🚀 go-pugleaf

tomek napisał(a):

Musiałem zrobić sobie trochę przerwy, wypić kilka browarów i pospacerować,
bo czułem, że zaczynasz mnie przekonywać do swoich poglądów ;)

> chwilami mysle ze moge byc bez niej, choc wiem ze dalbym duzo by jej uczucie 
> do mnie wrocilo i zakonczylo sie wszystko happy endem. 

Każdy tak kiedyś miał/będzie mieć. Te emocje i myśli są czymś naturalnym i
ludzkim, gdy rozważasz ewentualność rozstania z osobą, z którą łączyło Cię
niegdyś tak wiele. Radosne nadzieje przeplatane ze smutkiem utraty czegoś
pozornie niepowtarzalnego.

> jest to jakis moze 
> malutki sukces, gdyz pare dni temu nawet takiej mysli w najmniejszym stopniu 
> nie dopuszczalem. wiem ze bede bez niej nieszczesliwy dlugi czas.. bardzo 
> dlugi, ale godze sie z faktem ze nic na to nie poradze. i nawet jak bede 
> chcial tego BARDZIEJ niz bardzo to i tak to sie nie zmieni, jezeli ona nie 
> bedzie chciala byc ze mna. nic odkrywczego, ale dobrze ze sobie to 
> uswiadamiam.

Tak, niektórym takie dojrzałe podejście przychodzi dopiero po
miesiącach/latach od rozstania... Nie ma rzeczy, którą mógłbyś zrobić by
utrzymać Ją przy sobie, wbrew Jej uczuciom. Same dobre chęci u jednej
strony to za mało by utrzymać ze sobą dwoje ludzi.

> nie chodzi tu o konkretne slowa, tylko o to by pozwolic jej na 
> szczerosc, dac do zrozumienia ze jestem gotowy na ewentualny 'cios' (...)
> poczekam jeszcze z tydzien jak 
> sie nic nie poprawi..

Jasne daj sobie czas, ochłoń trochę, tylko nie staraj się tego na siłę
przeciągać wierząc, że jakoś może się samo ułoży. Taka szczera, pozbawiona
emocji rozmowa jest moim zdaniem konieczna. Jeśli dziewczyna, chce odejść
to z pewnością boi się zmian i rewolucji, zresztą jednakowo z Tobą.
Podświadomie czuje, że to jednak nie to, stąd jej wątpliwości. Nie wie co
będzie później, w tym nikt Jej nie pomoże.  W jednym możesz Ją jednak
upewnić - że niezależnie  od Jej decyzji zniesiesz to po męsku i ze
zrozumieniem. Jeszcze jedno: nie gódź się z nią na jakieś okresy
przejściowe, typu może jeszcze poczekamy, zobaczymy. Takie odwlekanie
decyzji nie jest niczym dobrym ani zdrowym, oboje jesteście młodzi i bez
problemu ułożycie sobie życie. Wiem, że nikomu nie jest łatwo zakończyć
swój poważny związek, tyle lat razem, tyle zaangażowania, jednak w pewnym
momencie nadchodzi chwila refleksji, "co będzie dalej", "czy ten związek
spełnia moje oczkeiwania" itd.

> mysle ze powstrzymam sie od kontynuowania tego tematu, gdy wieczorem 
> bedziemy razem lezec w lozku, zanim ona pojdzie do siebie... gdyz nie chce 
> byc z tym upierdliwy.

Nie myśl tak dużo i nie bój się rozmawiać o tym co Cię niepokoi w związku.
Rób to tylko w sposób dojrzały, bez płaczu, zbędnych emocji, niech
dziewczyna widzi w Tobie silnego mężczyznę, który mimo uczuć potrafi znieść
każdą jej decyzję z godnością i honorem.


-- 
Pozdr. H.M.