🚀 go-pugleaf

On Feb 17, 12:20 am, "JaKasia" <moja_hek...@op.pl> wrote:
> Flyer chce powiedzieć, że dziewczyna, którą opisałeś, jest chora,
> a ty z powodu jej choroby dostaniesz kopa w dupę, więc lepiej
> żebyś odpuścił od razu.

powiem szczerze, że na samym początku też miałem takie odczucie,
pomyślałem "cóż to za indywiduum?" ;)
kiedy się poznalismy w pewnej sytuacji towarzyskiej to właśnie ona
mnie wybrała!  ja nie byłem nią tak zanadto zainteresowany...
dopiero potem jej jaskrawy i niedefinowalny charakter, koktail
krańcowych emocji i odczuć zapadły silnie w samą głębie serducha!
i do tego rzeczywiście jakoś dziwnie nadajemy na tej samej fali, to co
trzeba innym tłumaczyć przez 10 minut to z nią wystarczy 1 słowo...

po pierwsze,
podobno mówi się, że miłość sama w sobie, stan "zakochania" to
choroba ;)
podobno życie to choroba przenoszona drogą płciową... itd.

po drugie,
podobno wszyscy są jakoś tam chorzy, tylko pytanie w jakim stylu?

po trzecie,
człowiek chce być Komuś potrzebny i tak naprawdę to o to w tym
wszystkim chodzi... a może ja jestem dla Niej lekarstwem i w takiej
roli się odnalazłem życiowo?

po czwarte,
może kiedyś tam dostanę w dupę, ale przez trochę najpierw będę czuł,
że żyję, więc warto?

po piąte,
odpowiedzcie jak się zachowac żeby wszystkiego nie spieprzyć

po szóste,
może trochę przesadzasz? jak widzę wokół to sporo osób robi na starcie
życiorysu mocne wejście ale potem się normalizują i nawet są super
mądrymi życiowo i psychologicznie rodzicami, przyjaciółmi, bardzo
odpowiedzialnymi i pragmatycznymi
jak wspomniałem ona jak się uspokoi to deklaruje chęć założenia
rodziny, zapewnia że dzieci będą sensem jej życia, widzę że jak trzeba
to potrafi się zdyscyplinować np. do nauki...
potrafi też z klasą zachować się wobec znajomych i przyjaciół, nie
olewa co czują... (w przeciwieństwe do tych "normalnych")
ogólnie stwierdzam, że to chyba kwestia nadpobudliwego umysłu, że lubi
iść na całość poza wszelkie granice... ja w sumie także zuważyłem w
sobie tę potrzebę, dotychczas tłumioną pod przykrywką jakichś tam
nerwic...
ale widzę, że w istocie, w głębi tam gdzieś ona jest silna, że jest
tam jakaś niebanalna moc i dużo bym stracił odpuszczając, jak to mówią
następny taki raz będzie w kolejnej inkarnacji ;)