🚀 go-pugleaf

Użytkownik <trzytrzytrzy@gmail.com> napisał:

> Sama napisałaś o "wymęczonej" i "miłości", i o "braku gwarancji po
> odczekaniu "właściwego" czasu". A jeszcze bardziej zachęcająco
> zabrzmiało Twoje:
> "Będziesz mężczyzną "epoki klęski i żałoby", nie
> wiem, czy zechce Cię automatycznie przenieść do "epoki nowych
> narodzin"."

Napisałam, żebyś rozważył taką okoliczność w swym dążeniu do jednego
celu. Niczego przecież nie przesądzałam.

> Nie, to jeszcze nie miłość. Ale miałaby szansę się nią stać, po
> otrzymaniu jednak czegoś więcej niż oferty przyjacielskiej...

Ot, prawa rynku w życiu. Chyba powinnam sie od Ciebie uczyć, bo nigdy
nie uzależniałam ewentualnej ewolucji uczucia od reakcji - nawet nie
oferty - drugiej osoby .Ale z drugiej strony - mnie już imperatyw
biologiczny nie zmusza. Więc może pozostanę przy swoim podejściu ;)

> potem przyszło tyyle przykrych rozczarowań. Za dużo ich. To zaczyna
> być upokarzające. Nikt nie chce być "second choice", Z łAWKI
> REZERWOWYCH :(  Zaczyna działać instynkt samozachowawczy i
> obrona poczucia własnej wartości.

Czemu jedyne, co mi się kojarzy z tym fragmentem, to cytat z Kingsajza
"Ciurlać się chcą!"?

> To dziwne, pierwszą reakcją na porzucenie była chyba jakby chęć
> "sprawdzenia się".

Dla mnie to nie jest dziwne. Sama szukałam akceptacji u facetów -
poprzez seks - kiedy mój własny ślubny traktował mnie już wyłącznie
jako materac. Paradoks? Nie oczekuj logiki od kobiety :)

-- 
Pozdrawiam - Aicha
"czyżby zazdrość?
A do tego 0 tolerancji! Może chcesz moherowy berecik aicha?"
(C) Usia at psst