, bo
> przy złożonych elementach jest duże niebezpieczeństwo, że offset będzie w
> niewłaściwą stronę.

Połączenie wszystkich odcinków trajektorii w jedną całość nie jest
problemem. Problem polega na tym: Jak wskazać w którym punkcie trajektorii
ma być punkt startowy, w którym punkt końcowy, jaka ma być kolejność
wykonywania trajektorii. W przypadku cięcia grubszych blach jest to o tyle
ważne, że cięty detal dość silnie odkształca się pod wpływem temperatury.
Kolejność palenia np. otworów nie jest więc obojętna. 
Trudno jest upchnąć te wszystkie informacjie w rysunku ACADowskim.

Z krainy dymiącej windozy ...
	Paweł WOJDAS