🚀 go-pugleaf

Witam Szanownych,
po niejakiej przerwie związanej z konserwacją nadajnika. :-)

Jest takie zjawisko, powszechnie zwane "cardiac drift". Powoduje ono, że 
w miarę upływu czasu ćwiczenia, żeby utrzymać zadany poziom tętna trzeba 
stopniowo zmniejszać intensywność; albo przy stałej intensywności 
mierzonej generowaną mocą, wzrasta nam tętno. Zależy jak na to spojrzeć, 
fakt pozostaje. Różne są hipotezy co do przyczyny tego "driftu", 
najbardziej sensowna IMHO wydaje się ta związana ze wzrostem temperatury 
układu.

Kilka dni temu przychodzę do klubu, a tu w "maszynowni" gdzie stoją 
symulatory wioślarskie C2 panuje temperatura 13 C. Ktoś zapomniał 
nastawić ogrzewanie. Cóż, założony program trzeba wykonać, więc biorę 
się do roboty. W programie na ten dzień jazda ciągła 60 min na ustalone 
tętno (do 140), taki standardowy trening jaki wykonuję co jakiś czas.

Nie napinając się szczególnie najechałem wynik *dużo* lepszy od swojego 
dotychczasowego rekordu. Tylko ze względów formalnych nie mogę tego 
wpisać do naszej "wirtualnej ligi" ale nic straconego, za jakiś czas to 
powtórzę. :-)

Nie mam żadnych wątpliwości -- najechałem taki wynik tylko dlatego, że 
było zimno. I tak się pociłem, musiałem koszulkę zmieniać dwa razy i na 
koniec na podłodze została zwykła kałuża potu. Ale jechało mi się 
leciutko, komfortowo.

Wynik to wynik, i fakt że w pomieszczeniu panowała wyjątkowo niska 
temperatura, że uważam za jakieś "oszustwo". Za tydzień lub dwa ponowię 
ten eksperyment z niska temperaturą i tym razem nastawię maszynę na 
rejestrację rekordu! :-)

Ale tu mam pytanie, do "kolarzy wirtualnych" -- jak jeździcie swoje 
salonowe wyścigi, jakie temperatury otoczenia utrzymujecie?

Jeśli spojrzeć na efekty fizjologiczne treningu, co jest lepsze: jechać 
w ciepłym i pozwolić organizmowi walczyć ze wzrostem temperatury, czy 
maksymalizować ilość wykonanej pracy i zafundować sobie "komfort" 
termiczny?

-- 
narazicho, Zbycho