🚀 go-pugleaf

Yarael Poof pisze:

> Nie mówimy o przesuwaniu obrazu na ekranie telewizora
 > tylko na etapie edycji.

Na to samo wyjdzie - przesuniemy na etapie edycji,
to będzie potem przesunięte na ekranie telewizora...

I tak użyteczny będzie ten fragment sceny, który jest
widoczny na obu nagraniach (dla lewego i prawego oka).

> Nie pomieszały. Sprawdź. Stwórz choćby anaglif, który na Twoim 
> monitorze, ze standardowej odległości w jakiej oglądasz będzie miał 
> obraz rozsunięte o szerokość większą niż rozstaw Twoich oczu.
> Po prostu sprawdź to.

Anaglify robiłem. Ten plan obrazu, który na anaglifie
_pokrywa_ się dla lewego i prawego oka, wygląda na leżący
w płaszczyźnie ekranu. Jeśli takie pokrywanie zrobi się
dla obiektów nieskończenie dalekich, to reszta sceny
będzie wystawała przed obraz. Jeśli dla bliskich obiektów
- to reszta będzie "wchodziła" do monitora.

Ale rozsuwanie tych obrazów na 2,5 cala jest dziwnym
pomysłem. Przecież normalnie oglądając świat, kierujemy
lewe i prawe oko na jeden punkt, a nie na punkty
oddalone od siebie o 7 centymetrów. Da się tak patrzeć
(np. na stereopary w postaci dwóch zdjęć ułożonych
obok siebie), ale jest to dosyć męczące. Przy równoległych
osiach optycznych oka lewego i prawego mózg oczekuje
obiektów nieskończenie dalekich, a nie ekranu telewizora.

Sensowne wrażenie 3D powstaje, kiedy obrazy L i R są oddalone
na monitorze o nie więcej niż ok. 1 centymetr. Przy większych
odległościach nie da się skojarzyć obrazu lewego z prawym.
Ale nie pomoże tutaj przesuwanie gotowych obrazów w edytorze
- wtedy trzeba wykonać je jeszcze raz, zmieniając bazę stereo.


P.