🚀 go-pugleaf

Cześć,
jestem pierwszy raz na tej grupie i mam nadzieję nie ostatni
i w życiu nie widziałem takich pierdol opisujących tak proste sprawy,
Emily, a może by jeszcze użyć akceleratora cząsteczek?
może wtedy by cos wyszło?
czytam te staranie ubrane wypociny i nasuwają mi się myśli straszne....
operujesz bardzo bogatym językiem, zapewne przez wzgląd na wykształcenie.
Ale nie da się zamknąć w słowach miłość, a już na pewno najdalsze
doskonałości będzie
opisywanie jej w pojęciach i regułach. To jest przeżycie i żadne słowa nie
oddaj uczuć,
a jeśli to robią to są zrozumiale w 100% tylko przez osobę je wypowiadająca.
Mam wrażenie ze twój ścisły umysł nie rozumiejąc czegoś, próbuję ja (miłość)
zaszufladkować.
Jeśli jesteś psychologiem i udzielasz takich porad to ....... słowa, słowa,
słowa.
Dla pocieszenia powiem ci ze do opisania przeżyć brakuje słów wszędzie....
mistycyzm, fizyka, religia, miłość...
I pamiętaj, każdy jest inny....

Wiem ze się naraziłem tym postem, ale trudno, nie liczy się to co zrobiłem
lecz to co się dzieje.
Emily, chociaż był on kierowany do ciebie to jednak nie odbieraj go
osobiście, wszyscy próbujemy
szufladkować wszystko co nam wpadnie do łapki....

3majcie się papa
pozdrawiam
Grzegorz Borys
glee@go2.pl
borysgrzegorz@poczta.onet.pl

ps. i o jaka wolnosc ci chodzi, bo z gruntu to zadno z nas nie jest
wolne..., podatki, policja, komputer, energia elektryczna, tyton, a nawet
chcec posiadania nasz zniewala....... wiec gdzie jest ta wolnosc?
moze na palcach jednej reki mozna policzyc ludzi naprawde wolnych....


Użytkownik "Emily" <eeliot@poczta.onet.pl> napisał w wiadomości
news:9vjir8$j34$3@news.tpi.pl...
>
> Użytkownik "Pinex" <pinejro@poland.com> napisał w wiadomości
> news:9vgg9p$7qj$1@news.tpi.pl...
>
> > > a gdyby tak zajść problem od strony personalizmu i filozofii dialogu?
> >
> > To z kolei będzie zbyt oderwane od rzeczywistości. A zreszta nie wiem,
> moze
> > powie nam jak powinno byc? Ale nie wiem, czy to jak "powinno byc" znaczy
> od
> > razu jak jest. Rozwin moze to zobaczymy co sie z tego ulegnie. Jesli
> chodzi
> > o kwestie odkrycia praw jakimi rzadza sie zwiazki, to dla mnie
najbardziej
> > pewna droga jest odwolanie sie do nauk przyrodniczych i
psychologicznych.
>
> Refleksja filozoficzna nie tyle jest wyznaczeniem "ideału", ale raczej
próbą
> nazwania i opisania, usystematyzowania refleksji nad rzeczywistoscia
(która
> się jawi tak a nie inaczej)
> Istnieją tez różne szkoły psychologiczne, niektóre z nich nie tyle
odwołują
> się do determinizmów (biologiczno- przyrodniczych czy filozoficznych) co
np.
> właśnie do ujęć pesonalistycznych (np. Frankl i jego szkoła).
> W takim ujęciu człowiek ukazany (rozpoznany, zauważony) jest jako: po
> pierwsze osoba, a więc istota rozumna i wolna, po drugie: która musi
liczyć
> się pewnymi uwarunkowaniami w jakich żyje, a także ze swoja
biologicznoscia,
> fizycznością, popędami i potrzebami. I po trzecie: nie znaczy to jednak ze
> jest nimi zdeterminowana. Może kształtować swoje życie w ramach swojej
> wolności i w granicach wolności innych ludzi, którym należy się uznanie
> takich samych praw, szacunku dla ich godności. W tym sensie możemy mówić o
> granicach wolności, tam gdzie istnieje realna konieczność uszanowania
dobra
> drugiej osoby (istnieją tu nieraz trudne i subtelne niuanse, z których,
jak
> każdy tego doświadcza, utkane jest nasze życie). Jeżeli człowiek nie jest
> osobą wolną, mogącą o sobie stanowić, to rzeczywiście trudno mówić o
> miłości. Masz tutaj  w moim przekonaniu racje.
> Jeśli jednak przyjmiemy człowieka jako osobę, wraz z jego ograniczeniami
> (np. zwykłymi fizycznymi: można tak łatwo odebrać życie drugiemu), i
> przyznamy mu prawo do trudnej wolności (np. zachowanie wewnętrznej
wolności
> w sytuacji zewnętrznego zniewolenia), to wówczas miłość jako relacja osób
> jest jednym z najważniejszych aspektów życia. Co więcej ukazuje się jako
nie
> tyle zjawisko, jednorazowy fakt, którego konsekwencje niesiemy dalej, ale
> jako proces.
> Wolne (choć ograniczone, ale nie zdeterminowane) osoby ludzkie rozwijają
się
> w pełni jako osoby właśnie dzięki miłości. Ale i sama miłość będąc
procesem,
> a wiec relacją w rozwoju może mieć swoje różne momenty, aspekty, pułapy.
> Rozwija się przez cale życie. Akceptacja siebie jako osoby ograniczonej, a
> jednak zdolnej do miłości jest jednym z głównych kryteriów dojrzałej
> osobowości.
> Gabriel Marcel powiedział, ze być osobą to znaczy "być wobec". Być w
> relacji. Moje człowieczeństwo rozwija się w relacji, w wymianie "darów", w
> dawaniu siebie drugiej osobie ludzkiej. Niektórzy myśliciele nazywają ta
> wymianę międzyosobowa "dialogiem".
>
> > No, wolność decyzji osób to raczej nie istnieje. Każda decyzja ma zawsze
> > jakiś motyw (najczęściej biologiczny). Motywacja do tego aby trwać tylko
> tak
> > dla zasady i bez motywu w jakiejś wyidealizowanej wspólnocie dwóch osób
> > wydaje mi się zbyt abstrakcyjna.
>
> Człowiek jest zdolny do różnych  nawet ekstremalnych decyzji. Może
> podejmować je niejako poddając się determinizmem (np. biologii), może
ulegać
> instynktowi czy żądzy (panowania, posiadania, niszczenia) ale może też je
> przekraczać, utrzymywać w równowadze. Tak się dzieje często w naszej
> codzienności: możemy kierować się wyłącznie instynktem (np. przetrwania),
> albo podejmujemy próbę refleksji nad poszczególnymi sytuacjami i
dokonujemy
> wyborów  zgodnych z nami na głębszym poziomie.
>
> Jest to jedno z możliwych ujęć.
>
> pozdrawiam
> Emily
>
>
>