🚀 go-pugleaf

5 lat mieszkamy razem. Zaręczyliśmy się. Ona jednakowoż ostatnio zajęła 
się intensywnie karierą naukową, jest mądra, ma duże szanse na sukces, 
lubi to i to chce robić. Poświęca jednak temu całe swoje życie. Dla mnie 
już nie ma miejsca od roku. Poruszałem ten temat niejednokrotnie, miało 
być lepiej, miała bardziej zważać na moją osobę i doceniać mój wkład 
(praktycznie ja zajmuję się całym domem, a i przy okazji też nie sram 
wolnym czasem...). Ale nic z tego, chwilę jest lepiej, pomaga mi, robimy 
różne rzeczy razem, a po raptem kilku tygodniach wszystko wraca do 
normy. Znowu wszystko jest na mojej głowie, a ja jako osoba jestem po 
prostu zlewany totalnie, co tam ja, kiedy są ważniejsze sprawy, 
konferencje, referaty... Poznałem nową dziewczynę, fajna, ot kręcimy ze 
sobą, nic wielkiego, nie mam z nią żadnych planów. A w domu coraz 
większa chujnia, już wprost dowiaduję się, że ona nie ma czasu na nic i 
żebym od niej nie wymagał zbyt wiele. JA chcę mieć dzieci, ona 
absolutnie. Mam wrażenie, że nic mnie z tą kobietą nie łączy. Trzyma 
mnie przy niej nasze super tanie mieszkanie, serio. Mogę z nią mieszkać, 
razem-osobno, z naciskiem na osobno, jakoś dam radę, dopóki nie 
ustabilizujemy się na tyle, żebyśmy mogli się rozejść. Ale ona zaczyna 
mnie denerwować jeszcze bardziej... Może i coś bym sobie znalazł, zawsze 
dawałem sobie radę, ale wiem, że ona już niekoniecznie, zawsze ją 
wyręczałem w takich sprawach, wiem, że samej jej będzie cholernie 
ciężko. Nie wiem co robić, odejść i rzucić wszystko w pizdu? Przecież 
widzę, że ona nawet nie ma czasu mnie zatrzymywać, co myślicie?
-- 
Pozdrawiam serdecznie - Stopek
Pijesz do mnie, chcesz pogadać? Jabber id: stopek@jabster.pl
Ja żyję tak jak ja chcę, więc wypierdalaj!
I trzymaj się skurwielu jak najdalej z dala.