🚀 go-pugleaf

Świat się skończył jakiś czas temu. Karczma była, jak to karczma - 
obskórna, zadymiona, pełna wrzawy, podniesionych pijackich głosów i 
dźwięków kłótni od czasu do czasu. Karczmarz stał za ladą, która 
umiejscowiona była cokolwiek nietypowo - całą swą niemałą długością 
oddzielała niemal czwartą część niemałego pomieszczenia, odgradzając ją 
ukośnie, zabierając dla karczmarza cały róg. Wejście główne było pod 
kątem 45 stopni z tego rogu, a tylne wyjście - za barem, za który wejść 
by było raczej trudno. Pozostałe rogi były niemal elitarnymi lożami dla 
lepszych gości. Reszta, głównie okoliczni chłopi, upodlali się wśród ław 
rozstawionych na środku pomieszczenia. W rogu na lewo od baru, siedziała 
grupa krasnoludów, rznących w winta i klnących cokolwiek szpetnie, mocno 
już pijanych za sprawą niebiańskiego miodu, w którym specjalizowała się 
okolica. Ich wielgachne topory i młoty bojowe mogły budzić respekt. W 
rogu na prawo od karczmarza siedział mieszana grupia 
elfio-ludzko-krasnoludzka oraz gnom. Stanowili oni eskortę jakiegoś 
niewatpliwie możnego pana i posilali się w milczeniu, gdyż ich 
zwierzchnik siedział z nimi uniemożliwiając swobodniejsze zachowanie. 
Cała grupa uzbrojona była po zeby. Na wprost lady była loża oblegana 
przez elfy, które zblazowane raczyły się jakimś zielnkawym napojem, 
zapewne również wysokoprocentowym, ale ich rozmowy nie były tak wulgarne 
jak krasnoludów, a dotyczyły zagadniej literatury, sztuki i przepowiedni 
o końcu swiata. Głupcy, nie wiedzieli, ze ten skończył się już dawno. 
Pomiędzy krasnoludami a eskorta wielkorządcy były drzwi wejściowe, a 
pomiędzy elfami a owa grupą - pokaźny kominek. Pomiędzy obecnymi krążyły 
sprzedajne dziewki szukające zarobku. Pomieszczenie trwało w półmroku 
(okna z szybami z pęcherzy zwierzęcych było tak brudne, że promienie 
słoneczne nie mogło go sforsować) rozpraszanym przez nikłe płomienie 
świec i kilka pochodni zatkniętych w ściany. W kominku się nie paliło - 
po co, skoro było niemal lato, kilka dni po Święcie Beltane. Przy 
kominku przycupnęła jakaś postać, odziana raczej skromnie, ale uzbrojona 
niezgorzej w krótki miecz, sztylet i łuk. Jej twarz skrywał szeroki 
kaptur. Siedziała niezwracając niczyjej uwagi, wcinając jajecznicę na 
boczku i zapijajac cienkim i mętnym piwem. Na dworze było późne 
popołudnie, zapadał wieczór. W zadbanej stajni stały konie niektórych 
gości, parskając nienachalnie, ale nazbyt czesto. Noc zapowiadała się 
pogodna, choć księzyc będący w nowiu nie uczyni jej nadto jasnej. Ktoś 
wyleciał nadweręzając zawiasy drzwi, jeden z krasnoludów, który od kilku 
rozdań oszukiwał kolegó, wyleciał przez okną rwąc pęcherz i leżał bez 
ruchu w gnoju na zewnątrz. Zdarzenie było całkiem przydatne - wpuścił do 
pomieszczenia nieco powietrza i światła. A także odgłos tętentu kopyt 
wielu koni - nie każdy go dosłyszał, gdyż dobiegał z daleka, ale postac 
wciśnięta w bok kominka nadstwaiła uszu...

[uff, dobra, starczy, teraz Wy - jeśli macie chęć oczywiście]

-- 
pozdrawiam

GG:4082847