🚀 go-pugleaf

Przemodar napisa�(a) 

> >Arthur Kielon napisa� skrobn��:
> >By� wolnym to by� sob�.
> Czy je�li ludzie przywdziewaj� r�ne maski to nie s� wolnymi. Mo�liwo��
> wyboru r�nych masek i r�l �yciowych jest ...wolno�ci� wyboru
zachowywania
> si�. A raczej trudno mi uwierzy�, �e "bycie sob�" i okazywanie tego nie
> jest kolejn� mask�.

Pewnie, �e s� wolnymi! Tylko po co zak�ada� maski? Po co udawa�, 
�e si� jest kim� innym?

 
> >Ka�dy z nas jest wyj�tkow�, niepowtarzaln�,
> >doskona�� istot�. W ka�dym z nas zawiera si�
> >ca�a doskona�o�� wszech�wiata.
> 
> Czy mo�esz mnie uprzejmie przekona�:
> - o "wyj�tkowo�ci" ka�dej mr�weczki z szarego t�umu mijaj�cego mnie
> codziennie ulicami,
> - o "niepowtarzalno�ci" stereotypowych zachowa� jakie sami okazujemy w
> takich samych sytuacjach innym,
> - o "doskona�o�ci" bywalc�w nocnych melin albo (dla kontrastu)
> "doskona�o�ci" Wielkich Ludzi, Kt�rzy Zarabiaj� Mas� Pieni�dzy i S�
> Bardzo Wa�ni i Zaj�ci?


Nie przekonam Ci�. Mog� co najwy�ej przedstawi� sw�j punkt widzenia :-)
Tego typu ludzie, o kt�rych piszesz, dokonali wyboru by �y� w taki w�a�nie
spos�b. Nie zrobili nic by przesta� by� szarym, stereotypowym,
wiecznie zaj�tym itp. Wi�kszo�� tych ludzi po prostu zrezygnowa�a z �ycia.
Co nie zmienia faktu, �e ka�dy z nich, mo�e je�li tylko zechce, kszta�towa�
swoje �ycie wed�ug w�asnych upodoba�. Mimo wszystko ka�dy jest 
wyj�tkowy. Nie ma dw�ch dok�adnie takich samych ludzi. Ka�dy zawiera w
sobie jakie� niepowtarzalne cechy. Co� co wyr�nia go od innych. 
Je�li chodzi o doskona�o��, to jest to kwestia postrzegania a nie
"obiektywnych" fakt�w. Dla mnie takim przejawem doskona�o�ci jest
ju� to, �e potrafimy my�le� i wyci�ga� wnioski. Podczas gdy dla kogo� 
innego s� to tylko zwyk�e reakcje fizyko-chemiczne powsta�e w odpowiedzi 
na zaistnia�e bod�ce zewn�trzne. Jest to po prostu subiektywna ocena.

> >Z r�nych przyczyn zrezygnowali�my z siebie takich
> >jakimi jeste�my, na rzecz bycia kim� innym.
> Trudno jest zrezygnowa� z "siebie", kiedy przecie� od ma�ego nasi�kamy
> kultur�, zwyczajami i pogl�dami otoczenia. W kt�rym momencie mo�na
> zauwa�y�, �e "to" by�o moje, a "tamto" ju� nie? 

Zgadzam si�, �e nie jest �atwo. Ka�dy silniejszy czy te� cz�ciej
powtarzany bodziec, warunkuje umys� cz�owieka. Mo�na komu� 
wm�wi�, �e jest t�py i nic nie potrafi, ale te� mo�na wm�wi�, �e jest 
zdolny. �e jest n�dznym prochem, albo �e jest warto�ciow� istot�. 
Tylko co jest bli�sze faktycznemu stanowi? Umys� cz�owieka ca�y czas
ch�onie nowe informacje, dzi�ki temu ca�y czas uczymy si� czego�
nowego. Dobieraj�c odpowiednie tre�ci mo�na kszta�towa� dowolnie
swoj� postaw�, a nawet cechy charakteru. Wystarczy by umys�
cz�owieka w to uwierzy�.
Do rozpoznawania uwarunkowa� powsta�ych w dzieci�stwie (i nie tylko)
s�u�y m.in psychoterapia humanistyczna, ale ja nie czuj� si� kompetentny
by wg��bia� si� w ten temat.


