🚀 go-pugleaf

Witam,

> Aplikacja pod win32 to tak naprawde dwie aplikacje w jednym pliku exe.
> Jedna to normalna aplikacja win32 a druga to program dosowy.
> Polaczenie jest tak sprytne, ze w dosie zostanie uruchomiona
> aplikacja dla dosa i pokaze komunikat.
> W win32 wystartuje aplikacja dla win32 a dosowy kawalek
> nie bedzie wcale uruchamiany.

Dokladniej, to tak moze byc ale nie musi.  Format pliku EXE nie wymusza 
zeby w 'dosowej' czesci cokolwiek bylo - mozna zrobic taki EXE, ktory 
zawiera tylko kod windowsowy.



> To co zaproponowalem w swoim rozwiazaniu to wlaciwie
> to samo tylko, ze podane w sposob jawny.

Zauwaz, ze o tym jak zostanie zrozumiana zawartosc pliku EXE decyduje 
loader OSa, na ktory to loader nie bardzo mamy wplyw (patrzac na sprawy 
praktycznie).  Twoj pomysl (osobnego programu) jest jak najbardziej 
realizowalny (i bardzo mozliwe ze, jak przypuszczasz, juz zrealizowany). 
  Dla mnie wic tylko w tym, ze taka czesc sprawdzajaca powinna byc 
wewnatrz EXE; MSCOREE nalezaloby usunac z sekcji imports zeby loader 
uruchomil program przy jej braku (zamist krzyczec), i trzebaby dodac 
kawalek sprawdzajacy istnienie runtime'u, ladujacy MSCOREE i wolajacy 
odpowiednia funkcje z tejze.
Mnie to wyglada na szukanie guza =).


[...]

> Mi sie nie podoba juz samo dodanie wywoalnia DLLa do kodu wirtualnego.
> Mozna bylo przeciez zrobic tak by programy skompilowane do .Neta
> dostaly inne rozszerzenie niz exe. Wtedy system widzac taki
> plik moglby sam wywolac odpowiedni dll. Np. tak jak pliki jar
> w Javie.

Dla mnie .NET jest czyms w rodzaju nowoczesnej wersji Win32 API.  Nie 
wydaje mi sie, zeby standaryzacja jego fragmentow byla istotnym watkiem 
jego rozwoju, raczej pobocznym.  Nie zeby mnie to martwilo - jestem 
windowsowym programista =).

Pozdrawiam,
Pawel