🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Emotive" <nothing@xxx.pl> napisał w wiadomości
news:fegqv9$dap$1@atlantis.news.tpi.pl...
> Nigdy nie przyszloby mi do glowy, aby sie zastanawiac nad
> sensem bycia z druga osoba. Ale zaczalem sobie rozmyslac,
> co ja z tego mam, ze zyje z kims. Przyznam sie, ze rozwazania
> te zaczely mnie trapic, odkad pojawily sie u mnie (u nas)
> problemy.
>
> Na zewnatrz wszystko wyglada jak najbardziej ok. Sęk w tym,
> że żona, z którą jestem od 3 lat (zaobrączkowani od 8 miesięcy)
> często miewa depresje. Nie są to typowe objawy, ale sygnaly
> typu smutna mina, niechec do robienia czegokolwiek itd. Mozna
> to przetrawic i umiec zyc z tym, ale rozwala mnie sytuacja, kiedy
> slucha zona słów piosenki jakiejś romantycznej o wielkiej miłości
> albo tęsknocie za kimś i dobitnie mi daje do zrozumienia, że ona
> właśnie tęskni za kimś... Przyznam się, że mam wady, że bywam
> czasami nieznośny (fochy). Podobnie jest z jej strony, nigdy natomiast
> nie pokazuje jej, że mi aż tak z nią źle, że dołuje się i jednocześnie ją,
> bo usłyszałem jakąś piosenkę o kochankach nieszczęśliwie zakochanych
> albo rozmowę w TV w programie z cyklu "Rozmowy w toku" skłaniającą
> do zadumy i (ironizując) powiedzenia partnerowi "a widzisz, a ja
> jeszcze mam siłę żeby z Tobą żyć pod jednym dachem".
>
> Czy wszystkie kobiety tak mają?
>
> Przerażają mnie te ciche dni z jej strony. Mogę wytrzymać dzień, dwa,
> ale po co tego typu gierki? Próbuje zgodnie z racjonalnym myśleniem
> pogadać na spokojnie.. ale kończy się to tym, że przyznaję jej rację,
> chcę to zakończyć jak najszybciej, tuląc ją do siebie i potem się
> z czasem wszystko powtarza.
>
> Przeraża mnie fakt, że gdy byliśmy zakochani po uszy, był czas na
> imprezy, na wspólne spacery a obecnie gdzieś to się ulotniło i chociaż
> namawiam żonę, to albo woli obejrzeć ze mną film, albo namawia
> mnie do pójścia spać, bo rano ma pomysł, żeby skoczyć do centrum
> handlowego.
>
> Reasumując: jest stabilizacja, jest gdzie i dla kogo (tak, jeszcze w to
> wierzę)
> wracać po pracy, ale jednocześnie człowiek zaczyna tyć, nie ma czasu na
> swoje pasje, chociaż paradoksalnie czas ten był wcześniej, chociaż zajęć
> nie było wcale mniej. Dochodzą do tego kłótnie i syndrom oddalania się
> tym dalej - PARADOKSALNIE - im jest się bliżej siebie.
>
> Musiałem się wyżalić. Dzięki za wysłuchanie.
>
[prawie] wszystkie kobiety w małżeństwach tak mają
i faceci też...
za jakieś 3 lata się przyzwyczaisz ;)