> Czy moment buntu jest
> przejawem naszej �wiadomo�ci czy zwyk�ej wpojonej ch�ci odgrywania innej
> roli? 

My�l�, �e ka�dy przypadek nale�a�oby rozpatrywa� indywidualnie.
Nie chc� za bardzo uog�lnia�.


> Czy rodzimy si� z czym� co nas odr�nia od innych, �e musimy z tego
> potem rezygnowa�?

Tak, ale rezygnacja z pewnych cech wynika z ca�okszta�tu procesu
wychowawczego. Dziecko jest w 100% sob�. Komunikuje swoje potrzeby
bez jakichkolwiek zachamowa�. Nie wnika, czy co� jest g�upie, nieprzyzwoite
itp. Dopiero w�a�nie w procesie "wychowawczym", rodzice wbijaj� dzieciom do
g�owy "kulturalne" zachowania i wybijaj� "nieprzyzwoite" pomys�y, cz�sto
przy pomocy szanta�u emocjonalnego. I tu nast�puje konflikt wewn�trzny. 
Je�li dziecko chce mie� zaspokojon� potrzeb�, musi spe�ni� oczekiwania 
rodzic�w i tym samym zrezygnowa� z cz�ci siebie. 

 
> >Narzucone cz�sto przez otoczenie role: [...]
> >s� gr�, w kt�rej wielu ca�kowicie si� zatraca.
> Wielu za� wci�� odrzuca te role, czym w�a�nie dowodz�, �e wcielili si� w
> rol� wiecznego buntownika i outsidera, w kt�rej r�wnie� si� zatracili.
> Ale czy wobec tego nale�y pochwala� buntownika czy gani� swoistych
> perfekcyjnych aktor�w, kt�rzy "graj�" �ycie?

Ani gani�, ani pochwala�. Niech ka�dy �yje tak jak chce.

 
> >...wielu ludzi buntuje
> >si� przeciw powszechnie uznawanym "warto�ciom"
> >i narzuconym im rolom. Co spotyka si� ze zdecydowanym
> >sprzeciwem otoczenia. Jednak bunt nie wykracza
> >cz�sto poza ten sam schemat...
> S�usznie zauwa�y�e�, �e buntownicy na takiej samej zasadzie sprzeciwiaj�
> si� tym wyznawcom "warto�ci", co oni buntownikom. To jest takie same
> dzia�anie (cho� o przeciwnym zwrocie). Ale co to zmienia lub wnosi
> nowego? 
> Stan r�wnowagi zostaje nienaruszony.
> 
> >Rezygnuj�c z odgrywania wzorc�w wpojonych najcz�ciej
> >przez "troskliwych" rodzic�w, robimy miejsce dla w�asnej,
> >niesko�czonej, tw�rczej inteligencji...
> Naprawd� przykro mi, �e Twoi rodzice ograniczaj� Ci� w Twojej
> inteligencji... :-)

Mnie to nie dotyczy. Ja ju� ten problem rozwi�za�em :-)
 

> >Dajemy szans�
> >przejawieniu si� tych uczu� i my�li, kt�re daj�
> >poczucie spe�nienia: mi�o�ci, szcz�cia, wolno�ci.
> A czy nie uwa�asz, �e mi�o�� jest r�wnie� pewn� rol� odgrywan� wobec
> drugiej osoby? Czy wy��czno�� na szcz�cie (cokolwiek znaczy) maj� tylko
> ludzie porzucaj�cy swoje role �yciowe? Przecie� ci "zwykli" ludzie maj�
> r�wnie� swoje cele i osi�gni�cie ich daje im satysfakcj�. A to znowu
> pozwala stawia� kolejne trudniejsze cele. Uzna�bym to r�wnie� jako
> rozw�j, a nie brni�cie w swym ograniczeniu, jak zdajesz si� sugerowa� 
> swym postem.

Zgadzam si� z Tob�. Tyle, �e jam mam na my�li poczucie szcz�cia,
mi�o�ci i wolno�ci niczym nie uwarnkowane. Natomiast ci jak piszesz
"zwykli", warunkuj� je od dobrze wykonanej pracy, czy te� osi�gni�tego 
celu. 

