🚀 go-pugleaf

Nigdy nie przyszloby mi do glowy, aby sie zastanawiac nad
sensem bycia z druga osoba. Ale zaczalem sobie rozmyslac,
co ja z tego mam, ze zyje z kims. Przyznam sie, ze rozwazania
te zaczely mnie trapic, odkad pojawily sie u mnie (u nas)
problemy.

Na zewnatrz wszystko wyglada jak najbardziej ok. Sęk w tym,
że żona, z którą jestem od 3 lat (zaobrączkowani od 8 miesięcy)
często miewa depresje. Nie są to typowe objawy, ale sygnaly
typu smutna mina, niechec do robienia czegokolwiek itd. Mozna
to przetrawic i umiec zyc z tym, ale rozwala mnie sytuacja, kiedy
slucha zona słów piosenki jakiejś romantycznej o wielkiej miłości
albo tęsknocie za kimś i dobitnie mi daje do zrozumienia, że ona
właśnie tęskni za kimś... Przyznam się, że mam wady, że bywam
czasami nieznośny (fochy). Podobnie jest z jej strony, nigdy natomiast
nie pokazuje jej, że mi aż tak z nią źle, że dołuje się i jednocześnie ją,
bo usłyszałem jakąś piosenkę o kochankach nieszczęśliwie zakochanych
albo rozmowę w TV w programie z cyklu "Rozmowy w toku" skłaniającą
do zadumy i (ironizując) powiedzenia partnerowi "a widzisz, a ja
jeszcze mam siłę żeby z Tobą żyć pod jednym dachem".

Czy wszystkie kobiety tak mają?

Przerażają mnie te ciche dni z jej strony. Mogę wytrzymać dzień, dwa,
ale po co tego typu gierki? Próbuje zgodnie z racjonalnym myśleniem
pogadać na spokojnie.. ale kończy się to tym, że przyznaję jej rację,
chcę to zakończyć jak najszybciej, tuląc ją do siebie i potem się
z czasem wszystko powtarza.

Przeraża mnie fakt, że gdy byliśmy zakochani po uszy, był czas na
imprezy, na wspólne spacery a obecnie gdzieś to się ulotniło i chociaż
namawiam żonę, to albo woli obejrzeć ze mną film, albo namawia
mnie do pójścia spać, bo rano ma pomysł, żeby skoczyć do centrum
handlowego.

Reasumując: jest stabilizacja, jest gdzie i dla kogo (tak, jeszcze w to 
wierzę)
wracać po pracy, ale jednocześnie człowiek zaczyna tyć, nie ma czasu na
swoje pasje, chociaż paradoksalnie czas ten był wcześniej, chociaż zajęć
nie było wcale mniej. Dochodzą do tego kłótnie i syndrom oddalania się
tym dalej - PARADOKSALNIE - im jest się bliżej siebie.

Musiałem się wyżalić. Dzięki za wysłuchanie.