🚀 go-pugleaf

Użytkownik "TNT" <darchom@op.pl> napisał w wiadomości 
news:fqb7pp$vrn$1@news.onet.pl...
>> >
> Czyli jak to w życiu, kształtujemy swoje wyobrażenia i poglądy na 
> podstawie
> sumy naszych doświadczeń. Mamy trochę inne i w niczym to nie zmnienie 
> faktu
> że prawdziwe.
____
Niewatpliwie inaczej sie czuje ktos kto sie wychowal na terenach gdzie 
trwaly zaciekle walki polsko-ukrainskie -- na Wolyniu, Chelmszczyznie, w 
Bieszczadach. Na szczescie na tych terenach gdzie ja sie wychowalem 
(poludniowo-wschodnia czesc wojewodztwa lwowskiego -- okolice Chodorowa, 
Rohatynia, Bobrki, Zurawna, Zydaczewa, Stryja) takie starcia byly 
rzadkoscia. Najwiekszym wrogiem byli Sowieci. To przede wszystkim z ich rak, 
jak rowniez z rak Niemcow, polegli ci wszyscy ktorych groby zbiorowe 
widnieja na kazdym cmentarzu. We wsi mojej mamy (Ukrainki) -- Demidowie nad 
Dniestrem -- do konca lat piecdziesiatych nie przezyl ani jeden mezczyzna z 
rocznikow 1922-1926. Ci ktorzy zostali zabrani do wojska przez powracajaca 
armie czerwona zgineli w Karpatach lub pod Sandomierzem. Cis ktorzy ukryli 
sie w lasach zostali wymordowani przez NKWD. Zreszta, to samo dotyczy wsi 
ojca -- Podniestrzany kolo Rozdola.
Jako ciekawostke powiem ze w slubach polsko-ukrainskich przed wojna synowie 
przybierali narodowsc (czyli wyznanie) ojcow, a corki -- matek.
Pozdrawiam
TW