 
> Co do wolno�ci:
> Uwa�asz, �e wolno�� mo�na osi�gn�� poprzez bunt przeciw narzuconym (lub
> wybranym) rolom w �yciu. Czy mo�esz p�j�� krok dalej? Za��my, �e mia�e�
> szcz�cie - uda�o Ci si� zbuntowa� si� przeciwko wszystkim i wszystkiemu.
> Nie ma nakaz�w, moralnych narzut�w, zakaz�w obyczajowych czy prawnych.
> Robisz co chcesz. Zadowolony z siebie siadasz wieczorem w domu w poczuciu
> osi�gni�cia pe�nej wolno�ci.
> I w tym momencie w�a�� w ten sielski obrazek ja. Z buciorami ;-)
> Kolego, jutro zn�w jest dzie�. Trzeba stan�� do walki, ale Ty przecie�
> wszystko ju� dzisiaj wywalczy�e�. Nie ma czemu si� przeciwstawia�.
> Pami�taj, �e wszyscy oczekuj� od Ciebie, �e jeste� buntownikiem i
> sprzeciwiasz si� schematom szarego �ycia. Ale Ty przecie� ju� nie masz
> przeciwko czemu si� buntowa�. No chyba, �e zbuntujesz si� sam przeciwko
> swojemu buntowi. Tylko on Ci pozosta� do pokonania w drodze do pe�nej
> wolno�ci...
> I w tym momencie stajesz si� najwi�kszym niewolnikiem swej roli. Sam si�
> ni� wp�dzi�e�. Musisz przed wszystkimi odgrywa� tego nieszcz�snego
> buntownika i or�downika wolno�ci. I spr�buj zmieni� zdanie albo uzna�, �e
> ju� masz do��. Niedoczekanie Twoje ;) Sam odezw� si� i wypomn� Ci w oczy,
> �e nie mo�esz wr�ci� do "normalnego" �wiata, kt�ry tak pot�piasz. Bo to
> by by�a Twoja pora�ka i utrata ukochanej wolno�ci...

Ja nigdzie nie napisa�em, �e trzeba by� zbuntowanym przeciwko wszystkim
i wszystkiemu. Bunt jest dobry, ale tylko jako si�a maj�ca wyrwa� cz�owieka
ze stagnacji i biernej akceptacji dotychczasowego trybu �ycia. Za tym 
buntem, je�li ma przynie�� pozytywne rezultaty, musi i�� planowa i 
przemy�lana praca. Inaczej faktycznie mo�e nast�pi� czarny scenariusz, 
kt�ry nakre�li�e�. (cho� na pewno nie w moim przypadku) I praca ta ma sw�j 
koniec w�a�nie w chwili osi�gni�cia poczucia bezgranicznej wolno�ci. 
Co wcale nie oznacza stagnacji. Dopiero wtedy cz�owiek rozwija skrzyd�a.
Nie wspomnia�em r�wnie� o jakiejkolwiek walce. To oczym pisz� nie wymaga 
walki. Nawet wi�cej, walka jest chora! Wymaga ona bowiem jakiego� wroga,
cho�by i abstrakcyjnego. Szkoda czasu i energii na szarpanie si� z 
jakimkolwiek wrogiem. R�wnie� w �adnym miejscu nie pot�pi�em tego 
(ani innego) �wiata. A fina� jaki wymy�li�e� nigdy nie nast�pi. 


> >Dajemy sobie mo�liwo�� �ycia pe�nego i autentycznego.
> I wtedy ja westchn� pe�n� piersi� po dobrze wykonanej pracy
> "cz�owieka-aktora". W�a�nie podetn� skrzyd�a kolejnemu Ikarowi i b�d�
> podziwia� jego rozpaczliw� szamotanin� na sklepieniu aspiracji i ambicji
> o "wolno��"...

.... i po raz kolejny zag�uszysz sw�j wewn�trzny szept, dopominaj�cy si� 
�ycia w zgodzie z samym sob�.

 
> Pozdrawiam
> ''Powiedzia�em i ukoi�em sumienie...''
> gob...@kki.net.pl, http://www.kki.net.pl/~gobasek

Ja r�wnie� pozdrawiam.
Arthur Kielon
art...@hbz.com.pl