🚀 go-pugleaf

z pl.sci.filozofia
Użytkownik "Robakks" <re2222@op.pl> napisał w wiadomości news:i8h3je$kld$1@news.onet.pl...

>>>>>>>>>> Wejdź sobie na curve pana Peano
>>>>>>>>>> http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/64/Peanocurve.svg
>>>>>>>>>> i policz jak wzrasta długość krzywej Peano w funkcji kroku iteracji przyjmując dla
>>>>>>>>>> wygody, że kwadrat w którym wpisywana jest krzywa Peano ma bok o długości JEDEN.

>>>> Czyli jaki jest ten wzór na długość krzywej Peano w funkcji numeru iteracji ze szczególnym
>>>> uwzględnieniem numeru OSTATNIEGO?
>>>> Robak*

>>> Robakksie, powtórzę odpowiedź po raz kolejny:
>>>
>>> Odwzorowanie Peano to przekształcenie odcinka [0, 1] na kwadrat
>>> [0, 1] x [0, 1]. Długość odcinka [0, 1] wynosi 1 j.dł., a pole kwadratu
>>> [0, 1] x [0, 1] to 1 (j.dł)^2.
>>>
>>> Skoro uważasz, że odcinek [0,1] ma inną długość, albo kwadrat inne
>>> pole to przedstaw argumenty...
>>>
>>> syzyf

>> Przeczytaj pytanie na które odpisujesz. Ja nie pytam o to jaką długość
>> ma bok kwadrata o boku 1 -- pytam o wzór na długość krzywej Peano
>> w funkcji numeru iteracji ze szczególnym uwzględnieniem numeru
>> OSTATNIEGO, a więc w granicy osiąganej rekurencyjnie.
>> Robak*

Użytkownik "syzyf" <syzyf2@poczta.onet.pl> napisał w wiadomości news:i8f89m$96k$1@inews.gazeta.pl...
> A ja Robakksie po raz kolejny odpowiadam, iż krzywa Peano to funkcja
> odwzorowująca  odcinek [0, 1] na kwadrat [0, 1] x [0, 1]. W matematyce
> taki kwadrat ma pole równe 1 (j.dł.)^2.
>
> W twojej re1igii kwadrat to tablica re1 x re1 "punktów" i wtedy taki kwadrat
> możesz pokryć łamaną o skończonej długości re1^2 "punktów".
>
> Jeśli Robakksie uważasz, że jest inaczej to po prostu to napisz i uzasadnij.
> Chyba, że nie chodzi o konstruktywną dyskusję a jedynie o trollowanie
> i mielenie próżni - wtedy jak najbardziej powtórz swoje pytanie jeszcze
> naście razy...
>
> s.

W wielowymiarowej matematyce liczb mianowanych, którą nazwałeś
słowem 're1igia' - taki kwadrat, którego bok jest odcinkiem [0, 1],
można pokryć tablicą o dowolnej ilości reksceli w wierszu, bowiem
GRUBOŚĆ linii wypełniającej kwadrat jest DANĄ (jednostką pomiarową),
którą się przyjmuje dla wygody i ścisłości i nikt nikogo nie zmusi by
tworzył linię o grubości +0=1/Re1, bo może sobie stworzyć linię o takiej
grubości jaka mu/jej pasuje np. 1/gj, 1/oo, 1/C, 1/H, 1/A, 1/O, 1/S itd.
W zasadzie to o czym piszesz, a czego nie rozumiesz - sprowadza się
do pytania:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
czy 1 z nieskończoności to zero, czy więcej niż zero?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Na to pytanie nie umiesz sensownie odpowiedzieć, a więc nie jesteś
w stanie zrozumieć pojęcia 'ciało punktu' i nie masz możliwości odróżnić
punktu od BRAKpunktu - na którym opiera się geometria klasyczna.
. . .
Na rysunku do którego link Tobie podałem
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/64/Peanocurve.svg
nie widać, że odcinek kreślony w poszczególnych iteracjach łamie się
pod kątem prostym w punktach będących środkami reksceli i krzywa ta
przechodzi przez wszystkie środki reksceli, a więc żaden nie jest
pominięty, a dwa są wyróżnione: pierwszy i ostatni.
. . .
Z jakichś powodów nie chcesz odkryć wzoru na policzenie długości
krzywej Peano w funkcji kroku rekurencyjnej iteracji, a więc nie chcesz
odkryć, że w pierwszym kroku kwadrat podzielony jest na 4 rekscele
o długości boku 1/2, a krzywa Peano łącząca środki tych kwadratów
ma długość (4-1)*1/2
W drugim kroku reksceli jest więcej, a wikipedysta oczywiście tak
zamataczył by nie wiadomo było o co chodzi, lecz Ty gdybyś chciał
wiedzieć to z łatwością byś policzył to co widać na innym rysunku
dotyczącym tego samego:
http://www.orianapagliarone.it/storia%20della%20matematica/hilbert2.jpg
- tu widać, że w drugim kroku reksceli jest 4^2, a długość krzywej
łączącej ich środki jest równa (4^2 - 1) * 1/4
. . .
Dlaczego boisz się odkryć wzór na długość odcinka domkniętego
będącego długością krzywej Peano w granicy osiągniętej rekurencyjnie? :-)
Przecież to BANAŁ.
Wystarczy, że uświadomisz sobie iż dzieląc boki kwadratów na połowy
robisz dokładnie to samo co Achilles goniący żółwia. Przecież to proste
i jasne jak założenie, że:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Achilles nie może dogonić żółwia bowiem go dogania
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
W czym problem Profesorze syzyf? :-)
Edward Robak* z Nowej Huty
~>°<~
miłośnik mądrości i nie tylko :)

PS. Ten post kopiuję na alt.pl.matematyka, bo ta grupa podobnie jak
cenzurowana pl.sci.matematyka wymaga "świeżej myśli" o nazwie
EMERGENCJA FILOZOFICZNA :)