🚀 go-pugleaf

"Janek" <janek37@gmail.com>
news:d81c23ce-334d-45d4-a447-465bc3d26a10@w17g2000yqa.googlegroups.com...
> On 7 Lis, 10:30, "Robakks" <Roba...@gazeta.pl> wrote:

>> [...]
>>
>> >> hehe
>> >> Gdybyś wiedział czym różni się punkt od BRAKpunktu to wiedziałbyś, że
>> >> funkcja tangens osiąga BRAKpunkt 1/0 w chwili 1/2^Re1.
>> >> Następny obrót licznika Robakksa zmienia znak, a więc w tym rachunku
>> >> który zaprezentowałeś faktycznie 1/2^(2*Re1) jest liczbą ujemną.
>>
>> > Czyli odwrotność liczby dodatniej może być liczbą ujemną? Inaczej
>> > mówiąc: dzielimy jakąś dodatnią wielkość (np. przestrzeń
>> > wielowymiarową) na 2^(2*Re1) części. Wtedy każda z tych części będzie
>> > ujemna?
>>
>> Kwestia ujemności liczb jest umową, co ładnie widać na Funkcji Robakksa
>> opartej na okręgu toczącym się po linii prostej. Gdy na tej prostej zaznaczymy
>> dwa punkty 0 i 1, a punkt styku okręgu z prostą nazwiemy x, to punkt styku x
>> może przyjmować 5 różnych położeń względem 0 i 1
>> Edward Robak* z Nowej Huty
>> ~>°<~
>> miłośnik wszelkich prawd

>> >> Czy dziwi Cię, że tangens jest dodatni dla continuum punktów,
>> >> a po przekroczeniu tej liczby staje się ujemny?
>>
>> > tangens to inna rzecz, poza tym po przekroczeniu granicy robi się
>> > bardzo ujemny (bardzo daleko od zera, ale w drugą stronę). Tym czasem
>> > 1/2^(2*Re1) jest nadal blisko zera, jak sądzę?
>> >
>> > Liczby ujemne są mniejsze niż zero arytmetyczne. Są więc dwie
>> > możliwości:
>> > * albo funkcja 1/x jest nieciągła na przedziale 2^Re1...2^(2*Re1) -
>> > jeśli tak, to w którym punkcie nie jest ciągła (zmienia znak na
>> > ujemny?)
>> > * albo funkcja 1/x osiąga zero arytmetyczne A-A na tym przedziale (i
>> > przechodząc przez nie zmienia znak) - jeśli tak, to w którym punkcie
>> > jest 1/x = A-A?
>> [...]

> W uciętym fragmencie nie ma odpowiedzi na moje pytanie.
> Z tego co pamiętam, kiedyś twierdziłeś, że istotnie istnieje taka
> liczba X = 1/(A-A).
> W takim razie powiedz mi, które z tych stwierdzeń są prawdziwe, a
> które fałszywe:
> 1. X = 1/(A-A)
> 2. 1/X = A-A
> 3. (1/X)*X = (A-A)*X
> 4. 1 = (A-A)*X
> 5. 1 = A*X - A*X
> 6. 1 = zero arytmetyczne
>
> Pozdrawiam
> Jan Waneko* z Warszawy

Temat wątku: Wykład o matematyce opartej na desygnatach (video)
twierdzenie: "istnieje taka liczba X = 1/(A-A)"
Jaki jest desygnat tej liczby ?
    X = 1/(A-A) = 1/0
    tg(90°) = sin(90°) / cos(90°) = 1/0
    z tego
    X = tg(90°)
pisząc: "tangens to inna rzecz" - tracisz desygnat, wszak pomiędzy
liczbą X, a wielkością funkcji tangens dla 90 stopni zachodzi tożsamość.
X i tg(90°) to nie jest inna rzecz, lecz ta sama rzecz 1/0.
Odpowiedź na pytanie o wielkość liczby X jest więc zawarta w geometrii.
W geometrii funkcje trygonometryczne sinus i cosinus wyrażają proporcję
dwóch odcinków wyznaczanych rzutami prostokątnymi na osie x i y,
względem długości promienia wodzącego, a więc punktu oddalonego
o stałą odległość = 1 od początku układu współrzędnych. Przyjęto w
geometrii, że dla kąta 90° sinus jest równy 1/1=1 a cosinus 0/1=0.
Już tutaj mamy pierwsze uproszczenie:
rzut punktu w punkt nie jest zerem lecz punktem, a uproszczenie 0/1=0
opiera się na założeniu, że punkt czy jest czy go nie ma, ma długość zero.
Już Euklides kilka tysięcy lat temu, gdy zbierał całą matematyczną wiedzę
starożytnych, przeplataną własnymi przemyśleniami, w swej wiekopomnej
księdze "Elementy" napisał:
       Z pierwszej księgi Elementów pochodzą również dobrze znane
       wszystkim określenia:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
       punkt jest tym, co nie ma części
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
http://pl.wikipedia.org/wiki/Elementy
Punkt JEST - oznacza to, że punkt to figura geometryczna.
Tam gdzie punkt jest - to jest, a tam gdzie go nie ma jest dziura po punkcie.
Odcinek o długości jednostkowej, a więc promień wodzący nie ma dziur
i zawiera continuum = C punktów go tworzących co wyraża się zapisem:
continuum * punkt = 1
Gdyby punkt miał długość ZERO jak przyjęto w uproszczeniu, to powyższy
zapis byłby nieprawdziwy:
suma dowolnej ilości ZER arytmetycznych jest zawsze zerem, bowiem
zero arytmetyczne nie ma ciała
continuum * NIC = NIC
a skoro continuum * punkt = 1, to
punkt = 1/C > 0
cosinus (90°) nie jest więc równy 0/1=0 lecz wyraża proporcję
punkt / 1 = 1/C
Jeden z continuum to nie to samo co zero z continuum, bowiem
1/C > 0 a 0/C = 0
tangens (90°) = sin(90°) / cos(90°) = "1/0" = 1 / 1/C = C
z tego:
istnieje taka liczba X = 1/(A-A) = tg(90°) = C
i znów:
żeby się nie czepiać rachunku i nie wymyślać kwadratowych jaj uściślam.
Gdy odcinek jednostkowy został podzielony na continuum jednakowych
odcinków elementarnych noszących nazwę "nieskończenie mała",
będących punktami o długości 1/C, to występuje różnica pomiędzy
punktem 1/C, a BRAKpunktem 1/C.
Punkt zawsze jest przedziałem liczbowym który stanowi CIAŁO punktu.
Ostatni punkt na odcinku jednostkowym w powiększeniu continuum razy
wygląda tak:

