🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Joanna" <jaybgood@kki.net.pl> napisał w wiadomości
news:3c08070d@news.vogel.pl...
>
> Użytkownik Tambylec <kobakm@mccomp.pl> w wiadomości do grup dyskusyjnych
> napisał:9u8ckt$frj$1@news.tpi.pl...
> >     Obowiązek bez miłości jest pożałowania godny.
> >     Miłość z obowiązku jest żałosna.
> >     Miłość bez pragnienia czegokolwiek w zamian jest boska.
> ..idealna i jakze rzadka......:)
> albo ja nie zauwazam jej tak az czesto wokol siebie.

Tu niestety masz rację, jest to wyjatkowo rzadkie. Prędzej
można się dopatrzyć takiego działania jedynie w krótkich
momentach życia. Takie "przebłyski doskonałości".

> > Trzeba pracy by być w samotności, by być w związku, by być z Bogim.
> > Ale radość jaką sie uzyskuję dzieki tej pracy potafi ukoić wszelkie
urazy.
>
> O. o dokladnie... Niestety nawet najpiekniejsz euczucie i jakakolwiek
rzecz
> czy sytuacja podarowana nam przez los, czy przez kogos - marnieje bez
> pielegnacji i pracy nad nia. to nie jest perpetuum mobile.

"sytuacja podarowana nam przez los, czy przez kogos" - takie dary
(wg. mnie) wyzwalają jedynie to co już JEST w nas, co zostało wypracowane.
Nie uważam, że szczęćie (czy nieszczęście) nam ktoś daje. Raczej
je inicjuje w nas, prowokuje, wyzwala, a my możemy je (na ten bodziec)
pobudzić w sobie lub nie. Konsekwencją takiego podejścia jest
przekonanie, że cała zdolność bycia szczęśliwym jest w nas (jako podmiocie)
a nie w drugim człowieku (jako dawcy). On nie daje szczęścia czy
nieszczęścia,
tylko je prowokuje. My reagujemy. Jeśli tak, to całe szczęście i miłośc jaką
możemy przeżyć, czy przy kimś czy sami, jest w nas gotowa tzn. wypracowana,
albo naturalnie posiadana i może być ciągle rozwijana. Co to oznacza?
A to, że kiedy spotykamy kogoś, to przy nim odkrywamy zdolność
do WŁASNEGO przeżywania szczęścia. Kiedy zaś on odchodzi
(czy fizycznie czy w sferę obcości w związku) to niczego nam nie
może zabrać. Jeśli tylko nie damy się sprowokować do nieszczęścia, to
mozemy byc poprostu szczęśliwymi ludzmi.


--
Pozdrawia
Tambylec