🚀 go-pugleaf

Łajdactwo i zdrada w szlachetnym kostiumie
Felieton  *  Radio Maryja  *  15 grudnia 2011

Szanowni Państwo!

Mówi się, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Ale mówi
się też, że piekło wybrukowane jest dobrymi chęciami. Wynika z tego,
że wiele dobrych chęci często obraca się w przeciwieństwo i pociąga za
sobą bardzo złe skutki. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy w kostium
dobrych chęci ubiera się łajdactwo i zdrada.

Znakomita ilustrację takiej właśnie sytuacji możemy zaobserwować z
okazji 30 rocznicy stanu wojennego. Generał Jaruzelski, jak każdego
roku oświadczył, że wprawdzie stan wojenny był "złem", ale "mniejszym"
- i że gdyby po raz drugi znalazł się w takiej sytuacji, to uczyniłby
tak samo. Warto zatrzymać się chwilę nad tym wyznaniem, bo wynika z
niego nie tylko to, że wilk zmienia skórę lecz nie obyczaje. W
przypadku generała Jaruzelskiego nie ma mowy nawet o zmianie skóry.
Każdy kto pamięta generała prężącego się przed Włodzimierzem Putinem
mógł się przekonać, że ten wilk nie tylko nie zmienił obyczajów, ale
nawet skóry.

Ale nie to jest najważniejsze. Spróbujmy zastanowić się, dlaczego
właściwie generał Jaruzelski tak łatwo operuje pojęciem "mniejszego
zła". Stan wojenny był mniejszym złem na tle zła większego, jakim
byłoby ewentualne wkroczenie armii sowieckiej. To znaczy - nie tyle
"wkroczenie", bo przecież - co najmniej 10 sowieckich dywizji wtedy w
Polsce stacjonowało - ale ich wejście do akcji przeciwko naszemu
narodowi. No dobrze - ale dlaczego taka sama akcja przeciwko naszemu
narodowi w wykonaniu Ludowego Wojska Polskiego, Milicji Obywatelskiej
i Służby Bezpieczeństwa była "mniejszym złem"? Wydaje się, że stała
się nim tylko przez czysty przypadek, w którym generał Jaruzelski nie
ma żadnej zasługi. Żeby lepiej to zrozumieć, spróbujmy odpowiedzieć na
pytanie, co generał Jaruzelski by zrobił, gdyby Polacy 13 grudnia
stawili zbrojny, a nie tylko bierny opór?

Nie musimy się tego domyślać. Tam, gdzie taki opór wystąpił, tam bez
ceregieli nie tylko otworzono ogień, ale nawet już po wszystkim, to
znaczy - po zakończeniu masakry, wojsko, milicja i ubowcy pastwili się
nad rannymi. Gdyby zatem Polacy stawili opór, to nie miejmy
najmniejszych złudzeń - generał Jaruzelski bez najmniejszego wahania
wydałby swoim podwładnym rozkaz, by nas wszystkich wymordować. Sam to
dzisiaj potwierdza mówiąc, że zrobiłby to samo. I nie dlatego Polska w
grudniu 1981 roku nie spłynęła krwią, że generał by się nad nami
ulitował, czy, że nie znalazłby posłusznych, a nawet gorliwych
wykonawców. Nie miejmy złudzeń - znalazłby ich i to bez trudu nawet i
dzisiaj, tak jak i dzisiaj - mimo osłabienia chorobą - również i jemu
nie drgnęłaby ręka. Generał Jaruzelski był, jest i pozostanie
komunistą - w całej straszliwej i odrażającej postaci. To nie dzięki
niemu stan wojenny był "mniejszym złem" - tylko dzięki nam, którzy
wtedy nie stawiliśmy zbrojnego oporu. Wynika z tego, że generał
Jaruzelski przypisuje sobie tę zasługę bezpodstawnie.

Tym łatwiej mu to przychodzi, że korzysta z nieustannego wsparcia
bandy łajdaków, która swoje łajdactwo i zdradę udrapowała w szlachetny
kostium "pojednania". Ale w 1989 roku nie było żadnego "pojednania",
tylko zmowa generałów z grupą, która wykorzystała stan wojenny by
uzurpować sobie prawo reprezentowania milczącej większości - grupą, do
której generałowie z jakichś powodów mieli zaufanie - zmowa o podziale
władzy nad narodem polskim. Dzisiaj uczestnicy tej zmowy usiłują
zakrzyczeć i odsądzić od czci i wiary każdego, kto próbuje odkryć i
pokazać choćby część tej kompromitującej prawdy. Ale prawda jest naszą
jedyną bronią, bo jeśli dla świętego spokoju odstąpimy od jej
poszukiwania i głoszenia, przegramy nawet walkę o historyczną pamięć.

Dobrymi chęciami wybrukowane jest piekło. Wyobraźmy sobie, że Hitler
nie został zmuszony do bezwarunkowej kapitulacji, że ułożył się ze
zwycięzcami na uzgodnionych warunkach i że po przejściu w stan
spoczynku pisze książki, w których swoje poczynania traktuje w
kategoriach "mniejszego zła", szczerze wyznając, że gdyby jeszcze raz
przyszło mu stanąć przed takimi samymi wyzwaniami, to bez wahania
zrobiłby to samo. A wszyscy inni musieliby te wynurzenia traktować z
respektem, jako zwyczajny, partnerski głos w dyskusji nad
wydarzeniami, których jedynym sędzią może być wyłącznie "Historia".
Jakaż potworna, jakże niszcząca, zatruta atmosfera moralna musiałaby
być produktem takiej sytuacji! Jakież spustoszenie w umysłach i
sercach ludzkich musiałaby spowodować zwłaszcza, że Hitlerowi
towarzyszyłby zgrany chór hitlerowców oraz tych, którzy zasiedliby z
Hitlerem do okrągłego stołu, by za cenę obdarzenia zewnętrznymi
znamionami władzy, wystawić mu certyfikat moralności! A przecież, z
uwzględnieniem wszystkich proporcji, taka sytuacja jest naszym
udziałem. Zgniły kompromis roku 1989 zatruwa swoją zgnilizną moralną
atmosferę, w której nasz naród się dusi i nikczemnieje.

Mówił Stanisław Michalkiewicz
--
Smart questions to stupid answers