🚀 go-pugleaf

Wow, ale groźnie mi wyszedł tytuł :) Podzielę się tylko małą refleksją (a w sumie historyjką), jak łatwo można kogoś "zarazić" konikami.
Wczoraj, a właściwie już przedwczoraj byłem na pewnym festynie organizowanym przez zakład mojego taty. W programie było napisane, iż będą trzy lonże dostępne dla zainteresowanych i razem z kumplem - jako również jeźdźcem - zapaliliśmy się do tego i ze zniecierpliwieniem oczekiwaliśmy godziny szesnastej jako początku lonż.
Meanwhile, zaczęliśmy namawiać koleżankę do tego, aby spróbowała pojechać na koniku. Byliśmy akurat przy padoku, gdzie pasły się koniki, a koleżanka, patrząc na źrebaka, którego głaskałem, powiedziała ze stanowczością, że nawet tego zwierzęcianie dotknie.
Wreszcie przyszła upragniona godzina i koniuszy przyprowadzili koniki. Pojawiła się tam również szalenie miękka klacz Baszta (o jej imieniu dowiedziałem się później), która natychmiast przypadła mi do gustu. Zaciągnęliśmy tam koleżankę żeby choć tam z nami postała i wreszcie, po równie długich jak i ciężkich namowach wsiadła na siodło.
Koniuszy poprowadził ją kilka kółek, zsiadła i... czy uwierzycie? Natychmiast stanęła na końcu kolejki!
Mieliśmy ogromną satysfakcję z kumplem, bo przełom jaki w niej nastąpił był ogromny - od stwierdzenia, że "nawet tego konia nie dotknę" aż do "Wojtek, powiedz koniuszemu, żeby pozwolił mi pokłusować, co?..." (skubana po drugiej jeździe chwyciła mniej więcej anglezowanie - byłem pełen podziwu).
Czy pamiętacie jakieś podobne zabawne sytuacje związane z osobami, które nagle nabrały chęci do jazdy konnej?

Pozdrawiam -- Spook.

-- 
"Program komputerowy to magiczne zaklęcie zamieniające dane wejściowe na
komunikaty o błędach" Mail: spoko_ws@anti-spam.poczta.onet.pl (usuń anti-spam.)
Tlen: Spoko_ws, www.spooksoft.prv.pl