🚀 go-pugleaf

z pl.sci.filozofia

"syzyf" <syzyf2@poczta.onet.pl>
news:ic1ag8$4er$1@inews.gazeta.pl...

> Jan Brzechwa "Sum-matematyk"
>
> Mieszkał w Wiśle sum wąsaty,
> znakomity matematyk.
> Krzyczał więc na całe skrzele:
> "Do mnie młodzi przyjaciele!
> W dni powszednie i w niedziele
> na życzenie mnożę, dzielę,
> odejmuję i dodaję
> i pomyłek nie uznaję!"
>
> Każdy mógł więc przyjść do suma
> I zapytać: jaka suma?
> A sum jeden w całej Wiśle
> odpowiadał na to ściśle.
>
> Znała suma cała rzeka,
> więc raz przybył lin z daleka
> i powiada: "Drogi panie,
> ja dla pana mam zadanie,
> jeśli pan tak liczy umie,
> niech pan powie panie sumie,
> czy pan zdoła w swym pojęciu,
> odjąć zero od dziesięciu"
>
> Sum uśmiechnął się z przekąsem,
> liczy, liczy coś pod wąsem,
> wąs sumiasty, jak u suma,
> a sum duma, duma, duma...
>
> "To dopiero mam z tym biedę.
> Może dziesięć? Może jeden?"
> Upłynęły dwie godziny,
> sum z wysiłku jest już siny.
> Myśli, myśli: "To dopiero!
> Od dziesięciu odjąć zero!
>
> Żeby miał przynajmniej kredę!
> Zaraz, zaraz ... Wiem już ... Jeden!
> Nie! Nie jeden. Dziesięć chyba ...
> Ach ten lin! Ta wstrętna ryba!"
>
> A lin szydzi: "Panie sumie,
> w sumie pan niewiele umie!"
>
> Sum ze wstydu schnie i chudnie,
> już mu liczyć coraz trudniej,
> a tu minął wieczór cały,
> wszystkie ryby się pospały,
> i nastało znów południe,
> a sum chudnie, chudnie, chudnie
> i nim dni minęło kilka,
> stał się chudy niczym kilka.
>
> Więc opuścił wody słodkie
> i za żonę pojął szprotkę.
>

Dzięki. Dobra poezja to także jest ALGEBRA. :)
https://groups.google.com/group/pl.sci.filozofia/msg/7566853d9860b309?hl=pl&

Ten wątek pozwolił mi znaleźć przejście międzywymiarowe, a stało się to
za sprawą wyciętego przez "zdumionego" tekstu. Zacytuję:
    Narysuj jeden odcinek czerwony AB=1, drugi tej samej długości
    niebieski CD, nałóż je na siebie, a następnie wejdź pomiędzy nie
    i tak długo patrz aż zobaczysz prostokąt ABCD. Gdy już Ci się
    to uda to policz jego pole i obwód. OK?
    Edward Robak* z Nowej Huty
Widzisz to?
Prostokąt ABCD ma zerowe pole, bo boki BC i AD mają długość ZERO.
A teraz skup się.
Zwiększamy długość boków AB i CD, a więc wzrasta liczba x w zapisie
S(x) = 0'x. Zwiększamy postępem rosnącym.
Gdy długość boków AB i CD osiągnie długość krzywej Hilberta kH w
granicy, to S(x) nie będzie już zerowe. Widzisz to?
Boki BC i AD cały czas mają długość ZERO a pole S(x) = 0*kH >0.
To 4-ta oś Lajkonixa prostopadła do osi x,y,z
Gdyby boki BC i AD nie były zerowe, to iloczyn AB*BC byłby objętością.
. . .
Jeśli nie zrozumiałeś, to nie przejmuj się. Poczytaj sobie wiersze Brzechwy. ;)
Ważne, że ja rozumiem. :)
  Robakks
*°"˝'´¨˘`˙·^:;~>¤<×÷-.,˛¸
Uwaga:
ten post nie jest kopiowany na cenzurowaną pl.sci.matematyka :)