🚀 go-pugleaf

aszheri wrote:
>> Spajać mogą same pisane słowa w ten sam sposób, jak to czynią
>> wrażenia innycj zmysłów.

> No niby tak. O wiele intensywniej na wyobraźnie działa książka niż
> film, który wyobraźni narzuca a jeśli przyjmiemy, że literki na
> pulpicie to taka swego rodzaju książka o kimś ...to być może. No i
> owszem czytając książkę możemy czuć swego rodzaju fascynacje i zżycie
> z bohaterem, ale oceniwszy, że to fikcja nie posuwamy się  w afektacji
> w nierozsądny nierealizm. Czy wiec podobnie sie rzecz nie ma z
> bohaterem po drugiej stornie komunikatora?

Myślę że nie. Róznica jest taka jak przy oglądaniu nakręconego wcześniej 
fabularnego filmu i bezpośredniej relacji z żywą osobą za pomocą video 
połączenia. Emocje zupełnie inne. W jednym przypadku jesteśmy conajwyżej 
utożsamiającymi się z bohaterami - bądź nie  -  ale obserwatorami. W drugim 
uczestniczymy w wymianie emocji, a co za tym idzie modyfikowanych nimi 
informacji.

>> Podtawowym "oceniaczem" drugiej osoby jest nasza wyobraźnia.
>> A wyobraźnia działa przy pierwszej randce i tak samo przy pierwszym
>> mailu czy poście. W obu przypadkach na podstawie dostępnych
>> aktualnie informacji i własnych skojarzeń mających źródło w naszym
>> doświadczeniu.

> Nie zgadzam się z Tobą. Na pierwszej randce w Realu ludzie przede
> wszystkim skupiają się na powierzchowności osoby (jakby się silnie nie
> oszukiwać to jest niezaprzeczalny fakt) dopiero potem mamy możliwość
> docenić tz walory wewnętrzne.

Jeśli przyjmiemy, że na pierwszej randce czy w pierwszym kontakcie netowym 
angażujemy cały arsenał środków, jakimi dysponujemy, do zamierzonego 
przekazania informacji o sobie (moim zdaniem zawsze przynajmniej nie do 
końca prawdziwych), to różnica między sytuacją w realu czy w Sieci jest 
tylko w rodzaju środków do dyspozycji.
Wszystkie środki przekazu, jakimi dysponuje człowiek, posiadają duży stopień 
niezależności. Innymi słowy można wprowadzać w błąd zarówno słowem pisanym, 
mówionym, powierzchownością, czynami - każdym z nich skutecznie z osobna. :)
Oczywiście można tez wyrażać tymi samymi środkami, każdym niezależnie - 
najprawdziwszą szczerość. To już zależy od postawy danej osoby.

> Natomiast przez sieć poznajesz człowieka
> wyłącznie hipotetycznie na podstawie tego co pisze i to nie do końca
> wiesz czy jest w tym choć odrobinę prawdy. W  sieci można kłamać
> czerwieniąc się czy pocierając nos w rzeczywistości takie odruchy nie
> zostają niezauważone więc mózg koduje.. Alarm!

Tylko inne środki do dyspozycji. Można kłamać w realu z takim samym skutkiem 
innymi środkami. :)

>> Przepraszam. Sądzisz, że pierwsze spotkania w realu (bez uprzednich
>> kontaktów w Internecie) opierają się głównie na przekazywanej
>> prawdzie o sobie? Oj, chyba tak nie jest... :)

> Można nieco podkolorować wstępnie  własne walory charakteru czy
> intencje, życiorys które potem i tak wylezą- nie ma bata. Są jednak
> sprawy, których nie da się zamydlić i  juz po godzinie jest łatwe do
> zdemaskowania.  :)

Albo dziesięć lat po... ślubie. :D
Informacje niesione w korespondencji taż są weryfikowalne. Ktoś, kto dużo 
koresponduje z wieloma ludźmi, prędzej wyczuje fałsz od kogoś, kto takiego 
doświadczenia nie ma.
Podobnie ktoś, kto często spotyka się z wieloma ludźmi, po ich zchowaniu 
rozpoznaje zamiary i intencje - a ktoś, kto spotyka człowieka raz na 
miesiąc, takich szans może nie mieć. :)

> Niemniej rozumiem co chcesz mi tu przekazać.

Ok.

-- 
pozdrawiam
michał