1/0-1/C. . . . . . . . 1/0 <= BRAKpunkty
     |___________|   <= punkt
punkt ma długość 1/0 - (1/0-1/C) = 1/C

wnioski:
  punkt jest tym, co nie ma części -- w wymiarze liczb rzeczywistych.
Połowa, ćwiartka, ósemka itd punktu 1/C -- NIE JEST liczbą rzeczywistą.
__________________ __________________ __________________

Twój przykład:
> 1. X = 1/(A-A)
> 2. 1/X = A-A
> 3. (1/X)*X = (A-A)*X
> 4. 1 = (A-A)*X
> 5. 1 = A*X - A*X
> 6. 1 = zero arytmetyczne
dotyczy rachunków na BRAKpunktach, które wiodą Cię na manowce,
zresztą dokładnie tak samo jak zwiodły wszystkich bez wyjątku badaczy
próbujących ogarnąć rozumem nieskończoność.
Już pierwszy zapis zawiera uproszczenie
X = 1/(A-A) = 1/0, a uproszczenie gubi informację o tym co zostało
uproszczone.
Z punktu o długości 1/continuum posiadającego dwa brzegi wyznaczające
długość punktu, wzięto brzeg skrajny i próbuje się wykonywać na nim operacje
arytmetyczne z góry skazane na 'błąd wymiaru zerowego' bowiem
BRAKpunkt nie ma ciała, jest więc nierzeczywisty.

porównaj:
Jeśli odcinek podzielimy na 5 części numerowane kolejnymi liczbami
0 _ _ _1 _ _ _ 2 _ _ _ 3 _ _ _ 4 _ _ _ 5 <= BRAKpunkty
|__1 __|__2 __|__3 __|__4 __|__5 __|  <= punkty
to nazwy punktów i BRAKpunktów pokrywają się tworząc pary według nazwy.
BRAKpunktowi 5 który nie posiada ciała (długości) odpowiada punkt 5
którym ma ciało o długości 1/5

Jeśli odcinek podzielimy na continuum części, a ostatniemu BRAKpunktowi
nadamy nazwę 1/0, to parą według nazwy dla tego BRAKpunktu jest ostatni
punkt tego odcinka o długości 1/C. Ludzie zajmujący się analizą
"nieskończenie małych" a więc infinityzemali - nie odróżniają punktów
od BRAKpunktów, bo nie mają przed oczyma wyobraźni DESYGNATU,
tworzą więc takie fikcje jak np. odcinek bez brzegu, ale nie odejmują
z odcinku punktu, lecz wmawiają sobie, że odjęli BRAKpunkt, a więc NIC,
a skoro odjęli NIC to NIC się nie zmieniło podobnie jak przy dodawaniu
aleph0 + 1 = aleph0
skoro po dodaniu 1 do zbioru  -- NIC się nie zmieniło to 1 = 0
> 6. 1 = zero arytmetyczne
Do takich wniosków prowadzą fałszywe założenia... :)

PS. do prawdy można dążyć ->oo
o prawdzie można marzyć i śnić,
ale najlepiej otworzyć oczy, zobaczyć ją i złapać
bo to banały
zgodność nazwy z rzeczą nazywaną, a więc z desygnatem. :-)

Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik wszelkich prawd

Ten post z uwagi na ładunek matematyczny kopiuję na alt.pl.matematyka.
Na pl.sci.matematyka (MODEROWANA) nie da się, bo zgodnie z polityką
odmóżdżania grupa pl.sci.matematyka nie zajmuje się matematyką,
zwłaszcza tą nieznaną, a odsłanianą przez Polaków, co jest wymowne
i pokazuje "kto tu rządzi" i jaki jest stosunek cenzorów do prawdy jaka jest,
zarówno w matematyce jak i innych naukach ścisłych zagłuszanych
przez teoretyków nowomowy bez desygnatów i bez uzasadnienia
prawdziwości.