🚀 go-pugleaf

Przemysław Ryk napisał(a) w poście z dnia 04-03-14 19:18:

>> Draznisz mnie, oj draznisz... :)
>
> Zastanawiam się czym. Zaczęła się ogólna rozmowa, a kończy się to na 
> przepychance między nami.


Jakiej przepychance? Napisales ze nas nie stac. No to ci czarno na 
bialym udowodnilam ze jednak stac. Spokojnie i bez wyrzeczen 
straszliwych.  Drazni mnie wymyslanie usprawiedliwien z kosmosu,  przez 
tyle czasu powinienes sie juz tego nauczyc.

> Wszystko pięknie. Poważniejszy remont mieszkania będziemy robić mając 
> małe dziecko. Pewnie dla małego/małej jak znalazł - niech się wprawia. 


A w czym remont dziecku przeszkadza? No chwila moment, jak bylam mala 
oraz jak bylam juz starsza, moi rodzice robili najrozmaitsze remonty, 
pokrywanie papa dachu u babci a nawet mieli czelnosc sie przeprowadzac. 
Jakos nie wynioslam z tego traumatycznych przezyc. Wiec w czym problem? 
A jak dzieciak bardzo przeszkadza, to laduje u zachwyconej tym faktem 
babci. Przypomne Ci, ze zarowno ty jak i ja jestesmy jedynakami...

> A o poważniejszym remoncie sama wspominasz od jakiegoś czasu. Więc 
> wychodzi na to, że nagle jest on jedynie fanaberią?


Nie jest.  Chcialabym go zrobic, by mieszkanie wygladalo ladniej. Nie 
jest on niezbedny. Dach sie nam na glowy nie wali, sciany rowniez twardo 
stoja. Ma poprawic estetyke wnetrza, a jest to rzecz, z ktorej bez bolu 
mozna zrezygnowac. Zreszta rezygnuje z niej caly czas na rzecz innych 
wydatkow. 

> Twoje wyliczenia opierają się na założeniu, iż nic się nie stanie i 
> cały czas zarówno Ty, jak i ja, będziemy mieli pracę. Chciałbym być 
> takim optymistą, ale nie jestem. Jak na razie sam umowę mam podpisaną 
> do 31 maja. Mam nadzieję, że będzie przedłużona, ale równie dobrze 
> może być inaczej. Nie bierzesz chyba pod uwagę, że przez całe 9 
> miesięcy ciąży pracować nie będziesz, a o tym, że wrócisz z powrotem 
> do firmy, w której pracujesz obecnie po urodzeniu dziecka, to chyba 
> sama doskonale wiesz, że możesz zapomnieć. Oszczędności praktycznie 
> nie mamy. I jakie będą Twoje wyliczenia, jeżeli okaże się, że Ty 
> jesteś bez pracy po urodzeniu dziecka, ja pracę tracę i nie udaje mi 
> się znaleźć kolejnej posady w takim tempie, jak ostatnio? "Jakoś to 
> będzie"?


Gdyby opierac sie na zalozeniu ze "moge stracic prace", to nikt nie 
mialby dzieci. Bo prace moze stracic absolutnie kazdy i to w kazdej 
chwili. Co tam prace! Pod autobus mozna wpasc na kazdym rogu. Moj ojciec 
na przyklad byl na tyle bezczelny ze osmielil sie umrzec i zostawic mnie 
sama z matka. Ktora wtedy nie pracowala, poniewaz zrezygnowala z pracy 
na rzecz mojego wychowania. Jakos nie przypominam sobie przymierania 
glodem ani tez chodzenia w lachmanach. Z opieki spolecznej rowniez nie 
korzystalysmy.

> Jak już dążysz do absurdu, to proponuję dorzucić jeszcze własnego 
> odrzutowca oraz posiadłości w górach i nad morzem...


I jacht.
No wiec w takim razie powiedz mi, jak ma wygladac Twoim zdaniem to 
stabilnosc finansowa. Kiedy uznasz ze "tak, stac mnie na dziecko"?
Ile trzeba miec pieniedzy w banku i jak urzadzony dom?

> A czy ja się tym usprawiedliwiam? Powiedz mi Ty czy ktokolwiek z tej 
> grupy, gdzie ja napisałem "chcę mieć dzieci, ale nie mogę ze względów 
> finansowych"?


Caly czas piszesz, ze nie chcesz miec dzieci i Cie na NIE STAC. I. 
Literka kluczowa. Czyli dokladnie to, czego sie czepiam.

> Od początku podkreślam, że _w chwili obecnej_ na zostanie ojcem ani 
> nie czuję się wystarczająco dojrzały, ani nie mam na to ochoty. Od 
> początku też piszę, że jeżeli dziecko będę chciał mieć, to _również 
> się poważnie zastanowię_ czy mnie na to stać. 


A ja Ci udowodnilam, ze JUZ Cie na to stac. Zamiast podziekowac, ze 
zaoszczedzilam Ci tyle czasu ktory zmarnowalbys na zastanawianie sie nad 
ta kwestia, to ten jeszcze pyskuje... Ech..  :)

> Więc proszę Cię bardzo - nie udowadniaj mi, że wymyślam 
> usprawiedliwienia...


Nie musze, juz to zrobilam.

Kiti