🚀 go-pugleaf

Użytkownik Tomasz Radko napisał:
> wildcat17 napisał(a):

>>>Bardzo lubię zbierać wersje Cohena w
>>>innych wykonaniach. Np. fenomenalną wersję "Runaway horse" nagrała Emmy
>>>Lou Harris. Bardzo ładnie Suzanne zaśpiewała Roberta Flack. Też Suzanne
>>>- Peter Gabriel. Concrete Blonde nagrali świetny cover "Everybody
>>>Knows". Nie wspomnę o dziesiątkach wersyj Joan Baez i Judy Collins.
>>>Znaczy się: klasyk.
>>
>>Gabriela i Flack kojarzę...
>>Resztę nie przesadnie...
> 
> 
> To zparaszam przy najbliższej btyności w Krakwoie.

Dziekuję.
Bardzo chętnie.
BTW mam wolne od 20.12 do 5.01.
Prawdopodobnie od 26.12 będę w Rzeszowie.
Potem mogę zahaczyć o Kraków po drodze.
Jakieś plany czy bedziesz w domu?


>>Że klasyk to bezsprzeczne...
>>Nic innym nie ujmując ale dla mnie tylko w wykonaniu autorskim widać
>>całą duszę utworu...
>>Tak samo mam z Wysockim...
>>Chociaż on to już zupełnie nie do powtórzenia, choćby z racji głosu...
>>Ale tak jak on zaśpiewał "Praszczanie z gorami" to żeby reszta pękła nie
>>pokaże tego co on w tym zawarł...
> 
> 
> Bo to jest tak: są utwory, których pierwszy wykonawca nagrywa od razu
> wersję najlepszą. No wyobraź sobie lepsza wersję Yesterday czy, z innej
> beczki, większości standardów Ellingtona. Albo, z naszego podwórka,
> piosenek Starszych Panów. Ale są tez utwory, które pierwotnie wcale nie
> lśnią, i dopiero odpwoeidni cover pokazuje je w pełnej krasie. Przykład:
> taki song Stinga: "Fields of gold". Piosenka jak piosenka, ale posłuchaj
> tego w wersji Evy Cassidy... Mmmmmmmmmmmm... Inny, bardziej znany
> przykład: Dylan i "All along the watchtower". Hendrix zawłaszczył ten
> utwór do tego stopnia, że nawet Dylan grając to na koncertach gra coś
> bardziej zbliżonego do wersji Henia, niż do własnego oryginału.

No zgoda.
Można to zrobić lepiej technicznie ale to autor z zasady akcentuje 
momenty które dla niego były najważniejsze...
I o te subtelne niuanse mi chodzi...
Czasami to zupełnie inaczej oddaje klimat utworu niż najdoskonalsze 
wykonanie...
BTW zobacz Sikorowski i Rodowicz "Ale to już było" (chyba taki jest tytuł).
Żeby pękła to nigdy nie zrobi tego tak jak on, choćby tylko z gitarą...


>>>Ale absolutnie nie zgadzam się z Twoją hierarchią - dla mnie najlepsze
>>>swoje płyty Cohen nagrał na początku: pierwszych pięc płyt to kanon.
>>>Potem: gorzej.
>>
>>Jak każdy...
>>Nie znam chyba artysty który by się z czasem nie wypalił...
> 
> 
> Dylan. Nie, żeby do końca utrzymał formę, ale co jakiś czas potrafi
> nagrać arcydzieło.

Właśnie.
Co jakiś czas...


> Albo Beatles - Abbey road nagrali na samym końcu - a
> jest to ich płyta najlepsza.


No tutaj nie da się nie zgodzić..


>>Inna sprawa że mam ciut skrzywione spojrzenie na Cohena bo to już
>>niemalże nasz rytuał...
>>Po każdym dniu pełnym stresu kolega mnie zawsze częstuje na wejściu do
>>samochodu "I'm your man" albo "If it be your will"...
> 
> 
> Akurat If it be your will i inne songi z Various Positions jeszcze
> trawię, acz Dance me to the end of Love pwooduje u mnie odruch wymiotny.


U mnie już też...
Ale mi obrzydzili to już dawno puszczając co pięć minut w radio...
Chociaż utworek jest piękny...
Tak samo jak obecnie "In my secret life"...
Ale tego to już jakoś od poczatku nie trawię...;(


>>Chociaż i tak dla mnie bezapelacyjnie wygrywa "Hallelujah" potem właśnie
>>"If it be your will" potem "Take this walz" potem "Tower of song"...
>>I chronologia mi obojętna...;)
> 
> 
> Dla mnie Cohen zagłuszany elektroniką to już nie to.

I tu się różnimy...
Dla mnie Cohen bez chórków i elektroniki nie ma aż takiego uroku...
Zdecydowanie wolę ten klimacik...


-- 
Wildcat