🚀 go-pugleaf

witam

przede wszystkim przepraszam ze jak zwykle watek jakich tu nie brak.. czyli 
z problemami..

jestem z dziewczyna 4 lata. bywalo roznie, raz lepiej, rzadko, ale czasem 
gorzej.. mielismy juz jeden kryzys, ze ona chciala odejsc, zreszta odkopalem 
swoj post z tej grupy sprzed 2 lat (prawie dokladnie).. wole go nie zalaczac 
:). sek w tym ze wtedy sie udalo.

teraz mam cos podobnego, choc wydaje mi sie ze nasze rozstanie jest bardziej 
realne. ostatnio troche sie zmienilo u nas, ona zaczela nowe studia, nowi 
znajomi (czy juz przyjaciele) itp.. mieszkamy daleko od siebie (bo z 40 km - 
sasiednie miasta)..
na studiach ma natlok nauki wiec ciezko sie zobaczyc wiecej niz 2 razy w 
tygodniu.. co jest malo strasznie :(

coz, jakis czas temu przy dlugiej rozmowie wyznala ze nie jest pewna swoich 
uczuc do mnie, ze czuje ze to nie jest juz to.. pytalem czy jest pewna, czy 
to moze chwilowe, powiedziala ze nie wie, na pytanie czy chce sprobwac, moze 
to minie, moze cos robimy nie tak ze sie tak stalo, powiedziala ze chce 
sprobwac..

analizujac sytuacje, przede wszystkim w nasze spotkania weszla straszna 
rutyna, moglbym punktami wypisac co zawsze robimy, jak, jak dlugo... mysle 
ze to pierwsza rzecz jaka jest ZLA i  nad ktora juz pracuje.

przez dlugi okres bylem dla niej chlopakiem i najlepszym przyjacielem, 
niewielu przyjaciol miala poza mna, choc nigdy nie bylem zazdrosny 'nie 
mozesz tam isc bo ja nie ide' i NIGDY takich foch nie strzelalem.. teraz ma 
nagle towarzystwo, duzo tym stracilem..

juz od jakiegos, calkiem dlugiego czasu przestalismy sie kochac, nie chce 
doszukiwac sie powodow, ale teraz uswiadamiam sobie ze to ma pewnie 
polaczenie bo sex w naszym zwiazku zawsze byl czyms wiecej niz 
przyjemnoscia..



nie chce wypisywac wszystkiego bo duzo by tu  sie tego nazbieralo. mam 
bardzo slaba psyche i mysle ze bez niej zycie moje straci sens, naprawde ja 
kocham z calego serca... choc staram sie trzymac w kupie, jest mi coraz 
ciezej.

chcialbym zebyscie mi doradzili jak sie zachowac? co robic, zeby w razie 
'odejscia' potem nie katowac sie myslami ze moglem zachowac sie inaczej? 
oczywiscie nie oczekuje cudownych-porad 'zabierz ja o 18 do restauracji, 
potem do kina i bedzie dobrze'.. poprostu czlowiek w takich momentach ma 
rozne mysli i na pewno robi duzo bledow, ktore odstraszaja druga polowke..

rozmawialismy juz trzoszke razem o tym, calkiem 'poplakane' te rozmowy byly, 
z obu stron.
nie chce jej naduszac, tym ze odczuwam mniej smsow, mniej zainteresowania.. 
powiedzialem jej ze ja kocham, wyznalem swoje uczucie najlepiej jak moglem, 
a na pewno szczerze. nie chce narzucac jej teraz ciagle ze ja bede taki 
nieszczesliwy itp bo nie chodzi o to zeby zostala ze mna z litosci nie ?

ale nie chce tez dac o sobie zapomniec, nie chce dac za wygrana, jezeli moge 
cos jeszcze osiagnac


p.s. staralem sie pisac posta w miare chlodno, bez zbednych emocji, ale 
prawda jest taka ze nawet na sekunde nie mysle o niczym innym..